RISOTTO CON VERDURAS

Abrín a neveira e alí rogando consigo había moitas verduras. Pois nada, seguimos coa cociña temática, hai que empregar os calabacíns, as cenorias, os tomates, as xudías…
Había moito tempo que tiña ganas de preparar un risotto e ésta era a ocasión perfecta.
Tentei poñer pouco de cada para que non sobrara, pero é imposible. Un pouco disto, un pouco daquilo, fai un moito. Ó final saíron dúas racións.
Cando lle dixen a miña nai o que fixera e lle expliquei cómo, ela díxome, “fixestes un arrós, así fíxeno eu muitas veses, pero chamádeslle risotto que é máis fino”. Ten toda a razón, ela sempre lle pon algo de chicha, pero así faino moitas veces, bueno sen o queixo. Así que está todo inventado. As mulleres e homes que fan de comer tódolos días nas súas casas xa van inventando e discurrindo no día a día. O mundo da cociña é internacional.
Está moi bo, altamente recomendable.

Ingredientes
1 cebola pequena
3 tomates pequeniños
1 dente de allo
1 cenoria pequena.
1 puñado de xudías
1 puñado de chícharos
1 calabacín pequeño
2 cazos (de sevir sopa) de arroz
4 culleradas de aceite
100 grs de queixo curado manchego de ovella
1 cullerada de queixo parmesano rilado
Media cullerada de margarina ou manteiga.
100 ml de viño blanco
Auga quente ou caldo
Sal, albahaca e pementa.

Realización
- Pícanse tódalas verduras miúdas. A cebola, o allo e a cenoria piqueinos na picadora e o tomate tamén o metín (quedou totalmente triturado). O calabacín piqueino co coitelo en taquiños pequenos e as xudías tamén en anaquiños o máis pequenos posible.
-Ponse a auga ou o caldo a ferver e logo déixase no lume para que estea quente . Ten que estar quente para cando llo botemos ó arroz. Sempre será mellor caldo, de polo, de verduras… Pero eu como non tiña púxenlle auga.
- Ponse a tixola ó lume co aceite e así que estea un pouco quente póchanse a cebola e o allo. Cando empece a traslucir un pouco engadimos o tomate e a cenoria (no meu caso engadínlle unha culleradiña de azúcre porque o tomate dáballe un pouco de acedo). Dámolle unhas voltas e xa engadimos as xudías, chícharos e calabacín. Todo o conxunto deixámolo pochar durante 15 min. Revolvéndoo frecuentemente. Púxenlle unha tapa á tixola así van soltando auga as verduras e vanse cociñando no seu xugo. Salgamos un pouco as verduras.
- Cando vexamos que o calabacín vai estando blandiño e algo traslúcido engadimos o arroz e dámoslle unhas voltas coa verdura (sobre dous min). Podemos salgalo un pouco (eu poño pouco sal de cada vez)
-Engadimos o viño e deixamos que se consuma. Sempre dando voltas. O viño amorneino 20 sg no micro porque lin nalgún sitio que ao arroz é mellor non botarlle nada frío.
- Cando vexamos que xa non hai case líquido do viño, engadimos un par de cazos de auga quente e deixamos que o arroz o vaia bebendo. Cando haxa menos líquido engadimos outra pouca auga, así até que vexamos que o arroz vai cocido. Ímolo probando par comprobar se está ó noso gusto. A min gústame ben cocidiño, polo que o tiven media hora. A quen lle guste "al dente", terao menos tempo. Debe quedar melosiño e algo caldoso.
- Case ó final da cocción púxenlle un pouco de albahaca e de pementa e rectifiquei de sal (parecéume que estaba soso). Tamén foi nunha destas probaduras finais cando engadín o azucre porque notei un punto acedo do tomate.
- Cando vemos que está cociñado, apagamos o lume e poñémoslle os queixos, no caso do curado rileino o parmesano xa o comprei rilado. Neste punto tamén engadimos a margarina ou manteiga. Remexemos ben para que se integren ben o queixo e a margarina e deixámolo repousar un pouco tapado cun pano.

CREMA DE CALABACÍN

Hoxe despois da enchenta de onte toca algo “light”. Como os calabacín tomaron o territorio (como di Natalia), pois seguimos coa cociña temática.
Esta vez non a copiei, bueno minto, saqueina dunha revista. O outro día ollando, na casa de meus pais, unha revista, destas de cociña, vin esta crema. Memoricei os ingredientes e hoxe púxena en práctica.

O blanco do centro é un chorriño de nata para "a foto"
Ingredientes
1 cebola mediana
1 allo-porro mediano
1 calabacín mediano
3 culleradas de aceite
caldo de polo
sal
Realización
- Primeiro cocín unha peituga de polo. A min gústame moito a peituga de polo cocida. Aprovéitoa para facer ensaladas, para poñerlle ás cremas de verduras ou simplemente só, coma se fora fiame.
- Poñer nunha pota o aceite e pochar nel a cebola e o allo-porro cortados finiños. Fíxeno na picadora porque me é máis cómodo e rápido e porque choro menos.
- Trocear o calabacín (en anacos non moi grandes), pochalo co anteior e salgar . Poñerlle a tapa e deixalo u pouco, dándolle voltas de vez en cando. Durante 10 minutos máis ou menos. Así vai soltando auguiña e vaise facendo na súa propia auga
- Engadir o caldo de polo (a cantidade de caldo dependerá do espesa que queiramos a crema. Púxenlle 3 cazos (dos de servir sopa).
- Deixar que coza un pouco, sobre 15 minutos porque o calabacín xa case está feito cando se deixa pochar.
- Probalo de sal e rectificar, de selo caso.
- Pasarlle o batedor. Se queremos que quede ben finiño, pasámolo polo coador de malla fina.
- Piqueille un pouco do polo cocido, e unha loncha de xamón serrano que andaba polo neveira rogando ser comida. Fixen plato único para xantar e faille falta algo de chicha.
Comentarios: Está moi rica. O allo-porro dalle moito sabor, a min como me gusta bastante esta hortaliza, gustoume moito a crema. Estas cantidades dan para dúas racións (como 1º plato porque non serían moi abundantes)

Aquí con polo, así xa se fai un plato único

PASTEL DE VERDURAS CON XAMÓN E QUEIXO

Como non, tamén é copiado do blogue chocolate y pimienta, que á súa vez copiouno doutro. Elas chámanlle Fornatta (non investiguei o significado do nome), pero como eu non lle encontro sentido, pois bauticeino co nome do que se ve.
Estamos en tempada de calabacín e de tomates, entón adícome a navegar pola rede na procura de receitas que inclúan estes ingredientes. Hai moitas, pero só me quedo con aquelas que me chaman a atención, que é o caso.
A verdade é que a receita da envidia vela nas fotos, pero, persoalmente, atopei bastantes dificultades ó facela. Polo que, primeiro vou poñer a receita tal e como a fixen e logo os cambios que teño que recordar, en caso de que a volva a facer. Así e todo, era comestible e estaba rica, pero cambiaría varias cousas para estar máis ó noso gusto.
A receita orixinal era só de verduras, pero engadinlle xamón e queixo para darlle máis substancia, era para o xantar e queríamos algo máis consistente.

Ingredientes
1 calabacín (depende como sexa, o que puxen era bastante grande e sobrou)
4 patacas medianas (tamén me sobraron)
4 tomates maduros medianos
4 lonchas de xamón serrano
4 lonchas de xamón cocido
8 lonchas de queixo (tamén estaría ben, rilado)
4 ovos
100 ml de nata (ou leite)
Manteiga para engraxar o molde.
Sal, pementa e perexil

Elaboración
- Cortamos en rodaxas finiñas o calabacín. Se o facemos co coitelo podemos eternizarnos e ademais non quedan tan finiñas. Corteinas cun relador que ten unha cuchilla alongada, senón cunha mandolina (pero este aparello non o ten calquera. Hoxe descubrín que o meu relador ten unha parte para cortar rodaxiñas finiñas).
- Facemos o mesmo coas patacas. (Neste punto o meu consello é que non se corte demasiada cantidade e se logo ó final vemos que non chega, con cortar máis, listo)
- Tamén facemos o mesmo co tomate, pero esta vez co coitelo porque senón desfaise ó estaren os tomates maduros. No meu caso quiteilles a pel e algunhas pebidas.
- Batemos os ovos coa nata ou co leite, o sal, a pementa e o perexil (quedan esperando o seu turno).
- Procedemos a poñelo todo no molde de 30x12: 1º engraxamos ben todo o molde (con manteiga). Logo empezamos coas capas: 1º unha de calabacín tapando todo o fondo. Despois de pataca. Logo de tomate. Encima xamón serrano e de última a de queixo. Procedemos con este orde das capas ata rematar os ingredientes. Non puxen todas de xamón serrano, alternei con xamón cocido. A última capa non deixei que fose de queixo. Despois do queixo puxen: calabacín, pataca, calabacín (puiden xa deixalo na de pataca). Cando imos poñendo as capas podemos ir salgando un pouquiño (onde estea o xamón serrano non fai falta)
- Por último bañamos todo coa mestura de ovos e nata (leite)
- Metémolo no forno prequentado a 200º durante máis dunha hora (hora e cuarto, máis ou menos)

Cambios para a próxima vez que o faga.
Ingredientes
1 calabacín (depende como sexa, o que puxen era bastante grande e sobrou)
4 patacas medianas (tamén me sobraron)
4 tomates maduros medianos
4 lonchas de xamón serrano (substituireinas por xamón cocido, faise moi forte)
4 lonchas de xamón cocido
8 lonchas de queixo (tamén estaría ben, rilado)
4 ovos
100 ml de nata (ou leite)
Manteiga para engraxar o molde.
Sal, pementa e perexil
Elaboración
- Cortamos en rodaxas finiñas o calabacín. Se o facemos co coitelo podemos eternizarnos e ademais non quedan tan finiñas.
- Facemos o mesmo coas patacas. Non cortar demasiada cantidade, se vemos que non enchemos ben o molde co que cortamos en un principio, imos cortando a medida que nos fai falta.
- As patacas e o calabacín antes de metelos no molde pasareinos polo micro cun pouco aceite para que se cociñen un pouco porque senon tardan demasiado tempo en facerse no forno. De feito a pataca, a pesar de ser finiña, estaba “al dente”.
- Tamén facemos o mesmo co tomate, pero esta vez co coitelo porque senón desfaise ó estaren os tomates maduros. No meu caso quiteilles a pel e algunhas pebidas.
- Batemos os ovos coa nata ou co leite, o sal, a pementa e o perexil (quedan esperando o seu turno).
- Procedemos a poñelo todo no molde de 30x12: 1º engraxamos ben todo o molde (con manteiga). Logo empezamos coas capas: 1º unha de calabacín tapando todo o fondo. Despois de pataca. Logo de tomate. Encima xamón cocido e de última a de queixo. Procedemos con este orde das capas ata rematar os ingredientes. A última capa non pode ser de queixo. Despois do queixo poñer: calabacín, pataca. Cando imos poñendo as capas podemos ir salgando un pouquiño.
- Por último bañamos todo coa mestura de ovos e nata (leite)
- Metémolo no forno prequentado a 200º (o tempo teremos que velo porque ó estar algo cociñados os clabacíns e as patacas, seguro que non fará falta que estea tanto tempo no forno)
- Facelo con tempo e comelo temperado. Desmoldámolo quente e así “espachurrouse” un pouco, se deixáramos que amornara o desmoldado sería máis bonito.

TARTA DE MAZÁ EN CAPAS

Esta receita vina no blogue de Acibechería e chamoume especialmente a atención polo diferente da súa realización. Inmediatamente incluína nas receitas que teño que facer.
Agora empeza a haber mazás na horta, polo que, xa me aventurei a probar. Coma sempre non fun fiel á orixinal, non podo evitar facer cambios. Neste caso as medidas non eran moi precisas e fun un pouco ao tuntún.

Ingredientes
12 culleradas de fariña
12 culleradas de azucre
4 ovos
1 brick de nata dos pequenos (200 cc)
1 vaso de leite (dos de nocilla) (na receita orixinal dicía dúas tazas de leite enteira, pero de canto son as tazas? Tereille que preguntar á autora). Puxen unha de nata e outra de leite porque o leite que teño é desnatado, así dámoslle un pouco máis de substancia.
Manteiga (sobre 75 grs)
Arredor de 200 grs de marmelada (de melocotón). Puxen da que fixen de ameixa (non a vou ir comprar, non?). Neste paso a autora fala dun bote enteiro, pero non di de canto é, tamén di que ás veces emprega dous.
Arredor dun kilo de mazás (non chegaba ó kilo, eran sobre 800-900 grs), pero un kilo tampouco estaría de máis.

Realización
- Mesturamos as 12 culleradas de azucre coas doce de fariña nun bol.
- Pelamos e cortamos en láminas as mazás.
- Batemos os ovos e mestúranse co leite e a nata.
- Embadúrnase un molde con manteiga. O que empreguei mide 22x30.
- Metemos a metade da mestura de fariña e azucre no molde, ben estendidiño por todo o fondo (tiven un fallo puxen demasiado no fondo e logo non me quedaba a metade, debe medirse ben)
- Poñemos unha capa da mazá, encima a marmelada (supoño que a cantidade será a gusto) e uns pegotes de manteiga (tampouco sei o tamaño nin a cantidade de pegotes, polo que puxen como me pareceu)
- Por encima embórcase a metade do líquido de ovos e nata.
- Volvemos a empezar coas capas: Fariña-azucre, mazá, marmelada, manteiga, líquido.
- Metémolo no forno prequentado a 160º durante 1 hr e 20 min. (creo que debería habela posto a 180º, estivo demasiado tempo no forno)

Comentarios de catadores: Está moi boa, hai que repetila máis máis veces, non ten fallo. Non vou introducir cambios nos ingredientes, está perfecta tal e como a fixen, bueno igual a poño a 180º, aínda que logo a media cocción baixe o calor.

PÓDESE DICIR MÁIS ALTO, PERO NON MÁIS CLARO

Eu non o diría mellor. Tamén quero darlle as grazas a meus pais por falarme e educarme en galego. O mellor de todo é que cando saio de Galicia tamén sei falar castelán. Teño a sorte de poder comunicarme en dúas linguas.

Non subestimemos a capacidade de aprendizaxe dos nosos nenos e nenas. Os nenos e nenas que falan galego tamén saben falar castelán, pero ao revés xa non estou tan segura. Temos que estar orgullosos da nosa riqueza cultural.

BISCOITO DE CALABACÍN

Ingredientes
350 grs de calabacín, mediano.
200 grs de azucre morena
4 ovos
100 grs de manteiga
1 culleradiña de esencia de limón
1 culleradiña de esencia de vainilla
1 culleradiña de canela
1 sobre de levadura “Royal”
380 grs de fariña
Media culleradiña de sal
100 grs de noces
100 grs de pasas
1 copiña de brandi
Azucre glass para decorar

Preparación

- Poñemos as pasas no brandi a macerar
- Picamos as noces (anacos visibles, o tamaño é a gusto). Eu como o fago na picadora, parte queda case coma fariña e parte en cachiños bastante grandiños.
- Lavamos o calabacín, quitámoslle os extremos e partímolo en anacos. Triturámolo coa batedora. Engadímoslle o azucre, os ovos, as esencias, a manteiga (brandiña ou derretida no micro) e a canela. Mesturamos todo ben coa batedora.
- Incorporamos a fariña a levadura e o sal. Este parte fíxena co batedor de man. Ademais incorporei a fariña tamizada, pouco a pouco.
- Por último, escorremos as pasas e incorporámolas á masa, así como as noces. Intégranse ben coa masa coa axuda dunha espátula.
- Metemos todo o conxunto nun molde, previamente engraxado e enfariñado. No meu caso como era de silicona só o pintei un pouco con manteiga derretida.
- Introdúcese no forno prequentado a 160º. Necesitou 1 hora para estar listo. Na primeira parte da cocción tivo a calor arriba e abaixo, logo pasouse a ventilador. Case sempre fago esta operación cos biscoitos porque teño comprobado que saen mellor.
- Decórase como se queira, neste caso con un pouco azucre glass e un pouco de chocolate rilado. Non estaría mal coa mesma cobertura do biscoito cenoria.

NOTAS
De sabor, boísimo. O único cambio que farei se o fago de novo será poñerlle menos canela, porque disfraza tódolos demais sabores, ao que máis sabe é a canela.
A fonte orixinal é do blogue sabores dulces. Aínda que introducín bastantes cambios.

PAQUETES DE HOXALDRE RECHEOS

Case nunca como na casa, polo que, poucas veces fago comidas salgadas elaboradas, dignas de ser contadas. Só cando teño invitados, senón con algo cocido, á prancha ou unha ensalada xa paso (logo xa compenso cos pasteis). Cando se fai de comer para un só sempre sobra e a min persoalmente, dame moita rabia. Pola contra, os doces son diferentes porque non hai que comelos na hora e sempre podes levalos a algunha casa achegada para compartir con outros.
Estamos en tempada de recolleita de todo tipo de froitas, verduras e hortalizas. A meu pai, que é moi apañado para esas cousas, acumúlaselle o produto. Polo que, se están empezando a almacenar cantidades industriais de produtos varios. Entre eles o calabacín. Pois ben, o outro día atopei no blogue de poskito cocina unha receita, que se acomoda aos meus gustos e que entre os seus ingredientes inclúe calabacín. Déixase comer, pero o dito, iso de cociñar para un só non me acaba de convencer.

INGREDIENTES (2 persoas)
1 lámina de hoxaldre fresco (refrixerado)
1/2 calabacín (depende do tamaño)
Un chorro de aceite
sal
4 pementos do piquillo
4 lonchas de queixo para fundir. Poñeríalle 8
4 lonchas de xamón cocido
1 ovo (para pintar o hoxaldre)

PREPARACIÓN

- Estiramos a lámina de hoxaldre e cortámola en 4 anacos. Eu fixen dous máis grandes e os outros dous máis pequenos porque os pequenos van facer de base e os grandes de tapadeira. Deixei éstes máis grandes porque teñen que cubrir todo o recheo.

- Cortamos o calabacín en rodaxas finiñas. Farase a gusto de cada un, porque tamén poden ser anacos alongados ou máis gordiñas. Cociñámolo, neste caso tres minutos no microondas con un pouco sal e un chorro de aceite (igual que na receita orixinal). Supoño que se poderá pochar na tixola, facer á prancha (cada un elixe o que lle resulte máis cómodo).

- Mentres se vai facendo o calabacín xa podemos ir poñendo os pementos do piquillo abertos encima da masa, logo unha capa de queixo, outra de calabacín, outra de xamón, outra de calabacín, outra de queixo (neste caso mozzarela rilada), outra de xamón. As capas cada un pódeas poñer como queira. Na receita orixinal non están así. Para o meu gusto incluiría unha máis de queixo (de feito engadín o queixo relado). Na orixinal é: pemento, calabacín, queixo, xamón, calabacín.
- O recheo colocámolo de xeito que non chegue aos bordes para que logo se poida cerrar ben coa tapa.
- Batemos o ovo que nos servirá para pintar. Pintamos os bordes con ovo para que as masa da base e da tapa se peguen ben.
- Tapamos o recheo coa masa que reservamos. Cerramos ben tódolos bordes, facémoslle un cortes na superficie para que poida saír o vapor, pintamos con ovo e metémolo no forno prequentado a 200º durante 20 minutos aproximadamente. Ponse na placa de forno encima de papel de forno.