lunes, 10 de enero de 2011

TRENZA TIPO ALMUDÉVAR

He publicado una nueva versión de esta receta, después de hacerla mucho ha evolucionado bastante. Se puede acceder a la nueva versión pinchando AQUÍ.

Esta entrada vai adicada íntegramente ás miñas "ex-compañeiras" do cole da Picota. Canto as boto de menos, o cal non quere dicir que non teña compañeiras fantásticas neste cole, estou moi a gusto, pero unhas non quitan as outras.
Esta trenza xa a teño plublicada e bautizada co nome de trenza rechea de crema de xema e froitos secos, no seu momento xa dixen que tentaba ser unha réplica da trenza de Álmudevar, por iso agora a bauticei así. A historia dela xa a contei nesa entrada e non é plan volvela a contar. O ano pasado cando a fixen leveillela ó cole e, as máis cociñeiras, pedíronme a receita desesperadamente, consultaban o blogue para ver se a publicara e reclamábana. Eu non quería publicala porque aínda había certos matices que quería perfeccionar e ademais apetecíame facer unha reportaxe gráfica para que quedara todo máis claro. Pero non houbo maneira e tiven que publicala. Cando viron a receita dixeron que era moito lío, xa o sabía eu. Por iso digo que vai adicado a elas, porque agora seguro que queda todo un pouco máis claro e encantaríame que se animaran a facela. Vaaaaaaaaaaaaale, si, é liosa, hai que ter paciencia, tempo e ganas, pero a recompensa é moi grande, sobre todo pola satisfacción ó vela feita e saber que saiu das túas mans. Se nos organizamos non leva tanto tempo nin esforzo, hai que contar con un par de días, aínda que podemos prolongalo tres, organizamos os tempos libres e cando nos deamos conta xa nos ven o cheiriño do forno e xa a estamos degustando con un café e estás recibindo un montón de piropos polo boa que está.
Para min é a miña receita estrela, por todo o proceso e polo sabor. Creo que é un dos bocados máis sabrosos que xamais probei. De feito este foi o noso doce para despedir e recibir o ano. Non sabía que sobremesa facer para fin de ano, estaba pensando nunha torta, é de feito xa tiña algo en mente, pero miña nai díxome que fixera a trenza e que me deixara de tortas. Cada vez que botábamos un bocado na boca, instintivamente, cerrábamos os ollos e degustábamos o bocado como se fose o último ou como se nunca tal manxar probáramos. Cando se ía acabando mirábamos para ela con pena.
Só puiden fotografar unha delas, porque sempre prefiro facer dúas pequenas, a outra desapareceu sen compaixón e sen tempo dun posado. As fotos do recheo non lle dan creto, pero facerlle fotos a esta trenza resúltame moi difícil porque cando te das conta acabouse e cando estás comendo o anaco perfecto para a foto, non hai luz ou o único que queres é comelo e non andar perdendo o tempo con fotos. Se noutra ocasión consigo facer mellores fotos do recheo xa as poñerei.


En castellano
Esta entrada va dedicada íntegramente a mis "ex-compañeras" del cole de A Picota. Cuanto las echo de menos, lo cual no quiere decir que no tenga compañeras fantásticas en este cole, estoy muy a gusto, pero unas no quitan a las otras.
Esta trenza ya la tengo plublicada y bautizada con el nombre de trenza rellena de crema de yema y frutos secos, en su momento ya dije que intentaba ser una réplica de la trenza de Álmudevar, por  eso ahora la bauticé así. La historia de ella ya la conté en esa entrada y no es plan volverla a contar. El año pasado cuando la hice se la llevé al cole y, las más cocineras, me pidieron la receta desesperadamente, consultaban el blog para ver si la había publicado y la reclamaban. Yo no quería publicarla porque aún había ciertos matices que quería perfeccionar y además me apetecía hacer un reportaje gráfico para que quedara todo más claro. Pero no hubo manera y tuve que publicarla. Cuando vieron la receta dijeron que era mucho lío, ya lo sabía yo. Por eso digo que va dedicado a ellas, porque ahora seguro que queda todo un poco más claro y me encantaría que se animaran a hacerla. Vaaaaaaaaaaaaale, sí, es liosa, hay que tener paciencia, tiempo y ganas, pero la recompensa es muy grande, sobre todo por la satisfacción al verla hecha y saber que salió de tus manos. Si nos organizamos no lleva tanto tiempo ni esfuerzo, hay que contar con un par de días, aunque podemos prolongarlo tres, organizamos los tiempos libres y cuando nos demos cuenta ya nos viene el olorcito del horno y ya la estamos degustando con un café y estás recibiendo un montón de piropos por lo buena que está.
Para mí es mi receta estrella, por todo el proceso y por el sabor. Creo que es uno de los bocados más sabrosos que jamás probé. De hecho este fue nuestro dulce para despedir y recibir el año. No sabía que postre hacer para fin de año, estaba pensando en una tarta, de hecho ya tenía algo en mente, pero mi madre me dijo que hiciera la trenza y que me dejara de tartas. Cada vez echábamos un bocado en la boca, instintivamente, cerrábamos los ojos y degustábamos el bocado como si fuera el último o como si nunca tal manjar hubiéramos probado. Cuando se iba acabando mirábamos para ella con pena.
Sólo pude fotografiar una de ellas, porque siempre prefiero hacer dos pequeñas, la otra desapareció sin compasión y sin tiempo de un posado. Las fotos del relleno no le dan crédito, pero hacerle fotos a esta trenza me resulta muy difícil porque cuando te das cuenta se acabó y cuando estás comiendo el trozo perfecto para la foto, no hay luz o lo único que quieres es comerlo y no andar perdiendo el tiempo con fotos. Si en otra ocasión consigo hacer mejores fotos del relleno ya las pondré.



Ingredientes
Masa nai, pé de masa, esponxa
150 grs de fariña de forza
100 ml de auga morna
1 culleradiña de levadura de panadería en po (marca maizena)
Masa
400 grs de fariña de forza (pode facer falta un pouco máis se vemos que está moi pegañenta a masa, pero non máis de 50 grs)
100 ml de leite morna
50 grs de manteiga branda (a temperatura ambiente)
2 ovos + 1 para pintar
80 grs de azucre
10 grs de sal
O que queda do sobre de levadura de panadería en po (maizena)
200 grs de manteiga para hoxaldrar (uso president)
Recheo (non poño cantidades porque cando as colocamos no recheo vemos o que nos fai falta cando está cuberto e tamén vai un pouco a gusto)
Noces
Pasas
Améndoa en láminas
Crema de xema
150 gr de azucre
50 ml de auga
4 xemas de ovo
1 cullerada de maicena
Almíbar
100 grs de azucre glass
50 grs de auga



En castellano
Ingredientes
Masa madre, pie de masa, esponja
150 grs de harina de fuerza
100 ml de agua tibia
1 cuchardita de levadura de panadería en polvo (marca maizena)
Masa
400 grs de harina de fuerza (puede hacer falta un poco más si vemos que está muy pegajosa la masa, pero no más de 50 grs)
100 ml de leche tibia
50 grs de mantequilla blanda (a temperatura ambiente)
2 huevos + 1 para pintar
80 grs de azúcar
10 grs de sal
Lo  que queda del sobre de levadura de panadería en polvo (maizena)
200 grs de mantequilla para hojaldrar (uso president)
Relleno (no pongo cantidades porque cuando las colocamos en el relleno vemelos lo que nos hace falta cuando está cubierto y también va uno poco a gusto)
Nueces
Pasas
Almendra en láminas
Crema de yema
150 gr de azúcar
50 ml de agua
4 yemas de huevo
1 cucharada de maicena
Almíbar
100 grs de azúcar glass
50 grs de agua



Elaboración
Pé de masa
- Mesturamos a levadura coa fariña e engadinos a auga. Integramos ben todo ata formar unha masa. Tapámola cun film, deixamos que duplique o volume, unhas dúas ou tres horas. Se a facemos pola noite, despois dese tempo metémola na neveira. Sacámola unha hora ou dúas antes de facer a masa
Masa
- Acordarse de sacar a tempo a manteiga para que vaia abrandando un pouco.
- Introducimos nun recipiente a fariña e mesturámola coa levadura. A continuación incorporamos manteiga partida en cubos e mesturamos coa fariña, fregándoa cos dedos ata que estea integrada (esto está copiado do método Bertinet e gustoume o proceso).
- Engadimos o azucre e o sal e mesturamos co anterior. Logo, os ovos batidos e o leite. Mesturamos un pouco o conxunto. Cando se vaian mesturando todos os ingredientes incorporamos o pé de masa.
- Agora so queda amasar ata que se integre ben o conxunto. O amasado é longo, sobre uns 15 minutos, ata que non se aprecie a masa nai ou pé de masa porque ó ser máis branca que a masa cando está todo ben integrado xa non se diferencian as dúas.  Son fundamentais os golpes e o amasado dándolle moitas voltas. Todo ata que vexamos que a masa é elástica e lisa. 
- Facemos unha bóla, aplanámola un pouco, facémolle unha cruz e envolvémola en película de cociña. Gárdase na neveira durante unhas 5 ou 6 horas ou toda a noite, depende como nos cadre o proceso de elaboración e como nos organicemos.



En castellano
Elaboración
Pie de masa
- Mezclamos la levadura con la harina y añadimos el agua (con una cuchara de madera o con la mano). Integramos bien todo hasta formar una masa. La tapamos con un film, la dejamos que duplique el volumen, unas dos o tres horas. Si la hacemos por la noche, después de ese tiempo la metemos en  la nevera. La sacamos una hora o dos antes de hacer la masa.
Masa
- Acordarse de sacar a tiempo la mantequilla para que vaya ablandando un poco.
- Introducimos en un recipiente la harina y la mezclamos con la levadura. A continuación incorporamos mantequilla partida en cubos y mezclamos con la harina, frotándola con los dedos hasta que esté integrada (esto está copiado del método Bertinet y me gustó el proceso).
- Añadimos el azúcar y la sal y mezclamos con lo anterior. Luego, los huevos batidos y la leche. Mezclamos un poco el conjunto. Cuando se vayan mezclando todos los ingredientes incorporamos el pie de masa.
- Ahora solo queda amasar hasta que se integre bien el conjunto. El amasado es largo, sobre unos 15 minutos, hasta que no se aprecie la masa madre o pie de masa porque al ser más blanca que la masa cuando está todo bien integrado ya no se diferencian las dos. Son fundamentales los golpes y el amasado dándole muchas vueltas. Todo hasta que veamos que la masa es elástica y lisa.
- Hacemos una bola, aplanámola un poco, le hacemos una cruz y la envolvemos en película de cocina. Se guarda en la nevera durante unas 5 o 6 horas o toda la noche, depende como nos cuadre el proceso de elaboración y como nos organicemos.


- Retiramos a masa da neveira, quitámoslle o film e procedemos a estirar a masa nunha superficie lixeiramente enfariñada, estiramos ben cada un dos brazos, partindo da cruz que lle fixemos inicialmente e poñemos a masa cara nós en forma de cruz, colocamos a manteiga no centro.
En castellano
- Retiramos la masa de la nevera, le quitamos el film y procedemos a estirar la masa en una superficie ligeramente enharinada, estiramos bien cada uno de los brazos, partiendo de la cruz que le hicimos inicialmente y ponemos la masa cara nosotros en forma de cruz, colocamos la mantequilla en el centro.

Estiramos ben cada un dos brazos e poñemos a masa cara nós en forma de cruz, colocamos a manteiga no centro. Estiramos bien cada uno de los brazos y ponemos la masa con la cruz enfrete a nosotros, colocamos la mantequilla en el centro.

 

- Pasamos a envolver a manteiga coa masa: primeiro o lado esquerdo, 2º o dereito, 3º o de abaixo e por último o de arriba, presionamos ben.
- A superficie de traballo debe estar o máis fría posible. Eu uso un recipiente cerrado que contén xeo para pasarlle á superficie e para tocar coas mans, tamén deben estar o máis frías posible.
- Unha vez feito paquete estiramos a masa 1º dánselle golpes co rodelo para que se vaia aplastando, logo estiramos sempre no mesmo sentido e tamén podemos ir dándolle golpes.
En castellano
- Pasamos a envolver la mantequilla con la masa: primero el lado izquierdo, 2º el derecho, 3º lo de abajo y por último el de arriba, presionamos bien. Guardamos en la nevera envuelto en film.
- La superficie de trabajo debe estar el más fría posible. Yo uso un recipiente cerca que contiene hielo para pasarle a la superficie y para tocar con las manos, también deben estar el más frías posible.
- Una vez hecho paquete estiramos la masa 1º se le dan golpes con el rodillo para que se vaya aplastando, luego estiramos siempre en el mismo sentido y también podemos ir dándole golpes.


Envolvemos a manteiga coa masa: Primeiro o lado esquerdo,  2º o dereito, 3º o de abaixo e por último o de arriba, presionamos ben. Envolvemos la mantequilla con la masa: 1º el lado izquierdo, 2º el derecho, 3º el de abajo y por útimo el de arriba.

 
Estiramos o paquete: 1º dánselle golpes co rodelo para que se vaia aplastando, logo estiramos sempre no mesmo sentido e tamén podemos ir dándolle golpes. Estiramos el paquete: 1º dándole golpes con el rodillo y a continuación estirando siempre en el mismo sentido y también le podemos ir dando golpes a la vez.

Xa estirada a masa podemos empezar a darlle as voltas coma nas fotos. Despois destes seis pasos metémola na neveira, polo menos, media hora. Neste caso despois das primeiras voltas deixeina toda a noite na neveira. Á mañá seguinte fixen as dobreces outras 2 veces máis cunha separación dunha hora máis ou menos. Despois das últimas voltas tamén esperamos unha hora antes de estirar a masa.
En castellano
Ya estirada la masa podemos empezar a darle las vueltas como en las fotos. Después de estos seis pasos la metemos en la nevera, por lo menos, media hora. En este caso después de las primeras vueltas la dejé toda la noche en la nevera. A la mañana siguiente hice las dobreces otras 2 veces más con una separación de una hora más o menos. Después de las últimas vueltas también esperamos una hora antes de estirar la masa.

 
Agora veñen as voltas: dróbrase o terzo superior encima da masa, logo o inferior por riba do 1º. Xiramos 90º no sentido das agullas do reloxo, estiramos e volvemos a dobrar do mesmo xeito, metemos na neveira, polo menos media hora (neste caso estivo toda a noite). Cando a saquemos debemos poñer a dobrez para a dereita. Esta operación repetímola 2 veces máis, en total 3, metendo sempre na neveira. No caso destas masas fermentadas poderíamos metela na neveira no paso 3, así so levaría unha volta de cada vez, se facemos os 6 pasos son 2 voltas de cada vez. Ahora vienen las vueltas: se dobla el tercio superior sobre la masa, después el inferior sobre el 1º.Giramos 90º en el sentido de las agujas de reloj, estiramos y volvemos a doblar de la misma forma que antes, metemos en la nevera por lo menos media hora (en este caso estuvo toda la noche). Cuando la saquemos debemos poner la doblez para la derecha. Repetimos esta operación 2 veces más, en total son 3, metiéndola en la nevera entre cada una de ellas. En el caso de estas masas fermentadas podríamos dejarlo en el paso 3 y darle una vuelta de cada vez, si hacemos los 6 pasos son 2 vueltas de cada vez.
- Cando acabei de darlle as voltas á masa corteina en dous porque así é máis manexable. Envolvín cada unha das dúas metades en film e metinas na neveira unha hora aproximadamente.
En castellano
- Cuando acabé de darle las vueltas a la masa la corté en dos porque así es más manejable. Envolví cada una de las dos mitades en film y las metí en la nevera una hora aproximadamente.


Apréciase perfectamente como se foi intercalando a manteiga e masa. Se aprecia perfecetamente como se fueron intercalando la masa y la mantequilla.


- Despois e mentras deixamos repousando e enfriando a masa na neveira imos preparando a crema de xema.
- Después y mientras dejamos reposando y enfriando la masa en la nevera vamos preparando la crema de yema.


Crema de xema (sacada de webos fritos)
- Facer un almíbar coa auga e o azucre nun cazo. Deixar cocer uns 5 minutos e retirar do lume para que se amorne.
- Preparamos un recipiente con auga moi fría ou con auga con xeo, no cal poida caber o cazo no que facemos a crema de xema.
- Mesturar as xemas coa maicena nun cazo, e remover ben cunhas varillas.
- Pór o cazo das xemas ao lume, con temperatura moi baixa engadir o almíbar pouco a pouco caendo coma un fío, e remover coas varillas ata que espese (hai qe ter paciencia porque tarda bastante, uns 20 minutos). Eu vou subindo pouco a pouco a temperatura, ata que consigo que espese, non subo de 5 (a miña inducción ten 9 de máximo), en canto vexo que empeza a burbullar un pouco baixo e sigo remexendo ata que espese).
- Retirar do lume a crema de xemas. Meter o cazo onde as fixemos dentro do recipiente maior con auga fría, e seguir dándolle voltas. Con isto conseguimos que se arrefríe rapidamente, teña unha bonita cor e non se oxide.



En castellano
Crema de yema (sacada de webos fritos)
- Hacer un almíbar con el agua y el azúcar en uno cazo. Dejar cocer unos 5 minutos y retirar del fuego para que se temple.
- Preparamos un recipiente con agua muy fría o con agua con hielo, en el cual pueda caber el cazo en el que hacemos la crema de yema.
- Mezclar las yemas con la maicena en uno cazo, y remover bien con unas varillas.
- Poner el cazo de las yemas en el fuego, con temperatura muy baja añadir el almíbar poco a poco cayendo como un hilo, y remover con las varillas hasta que espese (hay qe tener paciencia porque tarda bastante, unos 20 minutos). Yo voy subiendo poco a poco la temperatura, hasta que consigo que espese, no subo de 5 (mi inducción tiene 9 de máximo), en cuanto veo que empieza a burbujear un poco bajo y sigo batiendo hasta que espese, en 3).
- Retirar del fuego la crema de yemas. Meter el cazo dentro del recipiente mayor con agua fría, y seguir dándole vueltas. Con esto conseguimos que se enfríe rápidamente, tenga un bonito color y no se oxide.



Montaxe da trenza
- Estiramos a masa en forma de rectángulo, esto é o máis difícil porque custa bastante estirala para deixala ben finiña. Para facilitarme o traballo untei a mesa de traballo con aceite e encima coloquei un papel de fornear para que se agarrara, encima a masa e estírase o máis que se poida. Neste punto teño certas dúbidas, teño lido que as masas hoxaldradas téñense que estirar sempre no mesmo sentido, pero se o fago así non estira ó ancho nin estira todo o que eu quero, polo tanto, eu estiro en tódolos sentidos para facela o máis fina posible, non sei se estou facendo ben, pero non vexo outro xeito.
- Unha vez ben estirada cortamos pola metade, pola parte máis larga, deixándoa un pouco unida na parte superior e procedemos a incorporar o recheo. Untamos a metade de cada unha das dúas metades coa crema de xema (na zonas que están na parte do corte central que fixemos) e por encima poñemos as pasas, as noces troceadas e as améndoas (non puxen cantidades destes tres ingredientes porque serán suficientes cando cubramos a superficie). (Todo este proceso vese máis claro nas fotos.)
- Dobramos a masa sen recheo encima do recheo cara o centro, neste paso axúdanos moito o feito de estirar a masa encima do papel, axudámonos co papel para dobrar a masa.  Selamos un pouco as dobreces.
En castellano
Montaje de la trenza
- Estiramos la masa en forma de rectángulo, esto es lo más difícil porque cuesta bastante estirarla para dejarla bien finita. Para facilitarme el trabajo unté la mesa de trabajo con aceite y encima coloqué un papel de hornear para que se agarrase, encima la masa y se estira lo más que se pueda. En este punto tengo ciertas dudas, he leído que las masas hojaldradas se tienen que estirar siempre en el mismo sentido, pero si lo hago así no estira a lo ancho ni estira todo lo que yo quiero, por lo tanto, yo estiro en todos los sentidos para hacerla lo más fina posible, no sé si estoy haciendo bien, pero no veo otra manera.
- Una vez bien estirada cortamos por la mitad, por la parte más larga, dejándola un poco unida en la parte superior y procedemos a incorporar el relleno. Untamos la mitad de cada una de las dos mitades con la crema de yema (en la zonas que están en la parte del corte central que hicimos) y por encima ponemos las pasas, las nueces troceadas y las almendras (no puse cantidades de estos tres ingredientes porque serán suficientes cuando cubramos a superficie). (Todo este proceso se ve más claro en las fotos.)
- Doblamos la masa sin relleno encima del relleno hacia el centro, en este paso nos ayuda mucho el hecho de estirar la masa encima del papel, nos ayudamos con el papel para doblar la masa.  Sellamos un poco las dobleces.



- Cruzamos as dúas partes tratando que a abertura quede cara arriba para que o recheo non se saia. Unha vez rematados os cruces aplastamos un pouco para que non quede abultado.
- Introducímola trenza na bandexa de forno cuberta con papel de forno. Neste momento cambiei o papel de forno, é dicir, reitirei o papel no que estirei a masa. Hai que ter coidado porque o papel pégase bastante á masa. O mellor método é cubrir a bandexa de forno con papel de fornear, poñer a trenza co papel inicial encima e ir retirándoo pouco a pouco para que a trenza non se deforme.
- Como eran dúas trenzas, unha vez feita a 1ª metina na neveira mentres montaba a segunda, así os levedados serían máis ó mesmo tempo.
- Deixamos levedar, tapado, eu fíxeno con un plástico sin que toque as trenzas, ata que duplique o volume, unhas dúas ou tres horas, temos que ter en conta que tratamos con unha masa fría (tamén depende do calor da cociña). O ideal sería que a deixáramos toda a noite levedando na neveira (ou sete ou 8 horas), pero eu non o fixen por mor do tempo e levedou a temperatura ambiente. Para a próxima tentareino.
- Pintámola con ovo batido e decoramos con améndoa laminada (se se quere).
- Prequetamos o forno a 180º. Logo cando introducín a trenza baixeino a 170º durante 45 minutos (nisto cada un debe saber como é o seu forno). Coloqueinas na parte central do forno. Despois de media hora cubrín as trenzas con papel de prata para que non se tostasen por encima.
- Cando saia do forno pintamos co almíbar que fixemos mentras se forneaba.
En castellano
- Cruzamos las dos partes tratando que la abertura quede hacia arriba para que el relleno no se salga. Una vez acabados los cruces aplastamos un poco para que no quede abultado.
- Introducimos la trenza en la bandeja de horno cubierta con papel de horno. En este momento cambié el papel de horno, es decir, reitiré el papel en el que estiré la masa. Hay que tener cuidado porque el papel se pega bastante a la masa. El mejor método es cubrir la bandeja de horno con papel de hornear, poner la trenza con el papel inicial encima e ir retirándolo poco a poco para que la trenza no se deforme.
- Como eran dos trenzas, una vez hecha a 1ª la metí en la nevera mientras montaba la segunda, así los levados serían más al mismo tiempo.
- Dejamos leudar, tapado, yo lo hice con un plástico sin que toque las trenzas, hasta que duplique el volumen, unas dos o tres horas, tenemos que tener en cuenta que tratamos con una masa fría (también depende del calor de la cocina). Lo ideal sería que  los dejase toda la noche levando en la nevera (o siete o 8 horas), pero yo no lo hice por una cuestión de tiempo y leudó a temperatura ambiente. Para la próxima lo intentaré.
- La pintamos con huevo batido y decoramos con almendra laminada (si se quiere).
- Precalentamos el horno a 180º. Luego cuando introduje la trenza lo bajé a 170º durante 45 minutos (en esto cada uno debe saber como es su horno). Las coloqué en la parte central del horno. Después de media hora cubrí las trenzas con papel de plata para que no se tostaran por encima.
- Cuando salga del horno pintamos con el almíbar que hicimos mientras se horneaba.


Almíbar
- Poñemos todo a quentar e deixámolo burbullar uns cinco minutos. Facémolo cando case esteamos a punto de sacar a trenza do forno.
En castellano
 Almíbar
- Ponemos todo a calentar y  lo dejamos burbujear unos cinco minutos. Lo hacemos cuando estemos a punto de sacar la trenza del horno.


jueves, 6 de enero de 2011

ROSCÓN 2011

O ano pasado publiquei dous roscóns e quedáronme as ganas de publicar unha 3ª parte con tres levedados da masa. Pois nada, aquí está esa terceira parte. A receita é case a mesma que a do ano pasado, con algúns matices porque sempre imos aprendendo algo polo camiño e incorporamos esas aprendizaxes ó que xa tiñamos de antes. Non sei se é mellor ou peor, o que si é certo, é que ir aprendendo é importante, ó mellor desaprendemos.
Esta receita está fundamentada na da miña queridísima Pami de Unodedos. Unha artistaza en todo o que toca coas mans, ten toda a miña admiración, ademais onte publicou o seu roscón con un montón de aclaracións e recomendacións sobre o roscón, unha reportaxe para non perderse, para gardar e facer roscóns para sorprender.
Sempre penso que teño a masa definitiva, pero acabo engadindo algo ou quitado ou amasando diferente. Seguro que o ano que ven esta receita non será a definitiva, algo diferente farei. Tamén está ben así cada ano haberá un roscón diferente. Por que introducirei cambios?? Será por que non me gustou o anterior?? Pois non, sempre me gustan, pero sempre penso que pode haber algo mellor, e seguramente que o mellor e o perfecto non existe...
En castellano
El año pasado publiqué dos roscones y me quedaron las ganas de publicar una 3ª parte con tres levados de la masa. Pues nada, aquí está esa tercera parte. La receta es casi la misma que la del año pasado, con algunos matices porque siempre vamos aprendiendo algo por el camino e incorporamos esos aprendizajes a los que ya teníamos de antes. No sé si es mejor o peor, lo que sí es cierto, es que ir aprendiendo es importante, a lo mejor desaprendemos.
Esta receta está fundamentada en la de mi queridísima Pami de Unodedos. Una artistaza en todo lo que toca con las manos, tiene toda mi admiración, además ayer publicó su roscón con un montón de aclaraciones y recomendaciones sobre lo roscón, un reportaje para no perderse, para guardar y hacer roscóns para sorprender.
Siempre pienso que tengo la masa definitiva, pero acabo añadiendo algo o quitando o amasando diferente. Seguro que el año que viene esta receta no será la definitiva, algo diferente haré. También está bien, así cada ano habrá un roscón diferente. Por qué introduciré cambios?? Será por qué no me gustó el anterior?? Pues no, siempre me gustan, pero siempre pienso que puede haber algo mejor, y seguramente que lo mejor y lo perfecto no existe...


Ingredientes
Para a masa nai
150 de fariña
150 ml de leite
1 sobre de levadura en po
Para a masa
550 grs de fariña de forza (pode facer falta algo máis)
3 ovos + 1 para pintar
100 grs de azucre
1 sobre de levadura de panadeiro en po (da marca maizena)
100 ml de leite morno
150 grs de manteiga
1 cullerada de auga de azahar
1 cullerada de zume de laranxa
1 cullerada de esencia de vainilla
1 culleradiña de esencia de limón
1 cullerada de mel
1 culleradiña de sal
A raiadura de dúas laranxas
A raiadura dun limón
Decoración
A raiadura de 2 laranxas,
50grs de azucre
Un chorro de zume de laranxa
Améndoa laminada
Froitas escarchadas
En castellano
Ingredientes
Para la masa madre
150 de harina
150 ml de leche
1 sobre de levadura en polvo
Para la masa
550 grs de harina de fuerza (pode hacer falta algo más)
3 huevos + 1 para pintar
100 grs de azúcar
1 sobre de levadura de panadero en polvo (de la marca maizena)
100 ml de leche tibia
150 grs de mantequilla
1 cucharada de agua de azahar
1 cucharada de zumo de naranja
1 cucharada de esencia de vainilla
1 cucharadita de esencia de limón
1 cucharada de miel
1 cucharadita de sal
La ralladura de dos naranjas
A ralladura de un limón
Decoración
La ralladura de 2 naranjas,
50 grs de azúcar
Un chorro de zumo de naranja
Almendra laminada
Frutas escarchadas



Elaboración
Masa nai
- Amornamos un pouco o leite no micro a temperatura corporal, 20 sg .
- Tamizamos a fariña nun recipiente e engadímoslle o sobre de levadura e o leite. Mesturamos todo ata formar unha pasta homoxénea.
- Deixámola unha hora ou hora e media a temperatura ambiente. Logo metina na neveira toda a noite. Se non queremos metela toda a noite na neveira deixámola un par de horas (ou incluso un pouco máis) a temperatura ambiente antes de poñernos coa masa.
- Logo sacala da neveira unha hora antes de poñerse a facer a masa (eu quiteina dúas horas antes, pasóuseme o tempo en outras cousas.
Masa
-Sacar a manteiga da neveira, troceala e deixala a temperatura ambiente, unha horiña antes de comezar.
- Bater os ovos e mesturarlle as esencias e o zume de laranxa
- Amornar o leite (quítarlle o frío de neveira, 20 sg no micro) e desfacer nel a cullerada de mel.
- Tamizar a fariña e agregarlle, a levadura, mesturar. Incorporar a manteiga e mesturala coa fariña, fregando con dedos hasta que se incorpore totalmente (esto adopteino do método Bertinet e resúltame máis cómodo que incorporala ó final, non sei se é mellor ou peor, pero desde que o fago as masas quédanme moi ben). A continuación engadimos o azucre, o sal, as raiaduras de limón e de laranxa, mesturamos. Por último, os ovos batidos coas esencias e o leite morno con mel, amalgamamos un pouco e sumamos ó conxunto a masa nai. Mesturar todo ata conseguir una masa homoxénea que non se pegue demasiado ás mans nin ao conco. Se non chega a fariña inicial engadiráselle máis. Pasamos ó mármore e amasamos ata conseguir unha masa elástica, se se pega demasiado imos engadindo un pouco de fariña, pero pouco de cada vez, chega con esparcir pola mesa de traballo. Eu non amasei normal nin engadín máis fariña, fixen o amasado Bertinet, ó principio a masa era moi pegañenta, pero pouco a pouco foise volvendo elástica. Aínda tardou, deille bastantes golpes e como me cansaba deixei que a masa repousara e con un repouso duns 10 minutos volvía ó ataque con golpes, deille 3 repousos, polo que o amasado foi bastante prolongado no tempo, case 45 minutos ás voltas coa masa.O final queda unha masa brandiña, e incluso un pouco pegañenta, pero non como para non poder desfacerse dela.
- Introducimos a masa nun recipiente lixeiramente enfariñado e cubrimos con película de cociña.
- Deixamos que levede unhas dúas horas nun lugar resgardado de correntes, dentro do forno apagado, por exemplo.
- Pasado ese tempo amasamos un pouco para quitarlle o aire e volvemos a introducir a masa no mesmo recipiente tapado e nun lugar sen correntes e deixámolo fermentar outra hora e media ou dúas horas.
- Volvemos a amasar, deixamos repousar uns 10 minutos e formamos o roscón. Pode que necesitemos enfariñar un pouco as mans, e formamos os roscóns ou roscón, depende do tamaño que o queiramos. Facemos unha bola á cal lle introducimos a man polo centro para facerlle un burato. Imos deslizado a masa polas mans. O burato en principio ten que ser moi grande porque ó medrar xa encolle.
- Poñemos os roscóns encima da placa de forno cuberta co papel de fornear, no burato podemos poñer un vaso ou unha taza envolta con papel de forno para que non se cerre o burato e quede do tamaño que nós queremos. Introducímolo no forno,apagado, a esperar que medre, unhas dúas ou tres horas ou ata que dobre o volume. Debemos cubrilo, pode ser con un plástico sen que toque a masa. Neste caso, como o formei a eso das 10 da noite e quería o roscón recén feito pola mañá, entón  deixeino un par de horas a temperatura ambiente y logo  metino na neveira toda a noite. Pola mañá sácase e despois dun par de horas a temperatura ambiente xa podemos fornealo. 
- Unha vez levedado pintámolo con ovo batido e decorámolo a gusto, neste caso con azucre humedecido, unhas cereixas e unha pouca améndoa laminada.
- Para a preparación do azucre remollado encántame o resultado do azucre aromatizado con raidura de laranxa e logo mollalo con zume, en lugar de con auga. Primeiro raio a laranxa encima do azucre e mestúroos coa xema dos dedos. O azucre toma unha cor laranxa. Logo deixo caer un chorro de zume de laranxa encima do azucre e mesturo para que se humedeza. O resultado é impresionante, dálle moito sabor ó azucre e é moi agradable cando se come.
- Metémolo no forno prequentado a 170º durante 25 minutos. Púxeno na penúltima ranura de arriba porque sempre se me tosta bastante polo fondo e non me gusta. Ós 10 minutos cubrino con papel de prata para que non se queimase por arriba.



En castellano
Elaboración
Masa madre
- Templamos un poco la leche en el micro a temperatura corporal, 20 sg .
- Tamizamos la harina en un recipiente y le añadimos el sobre de levadura y la leche. Mezclamos todo hasta formar una pasta homogénea.
- La dejamos una hora o hora y media a temperatura ambiente. Luego la metí en la nevera toda la noche. Si no queremos meterla toda la noche en la nevera la dejamos un par de horas (o incluso un poco más) a temperatura ambiente antes de ponernos con la masa.
- Luego sacarla de la nevera una hora antes de ponerse a hacer la masa (yo la quité dos horas antes, se me pasó el tiempo en otras cosas.)
Masa
-Sacar la mantequilla de la nevera, trocearla y dejarla a temperatura ambiente, una horita antes de comenzar.
- Batir los huevos y mezclarle las esencias y el zumo de naranja
- Templar la leche (quítarlle el frío de nevera, 20 sg en el micro) y deshacer en él la cucharada de miel.
- Tamizar la harina y agregarle la levadura, mezclar. Incorporar la mantequilla y mezclarla con la harina, frotando con los dedos hasta que se incorpore totalmente (esto lo adopté del método Bertinet y me resulta más cómodo que incorporarla al final, no sé si es mejor o peor, pero desde que lo hago las masas me quedan muy bien). A continuación añadimos el azúcar, la sal, las ralladuras de limón y de naranja, mezclamos. Por último, los huevos batidos con las esencias y la leche tibia con miel, amalgamamos un poco y sumamos al conjunto la masa madre. Mezclar todo hasta conseguir una masa homogénea que no se pegue demasiado a las manos ni al cuenco. Si no llega la harina inicial se le añadirá más. Pasamos al mármol y amasamos hasta conseguir una masa elástica, si se pega demasiado vamos añadiendo un poco de harina, pero poco de cada vez, llega con esparcir por la mesa de trabajo. Yo no amasé normal ni añadí más harina, hice el amasado Bertinet, al principio la masa era muy pegajosa, pero poco a poco se fue volviendo elástica. Aún tardó, le di bastantes golpes y como me cansaba dejé que la masa reposando y con un reposo de unos 10 minutos volvía al ataque con golpes, le di 3 reposos, por lo que el amasado fue bastante prolongado en el tiempo, casi 45 minutos a vueltas con la masa. Al final queda una masa blandita, e incluso un poco pegajosa, pero no como para no poder deshacerse de ella.
- Introducimos la masa en un recipiente ligeramente enharinado y cubrimos con película de cocina.
- Dejamos que leude unas dos horas en un lugar resguardado de corrientes, dentro del horno apagado, por ejemplo.
- Pasado ese tiempo amasamos un poco para quitarle el aire y volvemos a introducir la masa en el mismo recipiente tapado y en un lugar sin corrientes y lo dejamos fermentar otra hora y media o dos horas.
- Volvemos a amasar, dejamos reposar unos 10 minutos y formamos el roscón. Puede que necesitemos enharinar un poco las manos, y formamos los roscones o roscón, depende del tamaño que lo queramos. Hacemos una bola a la cual le introducimos la mano por el centro para hacerle un agujero. Vamos deslizado la masa por las manos. El agujero en principio tiene que ser muy grande porque al crecer ya encoge.
- Ponemos los roscones encima de la placa de horno cubierta con el papel de hornear, en el agujero podemos poner un vaso o una taza envuelta con papel de horno para que no se cierre el agujero y quede del tamaño que nosotros queremos. Lo introducimos en el horno a esperar que crezca, unas dos o tres horas o hasta que doble el volumen. Debemos cubrirlo, puede ser con un plástico sin que toque la masa. En este caso, como lo formé a eso de las 10 de la noche y quería el roscón recién hecho por la mañana, entonces lo dejé un par de horas a temperatura ambiente y luego lo metí en la nevera toda la noche. Por la mañana se saca y después de un par de horas ya podemos hornearlo. 
- Una vez leudado lo pintamos con huevo batido y lo decoramos a gusto, en este caso con azúcar humedecido, unas cerezas y un poco almendra laminada.
- Para la preparación del azúcar remojado me encanta el resultado del azúcar aromatizado con ralladura de naranja y luego mojarlo con un chorro de zumo, en lugar de con agua. Primero rallo la naranja encima del azúcar y los mezclo con la yema de los dedos. El azúcar toma un color naranja. Luego dejo caer un chorro de zumo de naranja y lo mezclo para que quede todo humedecido. El resultado es impresionante, le da mucho sabor al azúcar y es muy agradable cuando se come.
- Lo metemos en el horno precalentado a 170º durante 25 minutos. Lo puse en la penúltima ranura de arriba porque siempre se me tuesta bastante por la parte de abajo y no me gusta. A los 10 minutos lo cubrí con papel de plata para que no se quemara por arriba.
COMENTARIOS: Aínda que está moi, pero que moi bo, non sei se o volverei a facer así, deume moito traballo o amasado. Terei que probar con menos líquido, ou menos manteiga ou máis fariña. Deste xeito queda unha miga incriblemente esponxada, é unha auténtica nube, pero as pelexas que tiven co amasado seino eu soa, case prefiro que a miga sexa un pouco máis compacta.
jueves, 23 de diciembre de 2010

GALLETAS DE NADAL

GALLETAS DE NAVIDAD
Coeime con esta entrada. Funa montando durante esta semana e íaa aprazando cada día coa esperanza de poder rematala o mércores. Pero resulta que os plans, ás veces, non son como pensamos. A miña intención era estar na casa pola tarde e poder darlle fin, pero unha comida alargouse ata as 2:30 da mañá. Cando chego a casa, xa sen sono, acórdome da entrada das galletas e de que non está terminada. Dispóñome a terminala porque así non é plan para deixar unha entrada.
Nesta época os blogues están cheos de galletas, preciosas, as cales danme muuuucha envexa. Resulta que non estou capacitada para facer ese tipo de galletas, aínda así, non quixen privarme de facer algo e isto foi o que saíu. Os homiños encántanme e a idea dos bastóns saqueina do blogue de Gabriela, clavo y canela. Así como a idea da masa, a típica 3-2-1 (300 g de fariña, 200 g de manteiga e 100 g de azucre). Levaba un tempo pensando que masa podería usar e ao final decidinme por esta masa sinxela e que sempre resulta deliciosa, aos homiños engadímoslle un pouco de canela e xenxibre para darlle o seu toque especial.
Anima máis facer este tipo de galletas para nenos e ata debe ser unha gozada con eles. Como eu non teño nenos decidín facerllelas para os meus alumnos e ver as cariñas que puñan. A verdade é que lles gustaron moito e fóronse todos contentos ao recreo cos seus galletiñas. Segundo eles estaban moi ricas.

En castellano
Me he colado con esta entrada. La fui montando durante esta semana y la iba aplazando cada día con la esperanza de poder terminarla el miércoles. Pero resulta que los planes, a veces, no son como pensamos. Mi intención era estar en casa por la tarde y poder terminarla, pero una comida se alargó hasta las 2:30 de la mañana. Cuando llego a casa, ya sin sueño, me acuerdo de la entrada de las galletas y de que no está terminada. Me dispongo a terminarla.
En esta época los blogs están llenos de galletas, preciosas, las cuales me dan muuuucha envidia. Resulta que no estoy capacitada para hacer ese tipo de galletas, aún así, no quise privarme de hacer algo y esto fue lo que salió. Los hombrecillos me encantan y la idea de los bastones la saqué del blog de Gabriela, clavo y canela. Así como la idea de la masa, la típica 3-2-1 (300 g de harina, 200 g de mantequilla y 100 g de azúcar). LLevaba un tiempo pensando que masa podría usar y al final me decidí por esta masa sencilla y que siempre resulta deliciosa, a los hombrecillos le añadimos un poco de canela y jengibre para darle su toque especial.
Anima más hacer este tipo de galletas para niños e incluso debe ser una gozada con ellos. Como yo no tengo niños decidí hacérselas para mis alumnos y ver las caritas que ponían. La verdad es que les gustaron mucho y se fueron todos contentos al recreo con sus galletitas. Según ellos estaban muy ricas.


Ingredientes
Para os bastóns
300 grs de fariña
200 de manteiga
100 de azucre
1 ovo
1 pizca de sal
Colorante vermello
Para os homiños
300 grs de fariña
200 grs de manteiga
100 grs de azucre moreno ou de caña
1 ovo
1 pizca de sal
1 culleadiña de canela (das máis pequenas, do café)
1 culleradiña de xenxibre (das máis pequenas do café)

En castellano
Ingredientes
Para los bastones
300 grs de harina
200 de mantequilla
100 de azúcar
1 pizca de sal
1 huevo
Colorante rojo
Para los hombrecitos
300 grs de harina
200 grs de mantequilla
1 huevo
1 pizca de sal
1 cucharadita de canela (de las más pequeñas, del café)
1 cucharadita de jengibre (de las más pequeñas del café)


Realización
Para os homiños
- Tamizamos a fariña. Incorporamos o azucre (para os homiños o moreno) e o sal. No caso dos homiños añadimos tamén a canela e o xenxibre. Mezclamos un pouco e engadimos a manteiga cortada en dados.
- Fregamos todo coas mans ata que a manteiga se mesture ben coa fariña.
- Batemos o ovo e incorporámolo. Seguimos amasando ata que se forme a masa compacta.
- Estiramos a masa encima dun papel de forno e metémola na neveira. Pasada media hora xa a podemos cortar e ir depositando os homiños nunha bandexa de forno cuberta con papel de fornear.
- Cando acabamos de cortar, xuntamos a masa e volvemos a estirar, volvemos a cortar e así ata que acabemos a masa.



Para os bastóns:
- O procedemento é o mesmo, pero con azucre branco e sen canela e xenxibre (tamén se lle pode poñer). Unha vez formada a masa, pesámola e dividímola en dúas partes do mesmo peso. A unha delas engadímoslle o colorante e amasamos. Pode que se abrande un pouco, podemos engadir unha pouca fariña.
- Collemos porcións e facemos rulos das dúas cores, do mesmo tamaño e do tamño que queiramos que sexan os bastóns. Enrolamos os dous rulos e dámoslle forma de bastón.
- Ímolos depositando nunha bandexa de forno cuberta con papel de fornear. Metémolos un pouco na neveira.
- Métense no forno prequentado a 170º durante uns 20 minutos, na parte central do forno. Nos últimos 5 minutos subo a bandexa para que se doren por encima (supoño que isto dependerá de cada forno).


Realización
Para los hombrecitos
- Tamizamos la harina. Incorporamos el azúcar ( el moreno) y la sal. Añadimos también la canela y el jengibre. Mezclamos un poco y añadimos la mantequilla cortada en dados.
- Frotamos todo con las manos hasta que la mantequilla se mezcle bien con la harina.
- Batimos el huevo y lo incorporamos. Seguimos amasando hasta que se me forme una masa compacta.
- Estiramos la masa encima de un papel de horno y la metemos en la nevera. Pasada media hora ya la podemos cortar e ir depositando los hombrecitos en una bandeja de horno cubierta con papel de hornear.
- Cuando acabamos de cortar, juntamos la masa y volvemos a estirar, volvemos a cortar y así hasta que acabemos la masa.
Para los bastones:
- El procedimiento es el mismo, pero con azúcar blanco y sin canela y jengibre (también se le pode poner).
- Una vez formada la masa, la pesamos y la dividimos en dos partes del mismo peso.A una de ellas le añadimos el colorante y amasamos. Puede que se ablande un poco, podemos añadir un poco harina.
- Cogemos porciones y hacemos rulos de los dos colores, del mismo tamaño y del tamaño que queramos que sean los bastones. Enrollamos los dos rulos y le damos forma de bastón.
- Los vamos depositando en una bandeja de horno cubierta con papel de hornear. Los metemos un poco en la nevera.
- Se meten en el horno precalentado a 170º durante unos 20 minutos, en la parte central del horno. En los últimos 5 minutos subo la bandeja para que se doren por encima (supongo que esto dependerá de cada horno.)



sábado, 18 de diciembre de 2010

ESPIRAIS DE CABAZA E CANELA

ESPIRALES DE CALABAZA Y CANELA
Xa dixen no pastel de cabaza que o descubrimento da cabaza nos doces, foi o descubrimento do ano. Agora quéroa probar con todo. E todo o que probo está boísimo. Estas espirais vinas en Food & Cook, e non o dubidei. Están deliciosas. Ó mellor tamén é porque este tipo de masas son a miña debilidade, sigo dicindo que son unha pasada de boas. E ese toque da canela fanas inmellorables.
Non me quedaron moi bonitas e penso que foi porque non estirei suficiente a masa, debía ter présa, ademáis parece máis gorda por uns sitios que por outros, aínda así decidín publicalas igual porque valen moito a pena e para a próxima tentarei estirar máis a masa e listo. É certo que moito cómese coa vista, pero a estas unha vez que as saboreas non te acordas do seu aspecto.
En castellano
Ya dije en el pastel de calabaza que el descubrimiento de la calabaza en los dulces, fue el descubrimiento del año. Ahora la quiero probar con todo. Y todo lo que pruebo está buenísimo. Estas espirales las vi en Food & Cook, y no lo dudé. Están deliciosas. A lo mejor también es porque este tipo de masas son mi debilidad, sigo diciendo que son una pasada de buenas. Y ese toque de la canela las hacen inmejorables.
No me quedaron muy bonitas y pienso que fue porque no estiré suficiente la masa, debía tener prisa, ademas parece más gorda por unos sitios que por otros, aun así decidí publicarlas igual porque valen mucho la pena y para la próxima intentaré estirar más la masa y listo. Es cierto que mucho se come con la vista, pero a éstas una vez que las tienes en las saboreas no te acuerdas de su aspecto.




Ingredientes
Masa
300 gr de pure de cabaza
2 ovos
4 culleres de auga
60 gr de manteiga
700 gr de fariña de forza
2 cullradas de leite en po
1 culleradiña de canela
1/2 culleradiña de xenxibre en po
3 culleradas de azucre moreno
1 culleradiña de sal
2 sobres de fermento de panadería, utilicei vahiné, que son de 4,6 g cada un
Recheo
40 gr. de manteiga a temperatura ambiente
80 gr. de azucre
20 gr. de azucre moreno
8 gr. de canela, na receita orixinal dicía 20 gr, pero me pareceu tanta que parei en 8
Glaseado
1 cunca de azucre glas
leite tépedo
En castellano
Ingredientes
Masa
300 gr de pure de calabaza
2 huevos
4 cucharas de agua
60 gr de mantequilla
700 gr de harina de fuerza
2 cucharadas de leche en polvo
1 cucharadita de canela
1/2 cucharadita de jengibre en polvo
3 cucharadas de azúcar morena
1 cucharadita de sal
2 sobres de levadura de panadería, utilicé vahiné, que son de 4,6 g cada uno
Relleno
40 gr. de mantequilla a temperatura ambiente
80 gr. de azúcar
20 gr. de azúcar morena
8 gr. de canela, en la receta original decía 20 gr, pero me pareció tanta que paré en 8
Glaseado
1 taza de azúcar glas
leche templada



Elaboración
O primeiro que faremos será o puré de cabaza. Partiremos a cabaza pola metade e limparemos, quitando as pipas. Nunha bandexa con papel de aluminio colocaremos as dúas metades boca abaixo. Introducirémolas no forno previamente quentado a 160º, durante 1 hr. Hai que ter en conta o tamaño da cabaza, a que utilicei era de algo máis dun quilo. Estará cando ao picala cun grafo estea branda. Unha vez fría, sacamos, cunha culler, a polpa da cabaza e coa axuda dun coador, imos eliminando todo a auga que ten presionando cunha culler, ata conseguir que quede soa a polpa. Eu  pásoa no batidor eléctrico para que quede máis finiña. A que utilicei nestas espirais conxeleina e estaba perfectamente, só temos que acordarnos de sacala cunhas 12 hr de antelación. Unha vez desconxelada volvín a metela nun coador.
Para facer a masa: tamizamos a fariña, incorporamos o fermento, mesturamos. Engadimos a manteiga fregándoa coa fariña ata que quede ben integrada. Incorporamos a canela, o xenxibre, o leite en po e o azucre e mesturamos.
Po último engadimos os líquidos: puré, auga (lixeiramente tépeda) e ovos batidos. Amasamos ata que os ingredientes se vaian amalgamando e cando empece a formar masa engadimos o sal. Seguimos amasando ata formar unha masa elástica que non se pegue ás mans, se isto ocorre podemos engadir un pouco máis de fariña, pero sempre pouca de cada vez, espolvoreando na mesa de traballo.
Deixamos fermentar nun bol lixeiramente engraxado con aceite, e tapado cun filme ou un pano de cociña, durante 1 hora e media (ata que dobre o volume).
A nosa masa xa está lista, así que agora procedemos a estirala cun rodete de cociña enfariñado ata formar un rectángulo. Eu creo que a estirei pouco, por iso teñen poucas voltas as espirales.
Sobre a nosa masa estendida pincelamos coa manteiga e asperxémolo co azucre e a canela, seguidamente enrolámolo e cortámolo en anacos duns 2,5 ou 3 centímentros, Pasamos a unha bandexa de fornear, (colocámolos separados a unha distancia duns 2 cm, desta forma non se tocarán cando aumente a masa) e volvémolos a tapar cun pano de cociña e deixámolos que dupliquen o seu tamaño novamente.
Prequeentamos o forno a 180 graos e deixámolos fornear durante uns 15-20 minutos ou ata que estean dourados.
Deixámolos amornar e engadímoslle o glaseado, que preparariamos engadindo o leite ao azucre ata que quede disolta e cunha textura homogénea. (eu non fixen tanta cantidade como di a receita). Simplemente puxen azucre glass nun vaso e engadinlle unhas pingas de leite, non é necesaria moita enseguida faise pasta, cada un elixe o líquido que o quere.


En castellano
Elaboración
Lo primero que haremos será el puré de calabaza. Partiremos la calabaza por la mitad y limpiaremos, quitando las pipas. En una bandeja con papel de aluminio colocaremos las dos mitades boca abajo. Las introduciremos en el horno previamente calentado a 160º, durante 1 hr. Hay que tener en cuenta el tamaño de la calabaza, la que utilicé era de algo más de un kilo. Estará cuando al pincharla con un tenedor esté blanda. Una vez fría, sacamos, con una cuchara, la pulpa de la calabaza y con la ayuda de un colador, vamos eliminando todo el agua que tiene presionando con una cuchara, hasta conseguir que quede sola la pulpa. Yo la paso en la batidora para que quede más finita. La que utilicé en estas espirales la congelé y estaba perfectamente, solo tenemos que acordarnos de sacarla con unas 12 hr de antelación. Una vez descongelada volví a ponerla en un colador.
Para hacer la masa: tamizamos la harina, incorporamos la levadura, mezclamos. Añadimos la mantequilla frotándola con la harina hasta que se quede bien integrada. Incorporamos la canela, el jengibre, la leche en polvo y el azúcar y mezclamos.
Po último añadimos los líquidos: puré, agua (ligeramente templada) y huevos batidos. Amasamos hasta que los ingredientes se vayan amalgamando y cuando empiece a formar masa añadimos la sal. Seguimos amasando hasta formar una masa elástica que no se pegue a las manos, si esto ocurre podemos añadir un poco más de harina, pero siempre poca de cada vez, espolvoreando en la mesa de trabajo. El amasado tiene que ser de unos 15 minutos o más si se quiere.
Dejamos fermentar en un bol ligeramente engrasado con aceite, y tapado con un film o un paño de cocina, durante 1 hora y media.
Nuestra masa ya está lista, así que ahora procedemos a estirarla con un rodillo de cocina enharinado hasta formar un rectángulo. Yo creo que la estiré poco, por eso tienen pocas vueltas las espirales.
Sobre nuestra masa extendida pincelamos con la mantequilla y lo rociamos con el azúcar y la canela, seguidamente lo enrollamos y lo cortamos en trozos de unos 2,5 o 3 centimentros, Pasamos a una bandeja de hornear, (los colocamos separados a una distancia de unos 2 cm, de esta forma no se tocarán cuando aumente la masa) y los volvemos a tapar con un paño de cocina y los dejamos que dupliquen su tamaño nuevamente.
Precalentamos el horno a 180 grados y los dejamos hornear durante unos 15 minutos o hasta que estén dorados
Los dejamos entibiar y le añadimos el glaseado, que habremos preparado añadiendo la leche al azúcar hasta que quede disuelta y con una textura homogénea. (yo no hice tanta cantidad como dice la receta). Simplemente puse azúcar glass en un vaso y le añadí unas gotas de leche, no es necesaria mucha enseguida se hace pasta, cada uno elige lo líquido que lo quiere.



miércoles, 15 de diciembre de 2010

BOLIÑOS DE COCO (COQUIÑOS OU COCADAS)

COQUITOS
Esta delicia tan sinxela débolla a María de Cocinando con mamá. En canto os vin sabía que os faría, a meu pai encántanlle os doces de coco e quen se pode resistir a facer estes boliños? Nun pispás xa están feitos. É que o teñen todo, sinxelísimos e bos, bos.
Na receita orixinal tiña a metade dos ingredientes, pero como me pareceron poucos pois dupliqueinas e non foron demasiados, saen sobre uns 20. Repetireinos moitas veces, sen dúbida. Grazas María por esta superreceta.
En castellano
Esta delicia tan sencilla se la debo a María de Cocinando con mamá. En cuanto los vi sabía que los haría, a mi padre le encantan los dulces de coco y quien se puede resistir a hacer estos bollitos? En un pispás ya están hechos. Es que lo tienen todo, sencillísimos y buenos, buenos.
En la receta original tenía la mitad de los ingredientes, pero como me pareció poco pues los dupliqué y no fueron demasiados, no llegaron a nada, salen sobre unos 20. Los repetiré muchas veces, sin duda. Gracias María por esta superreceta.



Ingredientes
- 250 g de coco relado
- 200 g de azucre
- 4 ovos 
Elaboración
-Batemos os ovos e engadímoslle o coco e o azucre. Mesturamos ben. Facemos boliñas ou montiños e ímolos depositando nunha bandexa de forno cuberta con papel de fornear.
- Métense en forno prequecido a 180º-200º durante non menos de 20 minutos. Debemos vixiar e cando estean douradiños xa os podemos sacar. Coidado que ninguén se escalde que co bos que están cómense sos. Primeiro ten que arrefriar.



En castellano
Ingredientes
- 250 g de coco rallado
- 200 g de azúcar
- 4 huevos
Elaboración
-Batimos los huevos y le añadimos el coco y el azúcar. Mezclamos bien. Hacemos bolitas o montoncitos y los vamos depositando en una bandeja de horno cubierta con papel de hornear.
- Se meten en horno precalentado a 180º-200 durante no menos de 20 minutos. Debemos vigilar y cuando estén doraditos ya los podemos sacar. Cuidado que nadie se escalde que con lo buenos que están se comen solos. Primero tiene que enfriar.



domingo, 12 de diciembre de 2010

TORTA CHOCO-QUEIXO

TARTA CHOCO-QUESO
Teño unha chea de receitas atrasadas, ultimamente fago moitas cousiñas e todas moi ricas, non como fai unha tempada que todo o que facía saía mal. Teño que ir parando, máis que nada para que me vaia dando tempo a poder publicalo e organizalo aquí.
A pesar de que teño varias receitas esta é a última, aínda a fixen onte. Tíñamos comida na casa de Helena e sempre me como a cabeza a ver que levo e que guste a todos, a máis complicada é Helena, que non lle gusta case ningún doce, de feito este non llegustou demasiado. A verdade é que me complico porque quero dado ela con un biscoito xa é feliz, non me mato máis. Aínda que ninguén me pode negar que a torta é unha preciosidade. En canto a vin no blogue Dulce y salado souben que a ía facer e que non quedaría sen probala.

En castellano
Tengo un montón de recetas atrasadas, últimamente hago muchas cositas y todas muy ricas, no como hace una temporada que todo lo que hacía salía mal. Tengo que ir parando, más que nada para que me vaya dando tiempo a poder publicarlo y organizarlo aquí.
A pesar de tener varias recetas, esta es la última, la hice ayer. Tuvimos comida en casa de Helena y siempre me rompo la cabeza a ver que llevo y que guste la todos, la más complicada es Helena, que no le gusta casi ningún dulce, de hecho este no le gustó demasiado. La verdad es que me complico porque quiero dado ella con un bizcocho ya es feliz, no me esfuezo más. Aunque nadie me puede negar que la tarta es una preciosidad, propia de presentar en las mesas en estas fiestas. En cuanto la vi en el blog Dulce y salado supe que la iba a hacer y que no quedaría sin probarla


Ingredientes
Ingredientes para o biscoito
3 ovos
200 g. de azucre
1 iogur
200 ml. de aceite de xirasol
200 g. de fariña
2 papelinas de gasificante (branca e morada) (das que venden no mercadona, marca hacendado) 
un chisco de sal
Ingredientes para o recheo
5 follas de xelatina
500 g. de queixo crema (neste caso metade e metade de philadelphia e mascarpone)
100 g. de azucre glass
200 g. de iogur grego
3 culleradas de leite
200 g. de chocolate fondant
1 cullerada de manteiga
Almíbar
100 ml. de ron
100 ml. de auga
50 g. de azucre



En castellano
Ingredientes
Ingredientes para el bizcocho
3 huevos
200 g. de azúcar
1 yogur
200 ml. de aceite de girasol
200 g. de harina
2 papelinas de gasificante (blanca y morada) (de las que venden en el mercadona, marca hacendado)
una pizca de sal
Ingredientes para el relleno
5 hojas de gelatina de 10 g cada una
500 g. de queso crema (philadelphia + mascarpone)
100 g. de azúcar glas
200 g. de yogur griego
3 cucharadas de leche
200 g. de chocolate fondant
1 cucharada de mantequilla
Almibar
100 ml. de ron
100 ml. de agua
100 g. de azúcar



Realización
Do biscoito
- Bater os ovos xunto co azucre, ata que dobren o volume.
- Engadir o iogur e o aceite e bater suavemente, para que non baixe o volume dos ovos.
- Agregar a fariña tamizada, xunto coas gasosas e o sal, e mesturar de novo.
- Botar a mestura nun molde desmontable, que teremos untado con manteiga e fariña, e meter en forno precalentado a 170º uns 35 minutos ou ata que ao picar no centro, vexamos que o biscoito xa está seco.
- Sacar do forno e en canto amorne, desmoldar e colocar sobre unha grella para que arrefríe.

Preparación da Crema
- Pór as follas de xelatina a remollar en auga para que se hidraten.
- Fundir o chocolate xunto coa manteiga no microondas vixiando cada 20 sg para que non se queime.
- Bater o queixo co azucre ata conseguir unha mestura cremosa.
- Engadir o iogur e bater de novo.
- Quentar no microondas o leite e mesturar coa xelatina escorrida. Mesturar de novo todo o conxunto ata lograr unha crema homoxénea



Almíbar
- Quentar todo nun cazo deixando que ferva durante 5 minutos. Os líquidos podemos combinalos como queramos máis ou menos cantidade de licor ou de auga.

Montaxe da torta - Partir o biscoito pola metade e empapar as dúas capas co almíbar.
- Colocar unha das capas como base, dentro dun molde desmontable e verter a crema preparada por encima.
- Tapar coa outra capa de bizcocho e meter no frigorífico unhas horas, ata que a crema adquira consistencia. - Sacar e adornar con chocolate raiado branco e con leite e bólas de chocolate. As bólas de chocolate molleinas en chocolate derretido para que quedasen fixas e non escapasen rodando.



En castellano
Elaboración
Preparación del bizcocho
- Batir los huevos junto con el azúcar, hasta que doblen su volumen.
- Añadir el yogur y el aceite y batir suavemente, para que no baje el volumen de los huevos.
- Agregar la harina tamizada, junto con las gaseosas y la sal, y mezclar de nuevo.
- Echar la mezcla en un molde desmontable, que tendremos untado con mantequilla y harina, y meter en horno precalentado a 170º unos 35 minutos o hasta que al pinchar en el centro, veamos que el bizcocho ya está seco.
- Sacar del horno y en cuanto entibie, desmoldar y colocar sobre una rejilla para que enfríe.
Preparación de la Crema
- Poner las hojas de gelatina a remojar en agua para que se hidraten.
- Fundir el chocolate junto con la mantequilla en el microondas vigilando cada 20 sg para que no se queme.
- Batir el queso con el azúcar hasta conseguir una mezcla cremosa.
- Añadir el yogur y batir de nuevo.
- Calentar en el microondas la leche y mezclar con la gelatina escurrida. Mezclar de nuevo todo el conjunto hasta lograr una crema homogénea



Almíbar
- Calentar todo en un cazo dejando que hierva durante 5 minutos. Los líquidos podemos combinarlos como queramos más o menos cantidad de licor o de agua.

Montaje de la tarta
- Partir el bizcocho por la mitad y empapar las dos capas.
- Colocar una de las capas como base, dentro de un molde desmontable y verter la crema preparada por encima.
- Tapar con la otra capa de bizcocho y meter en el frigorífico unas horas, hasta que la crema adquiera consistencia.
- Sacar y adornar con chocolate rallado blanco y con leche y bolas de chocolate. Las bolas de chocolate las mojé en chocolate derretido para que se quedasen fijas y no escaparan rodando.




martes, 7 de diciembre de 2010

PASTEL DE CABAZA

PASTEL DE CALABAZA
Ultimamente deume a febre da cabaza, antes só a usaba para facer cremas, combinada con outras hortalizas. Pero desde que descubrín a introducción da cabaza no mundo doce é un non parar, encántame. A combinación da cabaza coas especies típicas é unha auténtica delicia. De feito descubrín un xeito distinto de facer a crema que me encanta, xa o contarei máis adiante.
Este pastel xa o fixen en dúas ocasións, a primeira foi nos moldes individuais, por medo a que non nos gustara demasiado así parece coma se fose menos, aínda que a cantidade é a mesma. A verdade é que nas tataletas individuais queda moi bonita a presentación. Esta cantidade da para uns 10 moldes de 12 cm e o molde grande é de 27 cm . Eu só teño 4 moldes dos pequenos e sobroume masa do recheo entón decidín agregarlle un pouco de fariña e de aceite e facer un delicioso biscoito.
Esta receita está copiada dun blogue que descubrín fai pouco e que me encantan todas as súas propostas e presentacións, o blogue chámase El día más dulce, á vez tamén sacou a idea de outro blogue de referencia neste mundiño Food & Cook. E o mellor de todo é que cada unha de nós con unha idea inicial dámoslle o noso toque persoal, fantástico este mundiño, non?


En castellano
Últimamente me dio la fiebre de la calabaza, antes sólo la usaba para hacer cremas, combinada con otras hortalizas. Pero desde que descubrí la introducción de la calabaza en el mundo dulce es un no parar, me encanta. La combinación de la calabaza con las especies típicas es una auténtica delicia. De hecho, descubrí una manera distinta de hacer la crema que me encanta, ya lo contaré más adelante.
Este pastel ya lo hice en dos ocasiones, la primera fue en los moldes individuales, por miedo a que no nos gustara demasiado, así parece como si fuera menos, aunque la cantidad es la misma. La verdad es que en las tataletas individuales queda muy bonita la presentación. Esta cantidad da para unos 10 moldes de 12 cm y el molde grande es de 27 cm . Yo sólo tengo 4 moldes de los pequeños y me sobró masa del relleno entonces decidí agregarle un poco de harina y de aceite y hacer un delicioso biscoito. 
Esta receta está copiada de un blog que descubrí hace poco y que me encantan todas sus propuestas y presentaciones, el blog se llama El día más dulce, a la vez también sacó la idea de otro blog de referencia en este mundillo, Food & Cook. Y lo mejor de todo es que cada una, con una idea inicial le damos nuestro toque personal, fantástico este mundillo, no?



Ingredientes
Para a masa:
250 grs. de fariña de trigo
100 grs. de manteiga
75 g de azucre
1 ovo
1 chisco de sal
Para o recheo:
200 gr de azucre de cana
1 cda de maicena
½ cdta de sal
1 cdta de canela (das pequenas de café)
½  culleradiñade xenxibre
A punta do coitelo de noz moscada e de cravo
400 gr de puré de cabaza
3 ovos
200 ml de nata




En castellano
Ingredientes
Para la masa:
250 grs. de harina de trigo
100 grs. de mantequilla
75 g de azúcar
1 huevo
1 pizca de sal
Para el relleno:
200 gr de azúcar de caña
1 cda de maicena
½ cdta de sal
1 cdta de canela (de las pequeñas de café)
½ cdta de jengibre
La punta del cuchillo de nuez moscada y de clavo
400 gr de puré de calabaza
3 huevos
200 ml de nata



Elaboración
Masa
- Mesturar a fariña co azucre e o sal. Incorporar a manteiga fregando cos dedos ata que se forme unha textura areosa. Agregar o ovo e formar a masa. Métese na neveira durante 30 minutos a 1 hora ( ou uns 15-20 min no conxelador, así é máis rápido)
- Unha vez un pouco endurecida a masa estírase. Eu fágoo encima dun papel de fornear.
- Colócase a masa, coa axuda do papel de fornear nun molde engraxado e enfariñado. Pasamos o rodete polos bordos do molde e retiramos a masa sobrante, coa que podemos facer unhas galletas ou cubrir unhas tarteletas máis pequenas. Picamos a masa cun garfo.
Neste punto quero facer unhas puntualizacións: A masa logo de pasarlle o rodete parece que está moi grosa no bordo, déixase así, porque se se deixa máis fina é moi difícil de despegar, só se retiran ben os restos de masa. O molde ideal é un molde baixiño, estriado e de metal e se é antiadherente mellor.
- Cubrimos a masa con papel de fornear e encima colocamos uns garavanzos.
- Introducimos no forno prequentado a 180º durante 15 minutos. Nos últimos 5 minutos retirei o papel cos garavanzos.


Recheo
O primeiro que faremos será o puré de cabaza. Partiremos a cabaza pola metade e limparemos, quitando as pipas. Nunha bandexa con papel de aluminio colocarémolas dúas metades boca abaixo. Introducirémolas no forno previamente quentado a 160º, durante 1 hr., hai que ter en conta o tamaño da cabaza, a que utilicei era de algo máis dun quilo. Unha vez fría, sacaremos a polpa con axuda dunha culler.
Para o recheo: mesturamos os ovos co azucre, cando estean ben integrados, engadimos a maicena, o sal e as especies. Para rematar engadiremos o puré de cabaza, e mesturaremos coas variñas e iremos engadindo a nata aos poucos ata que quede unha mestura homoxénea.
Estenderemos o recheo encima da masa crebada e fornearemos a 180º na parte inferior do forno entre 30 e 45 minutos (debemos comprobalo con una aguja, cuando salga seca es que estará listo).



En castellano
Elaboración
Masa
- Mezclar la harina con el azúcar y la sal. Incorporar la mantequilla frotando con los dedos hasta que se forme una textura arenosa. Agregar el huevo y formar la masa. Se mete en la nevera durante 30 minutos a 1 hora ( o unos 15-20 min en el congelador, así es más rápido)
- Una vez un poco endurecida la masa se estira. Yo lo hago encima de un papel de hornear.
- Se coloca la masa, con la ayuda del papel de hornear en un molde engrasado y enharinado. Pasamos el rodillo por los bordes del molde y retiramos la masa sobrante, con la que podemos hacer unas galletas o cubrir unas tarteletas más pequeñas. Pinchamos la masa con un tenedor.
En este punto quiero hacer unas puntualizaciones: La masa después de pasarle el rodillo parece que está muy gruesa en el borde, se deja así, porque si se deja más fina es muy difícil de despegar, solo se retiran bien los restos de masa. El molde ideal es un molde bajito, estriado y de metal y si es antiadherente mejor. Yo lo hice en un molde de cristal.
- Cubrimos la masa con papel de hornear y encima colocamos unos garbanzos.
- Introducimos en horno precalentado a 180º durante 20 minutos. En los últimos 5 minutos retiré el papel con los garbanzos. Cuando vemos que los bordes están dorados, retiramos y dejamos enfriar.



Relleno
Lo primero que haremos será el puré de calabaza. Partiremos la calabaza por la mitad y limpiaremos, quitando las pipas. En una bandeja con papel de aluminio colocaremo las dos mitades boca abajo. Las introduciremos en el horno previamente calentado a 160º, durante 1 hr. hay que tener en cuenta el tamaño de la calabaza, la que utilicé era de algo más de un kilo. Una vez fría, sacaremos la pulpa con ayuda de una cuchara.
Para el relleno: mezclamos los huevos con el azúcar, cuando estén bien integrados, añadimos la maicena, la sal y las especies. Por último añadiremos el puré de calabaza, y mezclaremos con las varillas e iremos añadiendo la nata poco a poco hasta que quede una mezcla homogénea.
Extenderemos el relleno encima de la masa quebrada y hornearemos a 180º en la parte inferior del horno entre 30 y 45 minutos (para estar seguros lo comprobamos con una aguja, si sale seca es que está listo)


BISCOITO DE CABAZA
A primeira vez que fixen o pastel sobroume masa do recheo e decidín incorporarlle 200 g de fariña, unha cullerada de fermento royal e 50 g de aceite de xirasol. Mesturar ben. Meter no forno prequentado a 180º durante unha media hora e resultou un biscoito do máis rico. De todos xeitos dentro dos meus plans está facer un biscoito.
BIZCOCHO DE CALABAZA
La primera vez que hice el pastel me sobró masa del relleno y decidí incorporarle 200 g de harina, una cucharada de levadura royal y 50 g de aceite de girasol. Mezclar bien. Meter en el horno precalentado a 180º durante una media hora y resultó un biscoito de lo más rico. De todas maneras dentro de mis planes está hacer un biscoito.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...