ARROZ CON BERBERECHOS

Unha receita salgada de vez en cando non ven mal para a saúde deste blogue e da blogueira que o rexenta. Acabo de darme conta de que a última receita salgada tamén foi de arroz. Nótaseme certa debilidade, non o disimulo moito a verdade. Os cereais en case tódalas súas formas son a miña perdición.
Na miña zona chamámoslle berbechos, pero parece que en galego normativo tamén son berberechos.
Estas cantidades dan para catro racións.

Ingredientes
Arredor dun quilo de berberechos
1 cebola
2 dentes de allo
2 cenorias
1 pemento verde pequeno
1 allo-porro
3 puñados de chícharos
3 cazos (dos de servir sopa) de arroz bomba
6 culleradas de aceite
Un sobre de azafrán
Auga ou caldo
Preparación
- Pola mañá, no mesmo día que os cociñamos introducímolos en auga con sal ou en auga do mar , no caso de que se teña cerca. Se os berberechos xa veñen depurados non fai falta.
- Cocemos a metade dos berberechos (introducímolos en auga fría de xeito que non os cubra ben de todo) e a outra metade seguen na auga fría con un pouco de sal para que solten as areas, en caso de que as tiveran . Só teñen que abrir. Sacámoslle a vianda e reservamos. Colamos a auga de cocelos por se ten algunha impureza e deixámolo no lume cunha pouca auga (a cantidade que creamos necesaria para a cocción do arroz, sempre máis vale que sobre ca que falte), debe ferver e queda a lume baixo. Ten que estar quente para poder engadirllo logo á cocción do arroz.
- Poderíamos deixalos todos con cuncha, pero son demasiadas. Eu deixei algúns con cuncha para incorporar ó arroz porque me encanta comer o arroz de dentro das cunchas.
- Pícanse moi finiñas as hortalizas (eu na picadora) e sofrítense nesta orde: cebola e allo, allo-porro, cenoria e o pemento. Déixase que se faga un pouco cada un e logo engádese o seguinte. Eu fago moito as hortalizas, evítome que me repita e ter dor de estómago. Incluso despois de pochadiñas póñolle a tapa a lume baixo e deixo que se fagan ben.
- Incorpórase o arroz e os chícharos. Dánselle unhas voltas ata que vexamos que o arroz absorbeu parte do xugo.
- Engadir a auga ou caldo, o azafrán e unha pizquiña de sal, hai que ter coidado co sal porque xa os berberechos poden aportar suficiente, mellor probamos case ó final da cocción e se vemos que está soso engadimos máis . Ó principio engadín 7 cazos de auga. Fun engadindo auga a medida que a ía bebendo. O arroz que usei foi o bomba e necesita máis auga ca outro arroz. Ademais quería me quedara algo caldoso. Puideron ser uns 12-14 cazos de auga. Cocendo sempre sen tapa e rexendo cunha culler de pao de vez en cando. Estivo no lume arredor de media hora, pero a nós gústanos moi cocido. O da cocción é persoal, cada un debe probalo e decidir cando está no seu punto.
- Cando está practicamente cocido engadimos os berberechos que temos con cuncha. Dámoslle unhas voltas e deixamos que abran. Unha vez abertos deixámolo sobre 5 minutos e engadimos os berberechos que temos sen cuncha.
- Probamos de sal e engadimos se fixera falta. Pode que xa aporten suficiente os berberechos. Eu engadín un pouco.
- Tapamos cun pano e deixamos repousar sobre 10 minutos.

RISOTTO DE GAMBAS E POLO

Sábado, ou San Sábado, para min é o día máxico, non oír o despertador, levantarme sen mirar o reloxo, esa sensación de que o día é meu e podo facer o que queira, relax interior.
Normalmente, nin cociño os sábados, algo rápido e que lixe pouco, pero hoxe levanteime con ganas de comer algo rico. Vou á neveira e non hai nada. Atopei unha bolsa de pasmesano rilado, sen caducar, uns tranchetes, bueno xa temos algo. No conxelador unha gambas peladas e unha peituga de polo. Arroz e pasta sempre hai. Pois teño que apañarme con isto. Para sibaritas non valería, porque o parmesano tería que ser recén rilado, as gambas frescas e o arroz, do tipo “non sei canto”. A min sóubome ben e paréceme un apaño perfecto para días “tontos” coma hoxe, incluso para uns invitados inesperados. E de paso publico unha receita salgada.

Ingredientes
1 cebola pequena
1 dente de allo
1 allo-porro
2 cazos (de servir sopa) de arroz
4 culleradas de aceite
1 cullerada de queixo parmesano rilado
2 lonchas de tranchetes.
1 cullerada de margarina ou manteiga.
150 ml de viño branco (neste caso foi Albariño)
Auga quente ou caldo
Sal, albahaca e pementa.
Gambas peladas conxeladas (unhas 15)
1/2 peituga de polo
Realización
- Pícanse a cebola, o allo e o allo porro miúdos (na picadora).
- Ponse a auga coa peituga a quentar. Ten que estar quente para cando llo botemos ó arroz.
- Cando a peituga vaia facendo caldo (aínda sen cocer, unha fervedura), sácase e pícase en tacos pequenos. O caldo queda a lume baixo para cando o necesitemos. Cando a auga do polo empeza a ferver fórmase unha escuma que eu sempre retiro cunha culler. Á auga do caldo púxenlle un pouco sal, pero só unhas areas entre os dedos.
- Ponse a tixola ó lume co aceite e así que estea un pouco quente póchanse a cebola, o allo porro e o allo. Cando estea douradiño engadimos as gambas e o polo. Todo o conxunto deixámolo facerse durante 10 min. Revolvéndoo frecuentemente. Púxenlle unha tapadeira e con calor baixo para que se vaia facendo. Salgamos un pouco.
- Engadimos o arroz e dámoslle unhas voltas (sobre dous min). Podemos salgalo un pouco (eu poño poco sal de cada vez)
- Engadimos o viño e deixamos que se consuma. Sempre dando voltas. O viño amorneino 20 sg no micro porque lin nalgún sitio que ao arroz é mellor non botarlle nada frío.
- Cando vexamos que xa non hai case líquido do viño, engadimos un par de cazos (dos de servir sopa) de caldo quente e deixamos que o arroz o vaia bebendo. Cando vaia habendo menos líquido engadimos outra pouca auga, así ata que vexamos que o arroz vai cocido. Ímolo probando par a ver se está ó noso gusto. A min gústame ben cocidiño, polo que o tiven vinte minutos. Debe quedar melosiño e caldoso. Esto de estar cocido é moi persoal, se les por aí o risotto é “al dente”, ten que quedar entre cru e cocido. Isto é para gourments, pero eu son moi rústica e a comida que estea ben cocida.
- Case ó final da cocción púxenlle un pouco de albahaca e de pementa e rectifiquei de sal (pareceume que estaba soso). A cantidade de pemente e sal é un pouco persoal porque hai xente que lle gusta a comida moi especiada e a outros só que teña unha nota moi sutil.
- Cando vemos que está cociñado, baixamos o calor (o 1) e poñémoslle os queixos. Neste punto tamén engadimos a margarina ou manteiga. Remexemos ben e deixámolo repousar un pouco tapado cun pano.

NOTAS: Por que ten esa cor? Pois ben, explícome, esa cor débese a que dourei moito as hortalizas. Sería mellor non douralas tanto, pero resulta que a min séntame fatal o allo e a cebola, repítenme todo o día e prodúceseme unha lixeira dor de estómago. Descubrín que se os fago ben non teño esta reacción no meu corpo e polo tanto, fágoo sempre porque ó sabor final da comida non lle inflúe.
Estas cantidades dan para dúas racións

RISOTTO CON VERDURAS

Abrín a neveira e alí rogando consigo había moitas verduras. Pois nada, seguimos coa cociña temática, hai que empregar os calabacíns, as cenorias, os tomates, as xudías…
Había moito tempo que tiña ganas de preparar un risotto e ésta era a ocasión perfecta.
Tentei poñer pouco de cada para que non sobrara, pero é imposible. Un pouco disto, un pouco daquilo, fai un moito. Ó final saíron dúas racións.
Cando lle dixen a miña nai o que fixera e lle expliquei cómo, ela díxome, “fixestes un arrós, así fíxeno eu muitas veses, pero chamádeslle risotto que é máis fino”. Ten toda a razón, ela sempre lle pon algo de chicha, pero así faino moitas veces, bueno sen o queixo. Así que está todo inventado. As mulleres e homes que fan de comer tódolos días nas súas casas xa van inventando e discurrindo no día a día. O mundo da cociña é internacional.
Está moi bo, altamente recomendable.

Ingredientes
1 cebola pequena
3 tomates pequeniños
1 dente de allo
1 cenoria pequena.
1 puñado de xudías
1 puñado de chícharos
1 calabacín pequeño
2 cazos (de sevir sopa) de arroz
4 culleradas de aceite
100 grs de queixo curado manchego de ovella
1 cullerada de queixo parmesano rilado
Media cullerada de margarina ou manteiga.
100 ml de viño blanco
Auga quente ou caldo
Sal, albahaca e pementa.

Realización
- Pícanse tódalas verduras miúdas. A cebola, o allo e a cenoria piqueinos na picadora e o tomate tamén o metín (quedou totalmente triturado). O calabacín piqueino co coitelo en taquiños pequenos e as xudías tamén en anaquiños o máis pequenos posible.
-Ponse a auga ou o caldo a ferver e logo déixase no lume para que estea quente . Ten que estar quente para cando llo botemos ó arroz. Sempre será mellor caldo, de polo, de verduras… Pero eu como non tiña púxenlle auga.
- Ponse a tixola ó lume co aceite e así que estea un pouco quente póchanse a cebola e o allo. Cando empece a traslucir un pouco engadimos o tomate e a cenoria (no meu caso engadínlle unha culleradiña de azúcre porque o tomate dáballe un pouco de acedo). Dámolle unhas voltas e xa engadimos as xudías, chícharos e calabacín. Todo o conxunto deixámolo pochar durante 15 min. Revolvéndoo frecuentemente. Púxenlle unha tapa á tixola así van soltando auga as verduras e vanse cociñando no seu xugo. Salgamos un pouco as verduras.
- Cando vexamos que o calabacín vai estando blandiño e algo traslúcido engadimos o arroz e dámoslle unhas voltas coa verdura (sobre dous min). Podemos salgalo un pouco (eu poño pouco sal de cada vez)
-Engadimos o viño e deixamos que se consuma. Sempre dando voltas. O viño amorneino 20 sg no micro porque lin nalgún sitio que ao arroz é mellor non botarlle nada frío.
- Cando vexamos que xa non hai case líquido do viño, engadimos un par de cazos de auga quente e deixamos que o arroz o vaia bebendo. Cando haxa menos líquido engadimos outra pouca auga, así até que vexamos que o arroz vai cocido. Ímolo probando par comprobar se está ó noso gusto. A min gústame ben cocidiño, polo que o tiven media hora. A quen lle guste "al dente", terao menos tempo. Debe quedar melosiño e algo caldoso.
- Case ó final da cocción púxenlle un pouco de albahaca e de pementa e rectifiquei de sal (parecéume que estaba soso). Tamén foi nunha destas probaduras finais cando engadín o azucre porque notei un punto acedo do tomate.
- Cando vemos que está cociñado, apagamos o lume e poñémoslle os queixos, no caso do curado rileino o parmesano xa o comprei rilado. Neste punto tamén engadimos a margarina ou manteiga. Remexemos ben para que se integren ben o queixo e a margarina e deixámolo repousar un pouco tapado cun pano.