viernes, 29 de marzo de 2013

PALMEIRIÑAS DE MASA FOLLADA


PALMERITAS DE HOJALDRE
Esta é unha entrada sinxela, mooooi sinxela, ata ridícula. Masa follada, azucre, unhas dobleces e ao forno. Xa está, xa se acabou a receita. Ou poida que nin sequera sexa unha receita. Con todo, tiña moitas ganas de publicala fai moito tempo, fai tempo que tiña ganas de facer as palmeritas coa miña propia masa follada, pero resulta que a masa follada sempre se fai para outra cousa e nunca queda para as palmeiriñas. Nesta ocasión é masa follada que fixen de máis, que acabou no conxelador e días libres son os culpables de que por fin fixese as miñas tan ansiadas palmeiriñas.
Probablemente a dificultade estea en facer a nosa propia masa follada. Xa fai un tempo que non a compro, desde o meu punto de vista é sinxelo e rápido, só hai que perderlle o medo e facela unha vez despois xa non se compra nunca máis.
O sabor das palmeiriñas é incrible, direi que todo o que fago coa masa follada caseira ten un sabor incrible, aí o deixo. Recoñezo que, ademais da dificultade que poida ter facer a masa follada, manexala é máis dífícil que a que se compra, é máis delicado, temos que ter moito coidado de que non colla temperatura, de que se manteña sempre fría. Si, son dificultades engadidas, pero unha vez que se lle colle o truco vai rodado.
Vou volver a poñer o proceso da masa follada, xa o puxen en dúas ocasións, pero é bo ir recordándoo de cando en vez.



En castellano
 Esta es una entrada sencilla, muuuy sencilla, incluso ridícula. Masa de hojaldre, azúcar, unas dobleces y al horno. Ya está, ya se acabó la receta. O puede que ni siquiera sea una receta. Con todo, tenía muchas ganas de publicarla hace mucho tiempo, hace tiempo que tenía ganas de hacer las palmeritas con mi propio hojaldre, pero resulta que el hojaldre siempre se hace para otra cosa y nunca queda para las palmeritas. En esta ocasión y hojaldre que hice de más, que acabó en el congelador y días libres son los culpables de que por fin hiciera mis tan ansiadas palmeritas.
Probablemente la dificultad esté en hacer nuestro propio hojaldre. Ya hace un tiempo que no lo compro, desde mi punto de vista es sencillo y rápido, solo hai que perderle el miedo y hacerlo una vez después ya no se compra nunca más.
El sabor de las palmeritas es increíble, diré que todo lo que hago con el hojaldre casero tiene un sabor increíble, ahí lo dejo. Reconozco que, además de la dificultad que pueda tener hacer el hojaldre, manejalo es más dífícil que el que se compra, es más delicado, tenemos que tener mucho cuidado de que no coja temperatura, de que se mantenga siempre frío. Sí, son dificultades añadidas, pero una vez que se le coge el truco va rodado.
Voy a volver a poner el proceso del hojaldre, ya lo puse en dos ocasiones, pero es bueno ir recordándolo de vez en cuando.



 
MASA FOLLADA. HOJALDRE
Ingredientes
600 grs de fariña de repostería
300 ml de auga do tempo
1 cullerediña de sal
70 grs de manteiga derretida e fría
350 grs de manteiga fría, en bloque (usei president), para o hoxaldrado
En castellano
Ingredientes
600 gr de harina de repostería
300 ml de agua del tiempo
1 cucharadita de sal
70 grs de mantequilla fundida y fría
350 grs de mantequilla en bloque para hacer el hojaldrado (usé president)

Elaboración
Pór a fariña na mesa de traballo ou nun recipiente amplo. Facer un oco no centro. Meter no oco a auga, o sal e a manteiga fundida. Incorporar cara a dentro a fariña aos poucos ata formar unha bóla. Non traballar demasiado. A esta masa chámaselle plastón
É moi fácil só temos que unir os ingredientes, cando vexamos que forma masa xa está, non temos que matarnos a amasar.
En castellano
Elaboración
Poner la harina en la mesa de trabajo o en un recipiente amplio. Hacer un hueco en el centro. Meter en el hueco el agua, la sal y la mantequilla fundida. Incorporar hacia dentro la harina poco a poco hasta formar una bola. No trabajar demasiado. A esta masa se le llama plastón
Es muy fácil solo tenemos que unir los ingredientes, cuando veamos que forma masa ya está, no tenemos que matarnos a amasar.



1. Facémoslle unha cruz profunda co coitelo e metémola na neveira por espazo dunha hora ou máis (non hai présa, adáptase aos nosos horarios)
2. Enfariñamos a superficie de traballo. Estiramos cada unha das partes da cruz e así facemos unha cruz coa masa, deixando a parte central máis avultada, na que colocaremos a manteiga.
En castellano
1. Le hacemos una cruz profunda con el cuchillo y la metemos en la nevera por espacio de una hora o más (no hay prisa, se adapta a nuestros horarios)
2. Enharinamos la superficie de trabajo. Estiramos cada una de las partes de la cruz y así hacemos una cruz con la masa, dejando la parte central más abultada, en la que colocaremos la mantequilla.

3. Colocamos a manteiga na parte central avultada e procedemos a encerrala coa masa: 1º, lado dereito, 2º lado esquerdo,3º abaixo (máis próximo a nós) e 4º arriba. Resumindo: Dereita-esquerda-abaixo-arriba. Apertamos ben a masa e estiramos. O estiramento é primeiro con golpes de rodete e logo estirar de arriba cara abaixo, tamén nos podemos axudar de golpes, pero sempre de arriba cara abaixo.

En castellano
3. Colocamos la mantequilla en la parte central abultada y procedemos a encerrarla con la masa: 1º, lado derecho, 2º lado izquierdo, 3º abajo (más próximo a nosotros) y 4º arriba. Resumiendo: Derecha-izquierda-abajo-arriba. Apretamos bien la masa y estiramos. El estiramiento es primero con golpes de rodillo y luego estirar de arriba hacia abajo, también nos podemos ayudar de golpes, pero siempre de arriba hacia abajo.


4. Unha vez estirada procedemos a facer as dobreces: Dobramos o terzo superior sobre a masa e a continuación o terzo inferior encima do que xa está dobrado.
5. Viramos 90º cara á nosa dereita

En castellano
4. Una vez estirada procedemos a hacer las dobleces: Doblamos el tercio superior sobre la masa y a continuación el tercio inferior encima del que ya está doblado.
5. Giramos 90º hacia nuestra derecha




6. Estiramos de novo e procedemos como antes: Dobrar terzo superior- inferior-xiro 90º cara á dereita.
7. Envolvemos en filme e metemos na neveira como mínimo unha hora, pode ser máis (adáptase aos nosos horarios). Cando o sacamos da neveira colocar a masa coa abertura da doblez sempre cara á dereita. Sempre enfariñamos a superficie de traballo. Se saen burbullas estoupámolas cun alfinete e apertamos ben a masa.
8. Repetimos a operación descrita nas fotografías anteriores (os dous cadros) (estirar-dobrar-xiro-estirar-dobrar-neveira) dúas veces máis. En total son tres veces e seis voltas. Se vemos que se nos abranda a manteiga metemos na neveira entre cada volta.
9. Eu na quinta volta, é dicir, cando estiro a masa por 5ª vez, antes de facer o último dobrado, corto a masa en dúas e procedo por separado a facer o último dobrado. Logo, estiro a masa e fago o que necesite e así non teño tanta cantidade de masa xunta e é máis cómodo traballar con ela. O outro anaco pódese conxelar.
En castellano
6. Estiramos de nuevo y procedemos como antes: Doblar tercio superior- inferior-giro 90º hacia la derecha.
7. Envolvemos en film y metemos en la nevera como mínimo una hora, puede ser más (se adapta a nuestros horarios). Cuando lo sacamos de la nevera colocar la masa con la abertura de la doblez siempre hacia la derecha. Siempre enharinamos la superficie de trabajo. Si salen burbujas de aire, las explotamos con un alfiler y apretamos bien la masa.
8. Repetimos la operación decrita en las fotografías anteriores (los dos cuadros) (estirar-doblar-giro-estirar-doblar-nevera) dos veces más. En total son tres veces y seis vueltas. Si vemos que se nos ablanda la mantequilla la metemos en la nevera entre cada vuelta.
9. Yo en la quinta vuelta, es decir, cuando estiro la masa por 5ª vez, antes de hacer el último doblado, corto la masa en dos y procedo por separado a hacer el último doblado. Luego, estiro la masa y hago lo que necesite y así no tengo tanta cantidad de masa junta y es más cómodo trabajar con ella. El otro trozo se puede congelar.
 
 
 
 PROCESO DE CONXELADO
Isto non sei se se fai así ou non, no meu caso dáme bo resultado, por iso paréceme importante contalo.
Á hora de conxelalo fágoo en láminas finas. Estiro a masa e envólvoa en filme, dobrándoa. Igual que as dobleces que lle damos cando o facemos, pero que a masa non se toque, é dicir no medio das dobleces está o filme.
Podemos metelo nunha bolsa de conxelar, eu non o fago, envólvoo noutro filme.
Introducímolo no congelador , de maneira que non se deforme.

Para deconxelar. Sacámolo con 3-4 horas de antelación e metémolo na neveira. Logo dese tempo estará perfecto para usar.
 
 
 
En castellano
PROCESO DE CONGELADO
Esto no sé si se hace así o no, en mi caso me da buen resultado, por eso me parece importante contarlo.
A la hora de congelarlo lo hago en láminas finas. Estiro el hojaldre y lo envuelvo en film, doblándolo. Igual que las dobleces que le damos cuando lo hacemos, pero que la masa no se toque, es decir en medio de las dobleces está el film.
Podemos meterlo en una bolsa de congelar, yo no lo hago, lo envuelvo en otro film.
Lo introducimos en el congelador , de manera que no se deforme.
Para decongelar. Lo sacamos con 3-4 horas de antelación y lo metemos en la nevera. Después de ese tiempo estará perfecto para usar.

 
 
AS PALMEIRIÑAS
Necesitamos
Unha lámina de masa follada, si é caseiro mellor . Debe ser un rectángulo que sexa, polo menos, o dobre de longo que de ancho.
azucre
Como se fan
- Estiramos a masa e, si é casero, seguramente necesitamos recortala un pouco para que quede un rectángulo perfecto.
- Dispoñemos azucre por toda a masa e pasámoslle o rodelo para que se integre na masa.
- Dobramos a masa, axudámonos do filme ou do papel que teñen os comprados, cada extremo cara ao centro, de tal forma que os os extremos queden enfrontados no centro (mirar o vídeo que nos facilita a comprensión).
- Volvemos a esparcir azucre e volvemos pasar o rodelo. Volvemos a dobrar os extremos cara o centro.
- Xa só queda unir as dúas metades e dispoñer o azucre por ambos lados, axudámonos do filme ou o papel para presionar o azucre.
- Neste momento, se a masa follada é caseira necesita ir á nevera durante media hora ou ao conxelador durante 10 minutos, así endurecerase a masa e facilitaranos porder cortala.
- Cortamos en porcións dun cm aproximadamente e dispoñémolas nunha bandexa cuberta con papel de forno.
- Esmagamos as palmeritas cun coitelo ou cunha culler.
- Acendemos o forno a 220º e mentres se quenta metemos a fonte coas palmeiriñas na neveira.
- Forneámolas durante uns 15-17 minutos, aos 10 minutos dámoslle a volta para que se douren polos dous lados.
- Cando as vexamos douradiñas retirámolas.
 
 

En castellano
LAS PALMERITAS
Necesitamos
Una lámina de hojaldre, si es casero mejor. Debe ser un rectángulo que sea, por lo menos, el doble de largo que de ancho.
azúcar
Como se hacen
- Estiramos la masa de hojaldre y, si es casero, seguramente necesitamos recortarla un poco para que quede un rectángulo perfecto.
- Disponemos azúcar por toda la masa y le pasamos el rodillo para que se integre en la masa.
- Doblamos la masa, nos ayudamos del film o del papel que tienen los comprados, cada extremo hacia el centro, de tal forma que los los extremos queden enfrentados en el centro (mirar el vídeo que nos facilita la comprensión).
- Volvemos a esparcir azúcar y volvemos a pasar el rodillo. y volvemos a doblar los extremos hacia el centro.
- Ya solo queda unir las dos mitades y disponer el azúcar por ambos lados, nos ayudamos del film o el papel para presionar el azúcar.
- En este momento, si el hojaldre es casero necesita ir a la nevera durante media hora o al congelador durante 10 minutos, así se endurecerá la masa y nos facilitará porder cortarla.
- Cortamos en porciones de un cm aproximadamente y las disponemos en una bandeja cubierta con papel de horno.
- Aplastamos las palmeritas con un cuchillo o con una cuchara.
- Encendemos el horno a 220º y mientras se calienta metemos la fuente de horno con las palmeritas en la nevera.
- Las horneamos durante unos 15-17 minutos, a los 10 minutos le damos la vuelta para que se doren por los dos lados.
 
 
lunes, 25 de marzo de 2013

FLORES DE PAN RECHEAS DE DOCE DE CIDRA

FLORES DE  PAN RELLENAS DE CABELLO DE ÁNGEL
 Non sei como, nin que buscaba, o caso é que acabei no blog de Hilmar con estas floriñas diante dos meus ollos, non puiden resistirme, que mellor xeito de celebrar a chegada da primavera. Eu non podía celebrala de mellor xeito, unha adicta á fariña, á masa, celébrao todo con masa, como é lóxico, calquera ocasión é boa para poñerse mans á masa. Así, fixen a miña versión sen pensalo moito.
Debo confesar que facer as flores non é sinxelo, a masa pégase un pouco e non obedece como debería. Necesitamos paciencia. Tamén debo confesar que non me quedaron do todo mal logo da loita que tiven con elas. Iso si, ben, ben, unha, a que se ve nas fotos, como non.
Ademais usei tang zhong. Que que é iso?? Pois unha mestura de auga e fariña que removemos a lume suave ata obter unha crema ou pasta similar ás natillas. É unha técnica oriental empregada nos pans que fai que o pan estea fresco por máis tempo e que a miga sexa máis esponxosa.
 

 

En castellano
No sé como, ni que buscaba, el caso es que acabé en el blog de Hilmar con estas florecillas delante de mis ojos, no puede resistirme, que mejor manera de celebrar la llegada de la primavera. Yo no podía celebrala de mejor manera, una adicta a la harina, a la masa, lo celebra todo con masa, como es lógico, cualquier ocasión es buena para ponerse manos a la masa. Así he hecho mi versión sin pensarlo mucho.
Debo confesar que hacer las flores no es sencillo, la masa se pega un poco y no obedece como debería. Necesitamos paciencia. También debo confesar que no me quedaron del todo mal después de la lucha que tuve con ellas. Eso si, bien, bien, una, la que se ve en las fotos, como no.
Además usé tang zhong. Que qué es eso?? Pues una mezcla de agua y harina que removemos a fuego suave hasta obtener una crema o pasta similar a las natillas. Es una técnica oriental empleada en los panes que hace que el pan esté fresco por más tiempo y que la miga sea más esponjosa.
 
 
 
Ingredientes:
Tang zhong
25 grs. fariña de forza
125 grs. auga
Masa
400 grs. fariña de forza
60 grs. azucre
6 grs. sal
1 sobre de levadura de panadería en po (de maizena, son 6 g)
1 ovo
100 grs. leite morno
Todo o tang zhong a temperatura ambiente (son sobre 120 g)
50 grs. manteiga a temperatura ambiente
Para o recheo e a decoración
Doce de cidra (Cabelo de anxo )
Un ovo batido.
Sementes de mapoula
En castellano
Ingredientes:
Tang zhong
25 grs. harina de fuerza
125 grs. agua
Masa
400 grs. harina de fuerza
60  grs. azúcar
6 grs. sal
1 sobre de levadura de panadería en polvo (de maizena, son 6 g)
1 huevo
100 grs. leche tibia
Todo el tang zhong a temperatura ambiente (son sobre 120 g)
50 grs. mantequilla a temperatura ambiente
Para  el relleno y la decoración
Cabello de ángel
Un huevo batido.
Semillas de amapola
 
 

Elaboración
Tang zhong
- Nun cazo, mesturar a auga e a fariña cunhas varillas, cociñar a lume medio-baixo ata que se volva unha pasta suave, cunha textura similar ás natillas. No meu caso poño o lume en 5 de 9 e vou baixando ata 4. Din que espesa cando alcanza os 65º, eu non teño termómetro, non é necesario, só hai que vixiar a mestura e remover contínuamente.
- Sacar do lume, cubrir cun filme de plástico tocando o tang zhong, isto é para que cando se arrefríe non se forme costra. Deixarse arrefriar.
- Utilizar a temperatura ambiente.

Masa
- Neste caso usei a panificadora. Introdúcense primeiro os líquidos: leite, todo o tang zhong, o ovo, o sal, o azucre e para rematar a fariña e a levadura. Cando se forma a masa incorporamos a manteiga branda. Eu doulle dous amasados. Cando termina o primeiro, apago a panificadora e volvo acendela. Cando remata quito a masa da cubeta, boleo e déixoa fermentado nun recipiente lixeiramente enfariñado.
- Deixamos fermentar por espazo dunha ou dúas horas, dependendo da temperatura ambiente, ata que a masa duplique o seu volume. Nalgunhas ocasións meto a masa na neveira durante toda a noite.
- Si non temos panificadora: poñemos a fariña coa levadura e o azucre nun recipiente amplo, mesturamos; incorporamos, o leite, o tang zhong e o ovo e o sal. Amasamos, cando estean unidos os ingredientes pasamos á encimera e amasamos.
- En canto colla textura de masa incorporamos a manteiga a temperatura ambiente e seguimos amasando. A manteiga tamén a podemos incorporar ao principio, é dicir, coa fariña, frotando cos dedos a manteiga coa fariña ata que estea totalmente incorporada, despois engádense o resto dos ingredientes.
- Unha vez fermentada a masa, enfariñamos lixeiramente a superficie de traballo, dividímola en porcións duns 60 g e facemos bólas. Deixamos repousar as bólas uns 15 minutos e procedemos a facer as flores.
 
 
 

- Para facer as flores seguimos os pasos das imaxes:
1º - Estiramos a bóla de masa.
2º - Colocamos no centro o cabelo de anxo.
3º - Encerramos coa masa o cabelo.
4º - Esmagamos a bóla para que se reparta o cabelo polo interior da bóla.
5º - Practicamos catro cortes, sen chegar ao centro, nos catro cuartos do círculo (ás 12, ás 3, ás 6 e ás 9).
6º - Cada cuarto divídese en dous.
7º - Viramos 90º cada unha das dúas partes dos cuartos, un cara á dereita e outro cara á esquerda.
8º - Unimos as dúas metades pola parte inferior.
9º - Esmagamos un pouco a flor.
- Dispoñemos as flores nunha bandexa de forno cuberta con papel de fornear.
- Tapamos e deixamos fermentar ata que dupliquen o volume.
- Pintamos con ovo batido e poñemos no centro as sementes de mapoula.
- Forneamos en forno prequecido a 180º durante uns 20 minutos.

 

 
 
En castellano
Elaboración
Tang zhong
- En un cazo, mezclar el agua y la harina con unas varillas,  cocinar a fuego medio-bajo hasta que se vuelva una pasta suave, con una textura similar a las natillas. En mi caso pongo el fuego en 5 de 9 y voy bajando hasta 4. Dicen que espesa cuando alcanza los 65º, yo no tengo termómetro, no es necesario, solo hay que vigilar la mezcla y remover contínuamente.
- Sacar del fuego, cubrir con un film de plástico de forma que toque el tang zhong, esto es para que cuando se enfríe no se forme costra. Se dejar enfriar.
- Utilizar a temperatura ambiente.
 
 
 
Masa
- En este caso he usado la panificadora. Se introducen primero los líquidos: leche, todo el tang zhong, el huevo, la sal, el azúcar y por último la harina y la levadura. Cuando se forma la masa incorporamos la mantequilla blanda. Yo le doy dos amasados. Cuando termina el primero, apago la panificadora y vuelvo a encenderla. Cuando acaba quito la masa de la cubeta, boleo y la dejo fermentado en un recipiente ligeramente enharinado.
- Dejamos fermentar por espacio de una o dos horas, dependiendo de la temperatura ambiente, hasta que la masa duplique su volumen. En algunas ocasiones meto la masa en la nevera durante toda la noche.
- Si no tenemos panificadora: ponemos la harina con la levadura y el azúcar en un recipiente amplio, mezclamos; incorporamos, la leche, el tang zhong y el huevo y la sal. Amasamos, cuando estén unidos los ingredientes pasamos a la encimera y amasamos.
- En cuanto coja textura de masa incorporamos la mantequilla a temperatura ambiente y seguimos amasando. La mantequilla también la podemos incorporar al principio, es decir, con la harina, frotando con los dedos la mantequilla con la harina hasta que esté totalmente incorporada, después se añaden el resto de los ingredientes.
- Una vez fermentada la masa, enharinamos ligeramente la superficie de trabajo, la dividimos en porciones de unos 60 g y hacemos bolas. Dejamos reposar las bolas unos 15 minutos y procedemos a hacer las flores.
- Para hacer las flores seguimos los pasos de las imágenes:
1º - Estiramos la bola de masa.
2º - Colocamos en el centro el cabello de ángel.
3º - Encerramos con la masa el cabello.
4º - Aplastamos la bola para que se reparta el cabello por el interior de la bola.
5º - Practicamos cuatro cortes, sin llegar al centro, en los catro cuartos del círculo (a las 12, a las 3, a las 6 y a las 9).
6º - Cada cuarto se divide en dos.
7º - Giramos 90º cada una de las dos partes de los cuartos, uno hacia la derecha y otro hacia la izquierda.
8º - Unimos las dos mitades por la parte inferior.
9º - Aplastamos un poco  la flor.
- Disponemos las flores en una bandeja de horno cubierta con papel de hornear.
- Tapamos y dejamos fermentar hasta que dupliquen el volumen.
- Pintamos con huevo batido y ponemos en el centro las semillas de amapola.
- Horneamos en horno precalentado a 180º durante unos 20 minutos.



lunes, 25 de febrero de 2013

ROSQUIÑAS DE LEITE

ROSQUILLAS DE LECHE
Esta receita é desas suxestións que che fai alguén que comparte contigo a afección pola cociña. Cris insitiu moito en que as probase, que eran moi fáciles de facer, deumas a probar e non mentía con respecto ao resultado. Ela sacou a receita dunha vella revista e está totalmente enganchada a estas rosquiñas, a verdade, non me estraña porque están moi ricas e non é necesario ter ingredientes raros, nin é necesario dispoñer de moito tempo, son perfectas para quedar ben nunha merenda, eu xa o fixen en varias ocasións.
Aínda tardei en sucumbir malia que Cris me tentaba, sabía que si empezaba a facelas xa non as faría só unha vez e así pasou. É probalas e pasar a formar parte das primeiras ideas en caso de ter ganas de algo doce ou en caso de querer agasallar a alguén.
Agora só me queda dicir: grazas Cris por esta estupenda receita.





En castellano
Esta receta es de esas sugerencias que te hace alguien que comparte contigo la afición por la cocina.  Cris insitió mucho en que las probara, que eran muy fáciles de hacer, me las dio a probar y no mentía con respecto al resultado. Ella sacó la receta de una vieja revista y está totalmente enganchada a estas rosquillas, la verdad, no me extraña porque están muy ricas y no es necesario tener ingredientes raros, ni es necesario disponer de mucho tiempo, son perfectas para quedar bien en una merienda, yo ya lo he hecho en varias ocasiones.
Todavía tardé en sucumbir a pesar de que Cris me tentaba, sabía que si empezaba a hacerlas ya no las haría solo una vez y así pasó. Es probarlas y pasar a formar parte de las primeras ideas en caso de tener ganas de algo dulce o en caso de querer agasajar a alguien.
Ahora solo me queda decir: gracias Cris por esta estupenda receta.


Ingredientes
400 g de fariña
Un vaso de leite morna (dos de nocilla, faltándolle un dedo para o bordo)
75 g de azucre
Unha pizca de sal
60 g de manteiga derretida
Un sobre de levadura de panadería en po da marca maizena
Un ovo batido
Aceite para fritir. Debe ser un aceite suave, de xirasol vai ben.
Para o almíbar
50 g de manteiga derretida
3 culleradas de auga morna
100 g de azucre glass
En castellano
Ingredientes
400 g de harina
Un vaso de leche templada (de los de nocilla, faltándole un dedo para el borde)
75 g de azúcar
 Una pizca de sal
60 g de mantequilla derretida
Un sobre de levadura en polvo de la marca maizena
Un huevo batido
Aceite para freír. Debe ser un aceite suave, de girasol va bien.
Para el almíbar
50 g de mantequilla derretida
3 cucharadas de agua templada
100 g de azúcar glass



Elaboración
- Poñemos a fariña nun recipiente e agregámoslle a levadura e o azucre, mesturamos cunha culler de madeira ou unha lingua de silicona.
- Facemos un oco no centro da fariña e incorporamos o líquidos: leite morna, o ovo batido, a manteiga derretida e o sal.
- Mesturamos todo cunha lingua de silicona ata que queden perfectamente integrados todos o ingredientes. Non é necesario amasar, só unir. Queda unha masa bastante pegañenta.
- Espolvoreamos un pouco de fariña para facilitarnos manexar a masa e facemos unha bóla coa masa (isto xa podemos facelo coas mans). Poñémola nun recipiente e deixámola repousar tapada por espazo dunha hora aproximadamente, ata que medre un pouco, non fai falta que duplique o volume.
- Procedemos a facer as rosquiñas: engraxamos as mans cun pouco de aceite, collemos porcións de masa do tamaño dunha noz, aproximadamente, facemos unha bóla e introducimos un dedo no centro para facerlle o buraco da rosquiña. Dámoslle a forma deslizando a masa entre os dedos.
- Imos depositando as rosquiñas nunha bandexa de forno forrada con papel de fornear. Unha vez que lle deamos forma a todas tapámolas cun pano e deixamos que aumenten o seu tamaño nun lugar resgardado de correntes durante unha hora, dentro do forno apagado é un bo sitio, podemos acender a luz do forno para que teñan un pouco máis de calor e fermenten antes.
- Unha vez fermenten pasamos a fritilas en abundante aceite. O aceite debe ser suave, podemos usar de xirasol ou un específico para fritir. O aceite non debe estar demasiado quente, porque se dourarían moi pronto. Debe estar quente, pero o xusto.
- Ímolas dourando por ambos lados. Vemos como inflan un pouco. Estarán listas cando estean douradas, fanse moi pronto.

- Ímolas retirando a unha fonte con papel absorbente.
- Cando estean todas fritidas preparamos o almíbar: derretemos a manteiga e agregámoslle un pouco de auga e o azucre, mesturamos ben.
- Bañamos as rosquiñas no almíbar. Esta cantidade de almíbar queda bastante xusta, podemos facer un pouco máis ou ben aproveitar o que van soltando as que xa temos listas. Isto é, se retiramos as que xa temos con almíbar, quedará no fondo da fonte resto de almíbar, con ese resto mollamos outras e quedan perfectamente. Ás veces o que tamén fago é poñer unha que acabo de bañar encima doutra que non ten almíbar, así xa lle vai escorrendo encima e unha parte xa queda bañada. É unha forma de aproveitar ben todo o almíbar.
- Outra opción é preparar un baño de chocolate: fundimos uns 200 g de chocolate, mesturámolo con 25 g de manteiga e 50 ml de nata, bañamos as rosquiñas, deixamos que arrefríe o chocolate e é unha opción deliciosa.



En castellano
Elaboración
- Ponemos la harina en un cuenco y le agregamos la levadura y el azúcar, mezclamos con una cuchara de madera o una lengua de silicona.
- Hacemos un hueco en el centro de la harina e incorporamos lo líquidos: leche templada, el huevo batido, la mantequilla derretida y la sal.
- Mezclamos todo con una lengua de silicona hasta que queden perfectamente integrados todos lo ingredientes. No es necesario amasar, solo unir. Queda una masa bastante pegajosa.
- Espolvoreamos un poco de harina para facilitarnos manejar la masa y hacemos una bola con la masa (esto ya podemos hacerlo con las manos). La ponemos en un recipiente y la dejamos reposar tapada por espacio de una hora aproximadamente, hasta que crezca un poco, no hace falta que duplique el volumen.
- Procedemos a hacer las rosquillas: engrasamos las manos con un poco de aceite, cogemos porciones de masa del tamaño de una nuez, aproximadamente, hacemos una bola  e introducimos un dedo en el centro para hacerle el agujero de la rosquilla. Le damos la forma de rosquilla deslizando la masa entre los dedos. 
- Vamos depositando las rosquillas en una bandeja de horno forrada con papel de hornear. Una vez que le demos forma a todas las rosquillas las tapamos con un paño y dejamos que aumenten su tamaño en un lugar resguardado de corrientes durante una hora, dentro del horno apagado es un buen sitio, podemos encender la luz del horno para que tengan un poco más de calor y fermenten antes.
- Una vez hayan fermentado pasamos a freírlas en abundante aceite. El aceite debe ser suave, podemos usar de girasol o uno específico para freír. El aceite no debe estar demasiado caliente, porque se nos dorarían muy pronto. Debe estar caliente, pero lo justo.
Las vamos dorando por ambos lados. Vemos como inflan un poco. Estarán listas cuando estén doradas, se hacen muy pronto.
- Las vamos retirando a una fuente con papel absorbente.
- Cuando estén todas fritas preparamos el almíbar: derretimos la mantequilla y le agregamos un poco de agua y el azúcar.
- Bañamos las rosquillas en el almíbar. Esta cantidad de almíbar queda bastante justa, podemos hacer un poco más o bien aprovechar el que van soltando las que ya tenemos listas. Esto es, si retiramos las que ya tenemos con almíbar, quedará en el fondo de la fuente resto de almíbar, con ese resto mojamos otras y quedan perfectamente. A veces lo que también hago es poner una rosquilla que acabo de bañar encima de otra que no tiene almíbar, así ya le va escurriendo encima y una parte ya queda bañada. Es una forma de aprovechar bien todo el almíbar.
- Otra opción es preparar un baño de chocolate: fundimos unos 200 g de chocolate, lo mezclamos con 25 g de mantequilla y 50 ml de nata, bañamos las rosquillas, dejamos que enfríe el chocolate y es una opción deliciosa.
 
martes, 12 de febrero de 2013

ORELLAS

De festa en festa e tiro porque me toca. Do roscón ás orellas, do Nadal ao Carnaval.
Tiña preparada outra entrada, pero esta debía ser publicada. O Entroido, non é Entroido sen orellas e esta é a primeira vez que as fago e saíron perfectas, xusto como á min me gustan, xa que logo hai que consevar a receita.
Fíxenas nunha ocasión cando era adolescente, porque sempre fun atrevida nisto de meter as mans na masa e unha tarde, soa, púxenme ao choio, non recordo moi ben o resultado, do que si estou segura é de que se comeron.
Sempre as fai a miña nai e nunca temos a receita definitiva porque ela faio todo a ollo e non se acorda dun ano para outro. A base é sempre unha receita do libro "Cocina gallega" de Álvaro Cunqueiro, pero ela modifica ao seu gusto. O ano pasado tomamos nota, pero para darlle a receita á miña compañeira Patricia que ma pediu, e resulta que este ano tiven que chamala para que ma dixese. Partindo das cantidades aproximadas, reducinas un pouco e fun tomando boa nota de todo, quedou a masa perfecta.
Unha das cousas que máis me gusta da elaboración deste doce é o ritual, alguén amasa e estira e outra persoa frite e espolvorea o azucre. Sempre fun a frixidora, nesta ocasión, fun estiradora, frixidora, azucradora, todo. É un pouco complicado facer todo o proceso unha persoa soa, pero organizándose é posible, aínda que, debo confesar, que perde parte do encanto e resulta un pouco pesado. Son as consecuencias de encapricharme en querer facelas eu e probar como me quedaban. O resultado foi máis que satisfactorio.
 
 

En castellano
De fiesta en fiesta y tiro porque me toca. Del roscón a las orejas, de la Navidad al Carnaval.
Tenía preparada otra entrada, pero esta debía ser publicada. El Carnaval, no es Carnaval sin orejas y esta es la primera vez que las hago y han salido perfectas, justo como a mi me gustan, por tanto hay que consevar la receta.
Las hice en una ocasión cuando era adolescente, porque siempre fui atrevida en esto de meter las manos en la masa y una tarde, sola, me puse manos a la obra, no recuerdo muy bien el resultado, de lo que si estoy segura es de que se comieron.
Siempre las hace mi madre y nunca tenemos la receta definitiva porque ella lo hace todo a ojo y no se acuerda de un año para otro. La base es siempre una receta del libro "Cocina gallega" de Álvaro Cunqueiro, pero ella modifica a su gusto. El año pasado tomamos nota, pero para darle la receta a mi compañera Patricia que me la pidió, y resulta que este año tuve que llamarla para que me la dijera. Partiendo de las cantidades aproximadas, las reduje un poco y fui tomando buena nota de todo, quedó la masa perfecta.
Una de las cosas que más me gusta de la elaboración de este dulce es el ritual, alguien amasa y estira y otra persona fríe y espolvorea el azúcar. Siempre fui la freidora, en esta ocasión, he sido estiradora, freidora, azucaradora, todo. Es un poco complicado hacer todo el proceso una persona sola, pero organizándose es posible, aunque, debo confesar, que pierde parte del encanto y resulta un poco pesado. Son las consecuencias de encapricharme en querer hacerlas yo y probar como me quedaban. El resultado ha sido más que satisfactorio.
 
 
 
Ingredientes (poñerei entre paréntesis as cantidades da receita que adoita facer a miña nai)
100 ml de anís (un vaso de nocilla de anís)
75 ml de leite (medio vaso de nocilla de leite)
75 ml de auga (medio vaso de nocilla de auga)
1 ovo grande, sobre 70 g (3 ovos)
70 g de manteiga derretida (medio taco de mantequilla, uns 125-130 g)
A raiadura dun limón
Media culleradiña de sal
560 g de fariña de repostaría, para máis datos a do eroski  (fariña a que admita ata que non se pegue, uns 850-900 g)
Aceite suave para fritir, de xirasol ou de oliva suave.
 
 

En castellano
Ingredientes (pondré entre paréntesis las cantidades de la receta que suele hacer mi madre)
100 ml de anís (un vaso de nocilla de anís)
75 ml de leche (medio vaso de nocilla de leche)
75 ml de agua (medio vaso de nocilla de agua)
1 huevo grande, sobre 70 g (3 huevos)
70 g de mantequilla derretida (medio taco de mantequilla, unos 125-130 g)
La ralladura de un limón
Media cucharadita de sal
560 g de harina de repostería, para más datos la del eroski (harina la que admita hasta que no se pegue, unos 850-900 g)
Aceite suave para freír, de girasol o de oliva suave.
 
 
 
Elaboración
- Nesta ocasión usei a panificadora para amasar, fíxenlle dous amasados. Primeiro introdúcense os líquidos e o sal e por encima a fariña.
- No caso de que amasemos a man, poñemos a fariña co sal nun recipiente amplo e incorporamos os líquidos, amasamos ata conseguir unha masa elástica. Penso que se debe amasar moito, cando máis elástica sexa a masa mellor estirará. A miña nai introduce unha pel de limón na masa e amasa ata que a expulsa. A masa debe ser brandiña, pero que non se pegue.
- Deixamos repousar a masa durante un tempo, non menos de media hora.
- Poñemos unha tixola con abudante aceite ao lume. Non debemos deixar que se quente demasiado, baixar o calor antes de que burbullee, no meu caso mantiven a inducción en 6. e o máximo é 9. Nun hornillo máis pequeno que o diámetro da tixola.
- Cortamos pequenas porcións de masa, do tamaño dunha noz, aproximadamente. E estirámolas o máis finas posible. É importante que a superficie de traballo estea sempre un pouco engraxada, así como o rodelo e as mans.
- Introducimos a masa da orella con coidado na tixola, deixamos que se doure un pouco e dámoslle a volta.
- Pasamos a orella a unha a fonte cuberta con papel de cociña e  espolvoreamolas con azucre.
- Eu ía facendo dunha en unha, mentres unha se douraba, estiraba a outra. Cando lle daba a volta poñíalle o azucre á anterior. No meu caso podo estirar xusto á beira da tixola e é moi cómodo.
- Na metade do proceso é importante depurar o aceite porque se vai requeimando, e tamén requeima as orellas, e debemos limpalo. Retiramos o aceite a un recipiente coándoo para retirarlle posibles impurezas. Limpamos con papel de cociña a tixola e reenchémola de novo con aceite novo e co que retiramos antes ao que lle quitamos as impurezas. E volvemos empezar.

 

 
 
En castellano
Elaboración
- En esta ocasión he usado la panificadora para amasar, le hice dos amasados. Primero se introducen los líquidos y por último la harina.
- En caso de que amasemos a mano, ponemos la harina con la sal en un recipiente amplio e incorporamos los líquidos, amasamos hasta conseguir una masa elástica. Pienso que se debe amasar mucho, cuando más elástica sea la masa mejor estirará. Mi madre introduce una piel de limón en la masa y amasa hasta que la expulsa. La masa debe quedar blandita, pero que no se pegue.
- Dejamos reposar la masa durante un tiempo, no menos de media hora.
- Ponemos una sartén con abudante aceite al fuego. No debemos dejar que se caliente demasiado, bajar el calor antes de que burbujee, en mi caso mantuve la inducción en 6. y el máximo es 9. En un hornillo más pequeño que el diámetro de la sartén.
- Cortamos pequeñas porciones de masa, del tamaño de una nuez, aproximadamente. Y las estiramos lo más finas posible. Es importante que la superficie de trabajo esté siempre un poco engrasada, así como el rodillo y las manos.
- Introducimos la masa de la oreja con cuidado en la sartén, dejamos que se dore un poco y le damos la vuelta.
- Pasamos la oreja a una fuente cubierta con papel de cocina y las espolvoreamos de azúcar.
- Yo iba haciendo de una en una, mientras una se doraba, estiraba la otra. Cuando le daba la vuelta le ponía el azúcar a la anterior. En mi caso puedo estirar justo al lado de la sartén y es muy cómodo.
- A la mitad del proceso, es importante depurar el aceite porque se va requemando, y por tanto requema las orejas, y debemos limpiarlo. Retiramos el aceite a un recipiente colándolo para retirarle posibles impurezas. Limpiamos con papel de cocina la sartén y la rellenamos de nuevo. Y volvemos a empezar.
 
 
 
 
viernes, 4 de enero de 2013

ROSCÓN EXPRESS


Chegou a última fase do Nadal e non podía faltar o roscón. Teño varios publicados, pero sempre experimento moito con este tipo de masas. Creo que ás veces nos complicamos demasiado querendo acadar uns resultados xeniais, pero hai métodos máis sinxelos cos que se conseguen moi bos resultados. Complicámonos con prefermentos, masas nai, etc, todo iso conleva moito traballo e, sobre todo, tempo. Parece que para facer un roscón se ten que parar o mundo. Pois para solucionar todas esas complicacións traio esta proposta, algo máis rápida e teño que confesar que moi rica. Seguro que moita xente, experta nisto das masas, se bota as mans á cabeza, pero eu creo que se pode facer unha boa e rica masa dun xeito sinxelo, senón tamén parece que isto está vetado, que só é para expertos. Pois non, só hai que perderlle o medo que é ben sinxelo. Logo xa se collerán manías, xa se probará con masa nai, con prefermento, con dous levedados, con tres, co que queiramos, pero primeiro hai que perderlle o respeto.
Con esta receita sae un roscón riquísimo. Pode ser que eu teña un padal pouco evolucionado e que me sirva calquera cousa, non sei, pero sinceramente, non atopo a diferenza entre este e outros que fixen, diría máis, creo que me gustou máis este ca outros. Coas cantidades que indico sae un roscón pequeniño, moi xeitoso. Se queremos un roscón máis cumprido só temos que dobrar as cantidades.
 

En castellano
Llegó la última fase de la Navidad y no podía faltar el roscón. Tengo varios publicados, pero siempre experimento mucho con este tipo de masas. Creo que a veces nos complicamos demasiado queriendo conseguir unos resultados geniales, pero hay métodos más sencillos con los que se consiguen muy buenos resultados. Nos complicamos con prefermentos, masas madre, etc, todo eso conlleva mucho trabajo y, sobre todo, tiempo. Parece que para hacer un roscón se tiene que parar el mundo. Pues para solucionar todas esas complicacións traigo esta propuesta, algo más rápida y tengo que confesar que muy rica. Seguro que mucha gente, experta en masas, se echa las manos a la cabeza, pero yo creo que se puede hacer una buena y rica masa de una manera sencilla, sino también parece que esto está vetado, que sólo es para expertos. Pues no, sólo hay que perderle el miedo que es bien sencillo. Luego ya se cogerán manías, ya se probará con masa madre, con prefermento, con dos levados, con tres, con lo que queramos, pero primero hay que perderle el respeto.
Con esta receta sale un roscón riquísimo. Puede ser que yo tenga un paladar poco evolucionado y que me sirva cualquier cosa, no sé, pero sinceramente, no encuentro la diferencia entre éste y otros que hice, diría más, creo que me gustó más éste que otros. Con las cantidades que indico sale un roscón pequeñito. Si queremos un roscón más cumplido sólo tenemos que doblar las cantidades.



 
 
Ingredientes
300 grs de fariña de forza
1 ovo deixando para pintar (só un pouco manchando o fondo do prato)
50 grs de azucre
1 sobre de levadura de panadeiro en po (da marca maizena)
100 ml de leite morno
50 grs de manteiga
1 culleradiña de auga de azahar
2 culleradas de zume de laranxa ou algo máis
1 culleradiña de esencia de vainilla
1 culleradiña de esencia de limón
1 cullerada de mel
1 culleradiña de sal
A raiadura dunha laranxa e dun limón



 

En castellano
Ingredientes
300 grs de harina de fuerza
1 huevo dejando para pintar (sólo un poco manchando el fondo del plato)
50 grs de azúcar
1 sobre de levadura de panadeiro en polvo (de la marca maizena)
100 ml de leche tibia
50 grs de mantequilla
1 cucharadita de agua de azahar
2 cucharadas de zumo de naranja
1 cucharadita de esencia de vainilla
1 cucharadita de esencia de limón
1 cucharada de miel
1 cucharadita de sal
La ralladura de una naranja y de un limón



Elaboración
-Sacar a manteiga da neveira, troceala e deixala a temperatura ambiente, unha horiña antes de comezar. Ou metela no micro uns segundos en función desconxelar.
- Amornar o leite (quítarlle o frío de neveira, 20 sg no micro) e desfacer nel a cullerada de mel.
- Mesturar a fariña coa levadura. Incorporar a manteiga e mesturala coa fariña, fregando con dedos hasta que se incorpore totalmente (esto adopteino do método Bertinet e resúltame máis cómodo que incorporala ó final, non sei se é mellor ou peor, pero desde que o fago as masas quédanme moi ben). A continuación engadimos o azucre, o sal, as raiaduras de limón e de laranxa, mesturamos.
- Por último incorporamos o ovo batido (non o poñemos todo, deixamos un pouquiño no fondo do prato que despois mesturaremos cun pouco de leite e utilizarémolo para pintar o roscón), as esencias e o leite morno con mel, amalgamamos un pouco. Mesturar todo ata conseguir una masa homoxénea, queda unha masa branda, pero non pegañenta. Neste momento podemos deixar que a masa repouse un pouco, uns 10 minutos (se queremos, se se deixa repousar conseguimos que a masa vaia collendo algo de "corpo" por si mesma e así é máis agradable traballala)

En estas dos imágenes vemos como está la masa justo cuando están todos los ingredientes unidos y como queda después del amasado
- Pasamos ó mármore e amasamos ata conseguir unha masa elástica. Amasei normal e amasado francés, deille un repouso no medio, de 10 minutos, e seguín amasando ata estar ben amasadiña, elástica. Necesita un bo amasado, mínimo 10 minutos, penso que é mellor que sexan entre 15 e 20 minutos, se facemos un repouso no medio resúltanos menos pesado. O secreto dunha boa masa sempre é un bo amasado. Poño uns vídeos  de la cocina de Babette para que resulte máis doado comprender o procedemento de amasado.
 
 
 




Amasado francés (2ª parte) from La cocina de Babette on Vimeo.

- Deixar repousar 30 minutos (como mínimo, pode ser unha hora) tapada cun pano. Darlle forma e deixala repousar dúas horas no forno (coa luz encendida).- Antes de meter ao forno pintámolo co ovo batido que deixamos, ao que lle engadimos unha cullerada de leite. E decorámolo ao noso gusto, con froitas, améndoas e con azucre. O azucre poñémolo húmido cunhas pingas de agua, de algunha esencia, licor, zume, tamén lle podemos poñer raiadura de laranxa ou limón.
- Fornear 23 minutos en forno prequecido a 180º.
 
En castellano
Elaboración
-Sacar la mantequilla de la nevera, trocearla y dejarla a temperatura ambiente, una horita antes de comenzar. O meterla en el micro unos segundos en función descongelar.
- Calentar la leche (quitarle el frío de nevera, 20 sg en el micro) y deshacer en él la cucharada de miel.
- Mezclar la harina con la levadura. Incorporar la mantequilla y mezclarla con la harina, frotando con dedos hasta que se incorpore totalmente (esto lo adopté del método Bertinet y me resulta más cómodo que incorporarla al final, no sé si es mejor o peor, pero desde que lo hago las masas me quedan muy bien). A continuación añadimos el azúcar, la sal, las railladuras de limón y de naranja, mezclamos.
- Por último, incorporamos el huevo batido (no lo ponemos todo, dejamos un pouquito en el fondo del plato que después mezclaremos con un poco de leche y lo utilizaremos para pintar el roscón), las esencias y la leche tibia con miel, amalgamamos un poco. Mezclar todo hasta conseguir una masa homogénea, queda una masa blanda, pero no pegajosa. En este momento podemos dejar que la masa repose un poco, unos 10 minutos (si queremos, si se deja reposar conseguimos que la masa vaya cogiendo algo de "cuerpo" por sí misma y así es más agradable trabajarla)
- Pasamos al mármol y amasamos hasta conseguir una masa elástica. Amasé normal y amasado francés, le di un reposo en medio, de 10 minutos, y seguí amasando hasta estar bien amasadita, elástica. Necesita un bueno amasado, mínimo 10 minutos, pienso que es mejor que sean entre 15 y 20 minutos, si hacemos un reposo en medio nos resulta menos pesado. El secreto de una buena masa siempre es un bueno amasado. Pongo unos vídeos para que resulte más fácil comprender el procedimiento de amasado.
- Dejar reposar 30 minutos (como mínimo, puede ser una hora) tapada con un paño. Darle forma y dejarla reposar dos horas en el horno (con la luz encendida). Debe duplicar su volumen.



Antes y después del horno

- Antes de meter al horno lo pintamos con el huevo batido que dejamos, al que le añadimos una cucharada de leche. Y lo decoramos a nuestro gusto, con frutas, almendras y con azúcar. El azúcar lo humedecemos con unas gotas de agua, de alguna esencia, licor, zumo, también le podemos poner ralladura de naranja o limón.
- Hornear 23 minutos en horno precalentado a 180º. (como siempre digo, esto es lo que funciona en mi horno, cada uno debe saber como funciona el suyo). Si se tuesta demasiado por arriba le ponemos un papel de plata.



 En este vídeo se puede ver como se forma un roscón. Aunque la masa del vídeo es mucho más blanda, la de este roscón, no necesita tanta harina para el formado (de hecho yo no utilizo)
 
 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...