Outra receita da miña compañeira Puri. Cando lle pedín a receita das galletas de avea tróuxome esta tamén, e como non, fantástica, como todas as recomendacións que ela fai. Non cabe dúbida que se é selección dela é unha boa selección. Creo que debería ter ela o blogue e non eu, pero bueno farei o posible por poñer as máis receitas súas posibles e así a blogosfera poderá disfrutar do seu bo criterio e da súa boa selección de receitas e dos seus consellos
Ingredientes
200 grs de manteiga branda
150 grs de azucre moreno
150 grs de azucre branco (só puxen 50 grs, non me gustan demasiado doces)
2 ovos batidos
1 pizca de sal
200 grs de fariña
100 grs de pasas
80 grs de noces
80 grs de orellóns picados
80 grs de coco rilado
1 culleradiña de levadura química en po (royal)
120 grs de copos de arroz
Realización
- Picamos as noces (eu fágoo na picadora, quedando anacos visibles) e os orellóns.
- Batemos a manteiga co azucre ata que quede unha crema, engadimos os ovos batidos pouco a pouco e o sal. Integramos ben o conxunto.
- Noutro recipiente mesturamos a fariña, a levadura, as pasas, as noces, os orellóns e o coco.
- Unimos os ingredientes secos coa mestura de manteiga, azucre e ovos. Por último incorporamos os copos de arroz. Amalgamamos a mestura (eu acabei metendo a man para mesturalo ben), quedará unha masa densa.
- Depositámolas nunha placa de forno cuberta con papel de fornear e algo separadas, puxen 14 en cada fornada.
- Introdúcense no forno prequentado a 180º un pouco máis de 15 minutos (16-17, depende dos fornos), cando as meto no forno baixo a 170º
- Collémolas con coidado porque están brandiñas e depositámolas nunha grella para que arrefríen.
- Saen unhas 40 galletas.
17 DE MAIO: DÍA DAS LETRAS GALEGAS
Hoxe é o día das letras galegas. O único que me gustraría dicir é que non deixeimos morrer a nosa lingua, que é signo de riqueza cultural, non sabemos o afortunados que somos por ter dúas linguas. Non desprecemos o galego, non o deixemos morrer. A aquelas personas que din "E para que serve o galego?" (que son moitas, por desgraza), diríalles que serve para o mesmo que as outras linguas: para comunicarnos. Ós que din que co galego non imos a ningunha parte, preguntaríalles a cantas partes foron elas, cantas veces ó ano, ou ó longo da súa vida, cantas veces saíron de Galicia?(e moitas delas seguro que fóra de España, e non lles preocupou o do idioma). Ademais temos a fortuna de que cando imos polo resto de España sabemos falar castelán. O castelán está por todas partes, tódolos días da nosa vida e polo feito de falar, de comunicarnos en galego, non imos perder o castelán nin deixar de saber falalo. Todos sabemos falar galego, e falar galego non é falar o galego dos libros, nin o normativo, nin o da tvg, falar galego é o de tódolos días, cheo de castelanismos, si, por que non? Con seseo, con gheada. Isto foi o que mantivo vivo o galego, o galego que se fala nas aldeas, o galego dos nosos avós, o galego que usamos para comunicarnos, ó fin. O que non queira USAR O GALEGO que non o faga, somos libres, pero NON O DESPRECEMOS, NON O TEÑAMOS A MENOS!!!!
