GALLETAS DE FRESAS
Andá, pero se eu tiña un blogue no que ía anotando as miñas comidiñas e experimentos. Olvidado teño o mundo blogueril. Por falta de tempo?? Pode ser, pero as máis das veces é por falta de ganas. Ultimamente nin visito as cociñas amigas, levo algo máis dunha semana case totalmente desconetada. Cociñar aínda cociño e disfruto de algún que outro manxar, pero cada vez odio máis o das fotos e o de redactar. Se teño que empregar o tempo prefiro facelo en cociñar, pero claro, o obxectivo deste blogue, que era ter todas as receitas ben ordenadas e anotadas, xa non se cumple. E por encima por aí hai uns blogues cunhas fotazos tan chulas coas que morro de envexa que se me quitan as ganas de quitar fotos.
Andá, pero se eu tiña un blogue no que ía anotando as miñas comidiñas e experimentos. Olvidado teño o mundo blogueril. Por falta de tempo?? Pode ser, pero as máis das veces é por falta de ganas. Ultimamente nin visito as cociñas amigas, levo algo máis dunha semana case totalmente desconetada. Cociñar aínda cociño e disfruto de algún que outro manxar, pero cada vez odio máis o das fotos e o de redactar. Se teño que empregar o tempo prefiro facelo en cociñar, pero claro, o obxectivo deste blogue, que era ter todas as receitas ben ordenadas e anotadas, xa non se cumple. E por encima por aí hai uns blogues cunhas fotazos tan chulas coas que morro de envexa que se me quitan as ganas de quitar fotos.
Estas galletiñas namoreime delas en canto llelas vin a Natalia de Cocino y disfruto (ultimamente case non preciso blogue podo usar o seu de cabeceira, xa son dúas receitas seguidas as que lle copio). Un día entrando no carrefur vexo na entrada un expositor con froitas deshidratadas, como unha posesa póñome a miralas e comprei as fresas e as cereixas. Aquí non había fresas deshidratadas en ningún super, se as quería tiña que ir a algún mercadona. As galletas tíñaas reservadas para cando conseguira as fresas e resulta que a última vez que fun ó mercadona non as había. Así que é de supoñer a miña alegría cando as vin alí tan tentadoras, pero tamén tan caras... Logo descubrín que tamén as teñen no Gadis a mellor precio e máis sabrosas. Agora xa non teño desculpa para facer cousiñas con estas delicias.
As galletiñas eu denomínaríaas de delicatesen. Para o meu gusto son algo doces de máis, quitaríalle azucre, co doce do chocolate branco e das fresas xa ten bastante.
En castellano
Andá, pero se yo tenía un blog en el que iba anotando mis comiditas y experimentos. Olvidado tengo el mundo blogueril. Por falta de tiempo?? Puede ser, pero las más de las veces es por falta de ganas. Últimamente ni visito las cocinas amigas, llevo algo más de una semana casi totalmente desconectada. Cocinar aún cocino y disfruto de algún que otro manjar, pero cada vez odio más lo de las fotos y lo de redactar. Si tengo que emplear el tiempo prefiero hacerlo en cocinar, pero claro, el objetivo de este blog, que era tener todas las recetas bien ordenadas y anotadas, ya no se cumple. Y por encima por ahí hay unos blogs con unas fotazos tan chulas con las que muero de envidia, que se me quitan las ganas de quitar fotos.
De estas galletitas me enamoré de ellas en cuanto se las vi a Natalia de Cocino y disfruto (últimamente casi no preciso blog puedo usar el suyo de cabecera, ya son dos recetas sucesivas las que le copio). Un día entrando en el carrefur veo en la entrada un expositor con frutas deshidratadas, como una posesa me pongo a mirarlas y compré las fresas y las cerezas. Aquí no había fresas deshidratadas en ningún super, si las quería tenía que ir a algún mercadona. Las galletas las tenía reservadas para cuando consiguiera las fresas y resulta que la última vez que fui al mercadona no las había. Así que es de suponer mi alegría cuando las vi allí tan tentadoras, pero también tan caras... Luego descubrí que también las tienen en el Gadis a mejor precio y más sabrosas. Ahora ya no tengo disculpa para hacer cousitas con estas delicias.
Las galletitas las denomínaría de delicatesen. Para mi gusto son algo dulces de más, le quitaría azúcar, con el dulce del chocolate blanco y de las fresas ya tiene bastante
De estas galletitas me enamoré de ellas en cuanto se las vi a Natalia de Cocino y disfruto (últimamente casi no preciso blog puedo usar el suyo de cabecera, ya son dos recetas sucesivas las que le copio). Un día entrando en el carrefur veo en la entrada un expositor con frutas deshidratadas, como una posesa me pongo a mirarlas y compré las fresas y las cerezas. Aquí no había fresas deshidratadas en ningún super, si las quería tenía que ir a algún mercadona. Las galletas las tenía reservadas para cuando consiguiera las fresas y resulta que la última vez que fui al mercadona no las había. Así que es de suponer mi alegría cuando las vi allí tan tentadoras, pero también tan caras... Luego descubrí que también las tienen en el Gadis a mejor precio y más sabrosas. Ahora ya no tengo disculpa para hacer cousitas con estas delicias.
Las galletitas las denomínaría de delicatesen. Para mi gusto son algo dulces de más, le quitaría azúcar, con el dulce del chocolate blanco y de las fresas ya tiene bastante
250 gr de manteiga
70 gr de azucre glass
260 gr de fariña de repostería
Unha cullerada de nata líquida
1/4 cucharadita de sal
100 gr de chocolate branco
240 gr de fresas deshidratadas
En castellano
Ingredientes
250 gr de mantequilla
70 gr de azúcar glas
260 gr de harina de repostería
Una cucharada de nata líquida
1/4 cucharadita de sal
100 gr de chocolate blanco
240 gr de fresas deshidratadas
Elaboración
- Sacamos a manteiga con tempo para que se vaia abrandando.
- Batemos a manteiga co azucre glass ata fomar unha pasta.
- Engadimos a fariña (eu funa tamizando e incorporando aos poucos), a nata e o sal.
- Mesturamos ben ata que estea ben homoxénea a masa.
- Na receita orixinal fala de pingas de chocolate, pero eu como no pobo non encontro pois pico o chocolate branco ben finiño na picadora.
- Deixamos de bater e incorporamos o chocolate e as fresas deshidratadas troceadas, mesturándoos ben para que se repartan por toda a masa.
-A masa queda bastante branda e pegañenta. Teremos que metela na neveira para poder cortala. O mellor é estirala entre dous papeis para que cando a saquemos da neveira xa estea en forma de placa e poidamos facer as formas directamente. Debemos deixala bastante gorda diría que de case un par de cms. No meu caso estivo unhas tres horas na neveira, faille falta bastante tempo para estea ben dura.
- Unha vez que a masa está ben dura pasamos a cortala con un cortapastas, mellor cunha forma sinxela e facer rápido o proceso de cortado para que a masa non se abrande. A medida que as imos cortando depositámolas nunha praca de forno forrada con papel de fornear. Non está de máis volver a bandexa coas galletas á neveira mentras se quenta o forno.
- Prequentamos o forno a 160º, e xusto antes de metarlas baixámolo a 150º. Forneámolas uns 30 minutos. Saberemos que están listas cando empecen a dourarse os bordos.
- Apagamos o forno e deixámolas 5 minutitos dentro coa porta entreaberta.
- Cando as saquemos, é importante non sacalas da bandexa nin tocalas, xa que son moi moi brandiñas.
A ter en conta:
- Cortar a masa tirando a gordita senón vai espallando perde forma. O dobre do que queiramos que teña despois de grosor.
- O da temperatura é moi importante.
- A masa hai que metela na neveira logo de darlle forma, imprescindible
Elaboración
- Sacamos la mantequilla con tiempo para que se vaya ablandando.
- Batimos la mantequilla con el azúcar glass hasta fomar una pasta.
- Añadimos la harina (yo la fui tamizando e incorporando poco a poco), la nata y la sal.
- Mezclamos bien hasta que esté bien homogénea la masa.
- En la receta original habla de gotas de chocolate, pero yo como en el pueblo no encuentro pues pico el chocolate blanco bien finiño en la picadora.
- Dejamos de batir e incorporamos el chocolate y las fresas deshidratadas troceadas, mezclándolos bien para que se repartan por toda la masa.
-La masa quedaa bastante blanda y pegajosa. Tendremos que meterla en la nevera para poder cortarla. LO mejor es estirarla entre dos papeles para que cuando la saquemos de la nevera ya esté en forma de placa y podamos hacer las formas directamente. Debemos dejarla bastante gorda diría que de casi un par de cms. En mi caso estuvo unas tres horas en la nevera, le hace falta bastante tiempo para esté bien dura.
- Una vez que la masa está bien dura pasamos a cortarla con un cortapastas, mejor con una forma sencilla y hacer rápido el proceso de cortado para que la masa no se ablande. A medida que las vamos cortando las depositamos en una placa de horno forrada con papel de hornear. No está de más volver la bandeja con las galletas a la nevera mientras se calienta el horno.
- Precalentamos el horno a 160º, y justo antes de metarlas lo bajamos a 150º. Las horneamos unos 30-40 minutos. Sabremos que están listas cuando empiezan a dorarse los bordes.
- Apagamos el horno y las dejamos 5 minutitos dentro con la puerta entreaberta.
- Cuando las saquemos, es importante no sacarlas de la bandeja ni tocarlas, ya que son muy muy blanditas.
A tener en cuenta:
- Cortar la masa tirando a gordita sino se va desparramando y pierde forma. El doble del que queramos que tenga después de grosor.
- Lo de la temperatura es muy importante.
- La masa hay que meterla en la nevera después de darle forma, imprescindible.






