domingo, 28 de octubre de 2012

ÑOQUIS (OU GNOCCHIS) DE CABAZA CON SALSA DE BOLETUS

ÑOQUIS (O GNOCCHIS) DE CALABAZA CON SALSA DE BOLETUS
Unha receita de outono 100%, cabaza, boletus, elaboración e a gozar dunha comida suculenta e que sae do cotián, polo menos para min. Chegaron ás miñas mans uns boletus de tres clases diferentes (erythropus, edulis e badio) e ocorréuseme facer salsa para poder conxelala e ir gozando destes deliciosos cogomelos en varias ocasións.
Teño que dar as grazas de novo ás mesmas persoas que me proporcionaron as cantharellus e as macrolepiotas, o que estou aprendendo e todo sen pór un pé no monte. Ademais de aprender gozo dunhas deliciosas comidas e descubro novos sabores que me están resultando moi agradables.
Nunca antes fixera ñoquis e tiña moita curiosidade, que mellor oportunidade para poder combinalos cos boletus. Mirei moitas receitas e é relativamente fácil, aínda que non é rápido, ten un proceso no que se necesita tempo e paciencia. A min abúrreme un pouco, aínda que seguro que a algunhas persoas pareceralles entretido. Desde logo non son para facer un día de présas. Para a próxima farei menos cantidade porque saen moitos, tiven que conxelar.


 
En castellano
Una receta de otoño 100%, calabaza, boletus, elaboración y a disfrutar de una comida suculenta y que sale de lo cotidiano, al menos para mi. Llegaron a mis manos unos boletus de tres clases diferentes (erythropus, edulis y badio)  y se me ocurrió hacer salsa para poder congelarla e ir disfrutando de estas deliciosas setas en varias ocasiones.
Tengo que dar las gracias de nuevo a las mismas personas que me proporcionaron las cantharellus y las macrolepiotas, lo que estoy aprendiendo y todo sin poner un pie en el monte. Además de aprender disfruto de unas deliciosas comidas y descubro nuevos sabores que me están resultando muy agradables.
Nunca antes había hecho ñoquis y tenía mucha curiosidad, que mejor oportunidad para poder combinarlos con los boletus. Miré muchas recetas y es relativamente fácil, aunque no es rápido, tiene un proceso en el que se necesita tiempo y paciencia. A mi me aburre un poco, aunque seguro que a algunas personas les parecerá entretenido. Desde luego no son para hacer un día de prisas. Para la próxima haré menos cantidad porque salen muchos, he tenido que congelar.

 
 
Ingredientes
Para a salsa de boletus
350 g de boletus (erythropus, edulis e badio)
2 allos porros
2 dentes de allo
1 pemento italiano
2 culleradas de coñac
200 ml de nata para cociñar.
sal e pementa.
Para os ñoquis
800 g de cabaza sen a pel (logo de cocela pesaba 444 g)
Fariña, necesitei uns 500 g, empecei con 300 g
1 ovo
Unha culleradiña de sal
En castellano
Ingredientes
Para la salsa de boletus
350 g de boletus (erythropus, edulis y badio)
2 puerros
2 dientes de ajo
1 pimiento italiano
2 cucharadas de coñac
200 ml de nata para cocinar.
sal y pimienta.
Para los ñoquis
800 g de calabaza sin la piel (después de cocerla pesaba 444 g)
Harina, he necesitado unos 500 g, empecé con 300 g
1 huevo
Una cucharadita de sal

 
 
Elaboración da salsa de boletus
- Cubrimos o fondo dunha tixola con aceite de oliva, rustrimos o allo porro e o allo cordados moi finos (eu fágoo na picadora)
- Cando estea dourado incorporamos o pemento cortado en anacos moi pequenos (tamén o piquei na picadora). Deixamos que vaia abrandando.
- Para rematar introducimos os boletus cortados en anacos pequenos. Deixamos que se vaian facendo un pouco, salgamos e engadios a pementa ao noso gusto.
- Engadimos un bo chorro de coñac e deixamos que se consuma un pouco.
- Para rematar incorporamos ao conxunto a nata e integrámola ben.
- Xa podemos consumilo así, acompañado do que queiramos. Eu fíxeno acompañando a uns espaguetes e estaba delicioso.
- Se queremos facer salsa pasámolo pola batedora ata que quede moi fino. Se a queremos máis diluída con engadir un pouco de caldo (de polo, tenreira, verduras) ou un pouco de leite, listo (eu non o fixen)
- Esta salsa é ideal para acompañar carnes.


 
En castellano
Elaboración de la salsa de boletus
- Cubrimos el fondo de una sartén con aceite de oliva, pochamos el puerro y el ajo cordados muy finos (yo lo hago en la picadora)
- Cuando esté dorado incorporamos el pimiento cortado en trozos muy pequeños (también lo piqué en la picadora). Dejamos que vaya ablandando.
- Por último introducimos los boletus cortados en trozos pequeños. Dejamos que se vayan haciendo un poco, salamos.
- Añadimos un buen chorro de coñac y dejamos que se consuma un poco.
- Por último incorporamos al conjunto la nata y la integramos bien.
-Ya podemos consumirlo así acompañado de lo que queramos. Yo lo hice acompañando a unos espaguetis y estaba delicioso.
- Si queremos hacer salsa lo pasamos por la batidora hasta que quede muy fino. Si la queremos más diluída con añadir un poco de caldo (de pollo, ternera, verduras) o un poco de leche, listo (yo no lo hice)
- Esta salsa es ideal para acompañar carnes.

 
 
Elaboración dos ñoquis
Logo desta experiencia faría a metade das cantidades, saen moitos, poden dar unhas 10 racións e resulta un pouco pesado formar todos os ñoquis.
- Cocemos ou asamos a cabaza ata que estea tenra. Facemos puré e escurrémola un pouco. A cabaza solta moita auga. Deixamola escorrendo e que vaia enfriando.
- Mesturamos a cabaza, a fariña e o ovo e amasamos. A min fíxome falta moita fariña, a masa non collía corpo con 300 g, e fun engadindo ata que a masa foi manexable, aínda que sempre me quedou pegañenta, para manexala necesitei ter a superfie de traballo e as mans enfariñadas, decidín non engadir máis fariña, parecíame demasiada.
- Collemos porcións de masa e facemos unha tira deslizándoa, coas palmas das mans, sobre a superficie de traballo enfariñada. Cortamos en anacos pequenos e se queremos dámoslle forma, tamén  podemos deixalos así. Debemos de ter coidado e enfariñalos ben porque se non pegaranse.
- Repetimos a operación ata acabar a totalidade da masa. Para darlle as fendeduras típicas usei un garfo, deslizando o anaquiño de masa polos dentes do garfo (teño que confesar que só o fixen cos da foto).
- Unha vez formados os ñoquis, introducímolos en auga fervendo con sal. Iranse ao fondo, cando suban á superfie retirámolos.
- Mesturamos os ñoquis coa salsa de boletus. Espolvoreamos cun pouco de albahaca e xa temos unha comida de luxo.
- Como me sobraron moitos ñoquis decidín conxelalos. Segundo me dixo Patt de Cocinando para Lola, conxelan moi ben e cócense directamente sen desconxelar.
 

 
En castellano
Elaboración de los ñoquis
Después de esta experiencia haría la mitad de las cantidades, salen muchos, pueden dar unas 10 raciones y resulta un poco pesado formar todos los ñoquis.
- Cocemos o asamos la calabaza hasta que esté tierna. Hacemos puré y la escurrimos un poco. La calabaza suelta mucha agua. Dejamos que se enfríe mientras escurre.
- Mezclamos la calabaza, la harina y el huevo y amasamos.  A mi me hizo falta mucha harina, la masa no cogiá cuerpo con 300 g, y fui añadiendo hasta que la masa fue manejable, aunque siempre me quedó pegajosa, para manejarla necesité tener la superfie de trabajo y las manos enharinadas, decidí no añadir más harina, me parecía demasiada.
- Cogemos porciones de masa y hacemos una tira deslizándola, con las palmas de las manos, sobre la superficie de trabajo enharinada. Cortamos en trozos pequeños y si queremos le damos forma,  podemos dejarlos así. Debemos de tener cuidado y enharinarlos bien porque si no es así se pegarán unos aotros.
- Repetimos la operación hasta terminar la totalidad de la masa. Para darle las hendiduras típicas usé un tenedor, deslizando el trocito de masa por los dientes del tenedor (tengo que confesar que solo lo hice con los de la foto).
- Una vez formados los ñoquis, los introducimos en agua hirviendo con sal. Se irán al fondo, cuando suban a la superfie los retiramos.
- Mezclamos los ñoquis con la salsa de boletus. Espolvoreamos con un poco de albahaca y ya tenenos una comida de lujo.
- Como me sobraron muchos ñoquis decidí congelarlos. Según me dijo Patt de Cocinando para Lola, congelan muy bien y se cuecen directamente sin descongelar.

 


domingo, 21 de octubre de 2012

GALLETAS BRANCO E NEGRO

Estas galletas son desas receitas que tes en pendentes e que che apetece moito facer porque están moi vistas na rede, pero que vas pospondo e tampouco sabes a razón. Ao velas en tantos blogs diste que teñen que estar boas porque tanta xente non pode estar equivocada.Fixen a comprobación e é a mesma receita en todos sitios, por iso non vou pór ningún referente, se pomos nun buscador "galletas branco e negro" podemos comprobar que a receita repítese.
Unha vez que as probei explícome a razón da súa popularidade, non pasan indiferentes, son unhas galletas diferentes na súa textura, na súa forma e por encima están deliciosas. O que me gustaría saber é quen inventou tal delicia.
En castellano
Estas galletas son de esas recetas que tienes en pendientes y que te apetece mucho hacer porque están muy vistas en la red, pero que vas posponiendo y tampoco sabes la razón. Al verlas en tantos blogs te dices que tienen que estar buenas porque tanta gente no puede estar equivocada. He hecho la comprobación y es la misma receta en todos sitios, por eso no voy a poner ningún referente, si ponemos en un buscador "galletas blanco y negro" podemos comprobar que la receta se repite.
Una vez que las he probado me explico la razón de su popularidad, no pasan indiferentes, son unas galletas diferentes en su textura, en su forma y por encima están deliciosas. Lo que me gustaría saber es quien inventó tal delicia.
 
 
 
Ingredientes
250 g de chocolate negro
60 gr de manteiga
100 g de azucre
2 ovos
200 g de fariña
1 cullerada de royal
1 chisco de sal
Azucre glass para rebozar
En castellano
Ingredientes
250 g de chocolate negro
60 gr de mantequilla
100 g de azúcar
2 huevos
200 g de harina
1 cucharada de royal
1 pizca de sal
Azúcar glass para rebozar
 
 
 
Elaboración
- Fundimos o chocolate coa manteiga no micro. Mirámolo con frecuencia para que o chocolate non se queime, cada 30 sg aproximadamente
- Batemos os ovos co azucre ata que branquee a mestura.
- Engadimos aos ovos o chocolate fundido coa manteiga e mesturamos ben.
- Para rematar, incorporamos a fariña tamizada, o royal e o sal. Mesturamos ben.
- Unha vez feita a masa metémola na neveira por espazo dunha hora, máis ou menos.
- Sacamos a masa da neveira e facemos boliñas coas mans. Coidado que se pega un pouco. Se nas mans pomos un pouco de azucre glass xa non se pegará. Rebozamos xenerosamente as bolitas no azucre e ímolas depositando nunha bandexa de forno cuberta con papel de fornear. Deben poñerse un pouco separadas porque se chafan e medran bastante.
- Forneamos en forno prequecido a 180º durante 15 minutos (ou algo menos). Non debemos pasarnos de tempo para que queden tenras por dentro. Póñoas na parte central do forno e os últimos 3-4 minutos súboas un nivel (isto é o que debo facer no meu forno, cada forno funciona dun xeito diferente)
 
 

En castellano
Elaboración
- Fundimos el chocolate con la mantequilla en el micro. Lo miramos con frecuencia para que el chocolate no se queme, cada 30 sg aprximadamente
- Batimos los huevos con el azúcar hasta que blanquee la mezcla.
- Añadimos a los huevos el chocolate fundido con la mantequilla y mezclamos bien.
- Por último, incorporamos la harina tamizada, el royal y la sal. Mezclamos bien.
- Una vez hecha la masa la metemos en la nevera por espacio de una hora, más o menos.
- Sacamos la masa de la nevera y hacemos bolitas con las manos. Cuidado que se pega un poco. Si en las manos ponemos un poco de azúcar glass ya no se pegará. Rebozamos generosamente las bolitas en el azúcar y las vamos depositando en una bandeja de horno cubierta con papel de hornear. Deben ponerse separadas porque tienden a espandirse y crecen bastante.
- Horneamos en horno precalentado a 180º durante 15 minutos (o algo menos, unos 12-13). No debemos pasarnos de tiempo para que queden tiernas por dentro. Las pongo en la parte central del horno y los últimos 3-4 minutos las subo un nivel (esto  es lo que funciona en mi horno, cada horno tiene sus peculiaridades)



domingo, 14 de octubre de 2012

BOLAS DE PATACA CON INTERIOR DE CANTHARELLUS

Non acostumo a cociñar cogomelos, non porque non me gusten que si me gustan, pero non adoito compralas a non ser os champiñóns e non sei dicir o por que. Aínda que ultimamente teño a sorte de que me surten a domicilio e o que non fixen nunca, pois nunha semana xa van dúas receitas de cogomelos.
Son os pais dun compañeiro os que van ao monte a collelas e eu degústoas. Son moi afeccionados á micoloxía, pertencen á Asociación Micolóxica Sendeiriña de Negreira. Como a mamá sabe que eu a isto de cociñar non lle fago noxos pois faimas chegar e eu encantada discurrindo receitas ricas. Non me cansarei de darlles as grazas, miles de grazas familia.
Quería facer algo diferente e pensando, pensando ocorréuseme isto, para saírse un pouco do tradicional. A min gustoume moito, non é unha receita sinxela, dado que ten as súas voltas, mánchase bastante, aínda así vale a pena.


En castellano
No acostumbro a cocinar setas, no porque no me gusten que sí me gustan, pero no suelo comprarlas a no ser los champiñones y no sé decir el por qué. Aunque últimamente tengo la suerte de que me surten a domicilio y lo que no he hecho nunca, pues en una semana ya van dos recetas de setas.
Son  los padres de un compañero los que van al monte a cogerlas y yo las degusto. Son muy aficionados a la micología, pertenecen a la Asociación Micológica Sendeiriña de Negreira. Como la mamá sabe que yo a esto de cocinar no le hago ascos pues me las hace llegar y yo encantada discurriendo recetitas ricas. No me cansaré de darles las gracias, miles de gracias familia.
Quería hacer algo diferente y pensando, pensando se me ocurrió esto, para salirse un poco de lo tradicional. A mi me ha gustado muchísimo, no es una receta sencilla, dado que tiene sus vueltas, se mancha bastante, aún así vale la pena.
 
 
 

Ingredientes
Cogomelos (neste caso cantharellus) (non sei a cantidade cada un que lle poña a gusto, non son necesarias demasiadas para estas cantidades)
3 rebandas de touciño entrefebrado afumado
medio pemento verde ou vermello
unha cebola pequena
1 dente de allo
3 patacas grandes
25 gr de manteiga
Un anaquiño de queixo (neste caso era de Arzúa Ulloa, pode ser calquera queixo cremoso) (opcional)
Dous ovos e pan relado para rebozar
Aceite e sal

En castellano
Ingredientes 
Setas (en este caso cantharellus) (no sé la cantidad cada uno que le ponga a gusto, no son necesarias demasiadas para estas cantidades)
3 lonchas de bacon ahumado
medio pimiento verde o rojo
una cebolla pequeña
1 diente de ajo
3 patatas grandes
25 gr de mantequilla
Un trocito de queso (en este caso era de Arzúa Ulloa, puede ser cualquier queso cremoso) (opcional)
Dos huevos y pan rallado para rebozar
Aceite y sal
 
 
 
 
 
 Elaboración
- Cubrimos o fondo dunha tixola con aceite de oliva, cando estea quente torramos o touciño entrefebrado cortado moi fino (outra opción tamén pode ser xamón ou chourizo)
- Pochamos a cebola e o allo cordado moi finos (eu fágoo na picadora)
- Cando a cebola estea dourada incorporamos o pemento cortado en anacos moi pequenos. Deixamos que vaia abrandando.
- Por último introducimos os cantharellus cortados en anacos pequenos. Deixamos que se vaian facendo, podemos salgar se o cremos conveniente. Soltan moita auga. Cando vexamos que están feitos, retirámolos a un prato cunha escumadeira. Se inclinamos un pouco o prato escorrerase toda a auga.
- Cocemos as patacas en auga con sal. Unha vez cocidas esmagámolas cun garfo e mesturámolas coa manteiga.
- Nun anaco de filme estendemos un pouco do puré de pataca, colocamos na parte central os cantharellus e poñémoslle enriba un anaquiño de queixo (ao min gústame todo máis con queixo, non podo evitalo)
- Se collemos as puntas do anaco de filme subimos o puré e axúdanos a que se faga a bóla e se cubra todo o recheo co puré. A continuación coas mans dámoslle forma.
- Pasamos, con coidado a bóla, por pan relado, polo ovo batido e por último con pan relado.
- Frítense en abundante aceite de oliva quente.
 
 
 
 
En castellano
Elaboración
- Cubrimos el fondo de una sarten con aceite de oliva, cuando esté caliente tostamos el beicon cortado muy fino (otra opción también puede ser jamón o chorizo)
- Pochamos la cebolla y el ajo cordados muy finos (yo lo hago en la picadora)
- Cuando la cebolla esté dorada incorporamos el pimiento cortado en trozos muy pequeños. Dejamos que vaya ablandando.
- Por último introducimos los cantharellus cortados en trozos pequeños. Dejamos que se vayan haciendo, podemos salar si lo creemos conveniente. Sueltan mucha agua. Cuando veamos que están hechos, los retiramos a un plato con una espumadera. Si inclinamos un poco el plato se escurrirá toda el agua.
- Cocemos las patatas en agua con sal. Una vez cocidas las aplastamos con un tenedor y las mezclamos con la mantequilla.
- En un trozo de film extendemos un poco del puré de patata, colocamos en la parte central los cantharellus y le ponemos encima un trocito de queso (a mi me gusta todo más con queso, no puedo evitarlo)
- Si cogemos las puntas del trozo de film subimos el puré y ayudanos a que se haga la bola y se cubra todo el relleno con el puré. A continuación con las manos le damos forma.
- Pasamos, con cuidado la bola, por pan rallado, por el huevo batido y por último con pan rallado.
- Se fríen en abundante aceite de oliva caliente.
 
 
 
 
 
 
miércoles, 10 de octubre de 2012

HOJALDRE RELLENO DE MACROLEPIOTA PROCERA, JAMÓN Y ROQUEFORT

Ás veces chegan ás nosas mans agasallos inesperados que nos alegran o día e que nos fan ver que é moi agradable estar rodeada de xente fantástica para poder compartir porque compartindo gáñase. Este é o caso do ingrediente principal desta receita, os cogomelos, un agasallo inesperado e moi agradable, por isto debo dar moitas grazas a quen as merece, a quen entende disto de cogomelos, membros da Asociación Micolóxica "SENDEIRIÑA" de Negreira.
Pois ben, cando me vin cos cogomelos en cuestión nas miñas mans pensei como podería preparalas, o agasallador deume varias suxestións, dirixido por quen sabe preparalas ben, todas elas moi tentadoras. Así e todo puxen a cabeza a funcionar, o primeiro que pensei foi combinalos con xamón, logo pensei que un pouco de queixo non lles estaría mal e por último acordoume a masa follada que tiña no conxelador que me sobrara de cando fixen os hoxaldres con cebola caramelizada e queixo brie. Unha vez pensado todo isto acordeime que, xa fai un tempo, a miña querida Natalia de Cocino y disfruto publicara unha receita na que había parte destes ingredientes, e non era parte, eran todos, como son as cousas, eh? Vaia memoria que teño cando quero e cando algo me gusta ou me interesa, a receita ten data de decembro do 2009, case tres anos e aínda a tiña na memoria.  Total, unha vez que atopei a súa receita vexo que o queixo que ela usaba era queixo azul, ao principio intimidoume un pouco porque eu ao queixo azul téñolle moito respeto, está ben, pero na súa xusta medida, non é o meu queixo preferido. Atrevinme con el e podo dicir que foi todo un acerto. Agora entendo por qué se quedou esta receita gravada na miña memoria, porque tiña que probala, unha delicia altamente recomendable.


En castellano
A veces llegan a nuestras manos regalos inesperados que nos alegran el día y que nos hacen ver que es muy agradable estar rodeada de gente fantástica para poder compartir porque compartiendo se gana. Este es el caso del ingrediente principal de esta receta, las setas, un regalo inesperado y muy agradable, por esto debo dar muchas gracias a quien las merece, a quien entiende de esto de setas, miembros de La Asociación Micológica "SENDEIRIÑA" de Negreira.
Pues bien, cuando me vi con las setas en cuestión en mis manos pensé como podría prepararlas, el agasajador me dio varias sugerencias, dirigido por quien sabe prepararlas bien, todas ellas muy tentadoras. De todas formas puse la cabeza a funcionar, lo primero que pensé fue combinarlas con jamón, luego pensé que un poco de queso no les estaría mal y por último me acordé del hojaldre que tenía en el congelador sobrante de cuando hice los hojaldres con cebolla caramelizada y queso brie. Una vez pensado todo esto me acordé que, ya hace un tiempo, mi querida Natalia de Cocino y disfruto había publicado una receta en la que había parte de estos ingredientes, y no era parte, eran todos, como son las cosas, eh? Vaya memoria que tengo cuando quiero y cuando algo me gusta o me interesa, la receta tiene fecha de diciembre del 2009, casi tres años y aún la tenía en la memoria. Total, una vez que encontré su receta veo que el queso que ella usaba era queso azul, al principio me intimidó un poco porque yo al queso azul le tengo mucho respeto, está bien, pero en su justa medida, no es mi queso preferido. Me atreví con él y puedo decir que fue todo un acierto. Ahora entiendo por qué se quedó esta receta grabada en mi memoria, porque tenía que probarla, una delicia altamente recomendable.



Ingredientes (non poño cantidades porque non as sei, fun facendo co que tiña)
Cogomelos (neste caso era macrolepiota procera tamén chamada zarrota ou choupín)
2 dentes de allo
Aceite de oliva
Xamón serrano en taquiños, era unha loncha gordiña de medio centímetro (tamén lle puxen un pouco de restos de polo)
Nata líquida (2-3 culleradas)
Queixo roquefort (uns 50 g)
sal
Masa follada
1 ovo para pintar
En castellano
Ingredientes (no pongo cantidades porque no las sé, fui haciendo con lo que tenía)
Setas (en este caso eran macrolepiota procera también llamada zarrota o choupín)
2 dientes de ajo
Aceite de oliva
Jamón serrano en taquitos, era una loncha gordita de medio centímetro (también le puse un poco de restos de pollo)
Nata líquida (2-3 cucharadas)
Queso roquefort (unos 50 g)
sal
Hojaldre
1 huevo para pintar


Preparación
- Cubrimos o fondo dunha tixola con aceite de oliva e douramos nel os dentes de allo.
- Engadimos as setas picadas e deixamos que se fagan. Soltarán moita auga. Introducimos o xamón e dámoslle unhas voltas, se é necesario engádese sal.
- Retiramos da tixola cunha escumadeira. Para que solte a auga pódese poñer o prato, ao que se retiran, un pouco inclinado.
- Deixamos que a auga da tixola se consuma un pouco e engadimos un par de culleradas de nata e un pouco de queixo. Ligamos a salsa e engadimos as setas co xamón (neste punto engadinlle un pouco de restos de polo ao forno). Mesturamos ben .
-  Estiramos a masa follada, podemos facelo da forma que máis nos guste ou que nos sexa máis cómodo. Podemos facelo como se fora unha empanada. Masa, dispoñer o recheo e cubrir con masa, selando ben os bordos e facéndolle algún burato na parte superior. Nesta ocasión optei por facelo en forma de trenza, para elo dividimos, de maneira imaxinaria, o rectángulo de masa en tres partes iguais, dispomos o recheo na parte central e facemos uns cortes oblícuos nos laterais que imos cruzando encima do recheo. Pintamos con ovo batido.
- Depositamos a trenza nunha bandexa de forno forrada con papel de fornear.
- Metemos no forno prequecido a 200º por espazo de media hora, ou hasta que vexamos que está dourado.




En castellano
Preparación
- Cubrimos el fondo de una sartén con aceite de oliva y doramos en él los dientes de ajo.
- Añadimos las setas en trocitos  y dejamos que se hagan. Soltarán mucha agua. Introducimos el jamón y le damos unas vueltas, si es necesario se añade sal.
- Retiramos de la sartén con una espumadera. Para que suelte el agua se puede poner el plato,  al que se retiran, un poco inclinado.
- Dejamos que el agua de la sartén se consuma un poco y añadimos un par de cucharadas de nata y un poco de queso. Ligamos la salsa y añadimos las setas con el jamón (en este punto le añadí un poco de restos de pollo al horno). Mezclamos bien. Retiramos del fuego.
- Estiramos el hojaldre, podemos hacerlo de la forma que más nos guste o que nos sea más cómodo. Podemos hacerlo como si fuera una empanada. Masa, disponer el relleno y cubrir con masa, sellando bien los bordes y haciéndole algún agujero en la parte superior. En esta ocasión opté por hacerlo en forma de trenza, para ello dividimos, de manera imaginaria, el rectángulo de masa en tres partes iguales, disponemos el relleno en la parte central y hacemos unos cortes oblícuos en los laterales que vamos cruzando encima del relleno. Pintamos con huevo batido.
- Depositamos la trenza en una bandeja de horno forrada con papel de hornear.
- Metemos en el horno precalentado a 200º por espacio de media hora, o hasta que veamos que está dorado.
jueves, 4 de octubre de 2012

BILBAÍNOS. BISCOITOS RÁPIDOS

Estes biscoitiños son unha auténtica delicia, e o mellor de todo, facilísimos e fanse moi rápido. Unha visita inesperada?? Nada na casa?? Mentres pos a cafetera e se fai o café, preparas os biscoitos e presentas o café acompañado de luxo. Iso si, a cociña sen recoller, eh? Para tanto non dá a rapidez.
Vinos de casualidade en Cocinando con amor, como son tan sinxelos non custa nada porse a facelos e probar. O malo é que tampouco custa nada repetilos moitas veces.
En castellano
Estos bizcochitos son una auténtica delicia, y lo mejor de todo, facilísimos y se hacen muy rápido. Una visita inesperada?? Nada en casa?? Mientras pones la cafetera y se hace el café, preparas los bizcochos y presentas el café acompañado de lujo. Eso si, la cocina sin recoger, eh? Para tanto no da la rapidez.
Los vi de casualidad en Cocinando con amor, como son tan sencillos no cuesta nada ponerse a hacerlos y probar. Lo malo es que tampoco cuesta nada repetirlos muchas veces.
 
 
 
 
Ingredientes
450 g de fariña
250 ml de leite
125 ml de aceite
Un chisco de sal
Ralladura de limón
200 g de azucre
1 sobre de fermento royal
Un ovo para pintar e azucar para espolvorear.

En castellano
Ingredientes
450 g de harina
250 ml de leche
125 ml de aceite
Una pizca de sal
Ralladura de limón
200 g de azúcar
1 sobre de levadura royal
Un huevo para pintar y azucar para espolvorear.
 
 
 
 
Elaboración
- Mesturar todos o ingredientes nun bol, quedará unha masa bastante pastosa.
- Introdúcese a masa nunha manga pasteleira sen a boquilla ou nunha bolsa de plástico á que lle cortamos un extremo.
- Dispoñer a masa, formando os biscoitos, na bandexa do forno cuberta con papel de fornear, débese deixar separación entre eles porque crecen.
- Pintar con ovo e espolvorear de azucre.
- Hornear uns 25 m. a 180 graos ou ata que estean dourados.
 


En castellano
Elaboración
- Mezclar todos los ingredientes en un bol, quedará una masa bastante pastosa.
- Se introduce la masa en una manga pastelera sin la boquilla o en una bolsa de plástico a la que le cortamos un extremos.
- Disponer la masa, para formar los bizcochos, sobre la bandeja del horno cubierta con papel de hornear, se debe dejar separación entre ellos porque crecen.
- Pintar con huevo y espolvorear de azúcar.
- Hornear unos 25 m. a 180 grados o hasta que estén dorados.

 

lunes, 27 de agosto de 2012

PAN DE LEITE DE DAN LEPARD

PAN DE LECHE DE DAN LEPARD
Unha chea de receitas en lista de espera e vai esta chulita e cóase. É que esta receita impactoume tanto que non me podo resistir a sacala a luz e que todas esas persoas que non se atreven a facer pan o fagan, por sinxelo, rico e nada que ver co comprado.
Comentáballe a unha amiga que estaba preparando pan de molde e a ela parecíalle que tiña que ser algo moi difícil e que non se atrevía co pan. Por favor, é máis sinxelo que facer un biscoito, prometido.
Desde que descubrín o amasado Dan Lepard descubrín o paraíso. Amasar con esta técnica é tan sinxelo e dá uns resultados sensacionais, por que matarse amasando se é posible conseguir unha miga de escándalo sen esforzo?
Xa fai tempo que vin por primeira vez esta técnica, se teño que ser sincera, tardei moito en pola en práctica porque me parecía que tiña que ser imposible unha masa ben amasada sen case amasar, e é así. Primeiro únense os ingredientes e só iso, únense, déixase repousar media hora, amasase dez segundos (si segundos), a masa repousa 10 minutos (si minutos), repítese esta operación 3 veces máis (en total son catro amasados e catro repousos) e listo. Quen non pode facer isto? Quero a todo o mundo facendo pan, veña!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Polo tanto vou facer unha entrada para xente que nunca fixo pan e que non ten nin idea, detallándoo todo.
En castellano
Un montón de recetas en lista de espera y va esta chulita y se cuela. Es que esta receta me ha impactado tanto que no me puedo resistir a sacarla a luz y que todas esas personas que no se atreven a hacer pan lo hagan, por sencillo, rico y nada que ver con el comprado.
Le comentaba a una amiga que estaba preparando pan de molde y a ella le parecía que tenía que ser algo muy difícil y que no se atrevía con el pan. Por favor, es más sencillo que hacer un bizcocho, prometido.
Desde que he descubierto el amasado Dan Lepard he descubierto el paraíso.  Amasar con esta técnica es tan sencillo y da unos resultados sensacionales, por qué  matarse amasando si es posible conseguir una miga de escándalo sin esfuerzo?
Ya hace tiempo que vi por primera vez esta técnica, si tengo que ser sincera, tardé mucho en ponerla en práctica porque me parecía que tenía que ser imposible una masa bien amasada sin casi amasar, y  es así. Primero se unen los ingredientes y solo eso, se unen, se deja reposar media hora, se amasa diez segundos (sí segundos), la masa reposa 10 minutos (sí minutos), se repite esta operación 3 veces más (en total son cuatro amasados y cuatro reposos) y listo. Quien no puede hacer esto? Quiero a todo el mundo haciendo pan, venga!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Por lo tanto voy a hacer una entrada para gente que nunca ha hecho pan y que no tiene ni idea, detallándolo todo.



Ingredientes
250 g de fariña de repostería
250 g de fariña de forza (é fariña con máis proteína, debe ter na súa composición unha porcentaxe de proteína superior a 11 g, conséguese nas panaderías ou no super, a máis fácil de atopar é da marca harimsa)
1 sobre de fermento de panadería (non vale royal, é propia de pan, a máis fácil de atopar é da marca maizena, unha caixa amarela). No verán non é necesario usar todo o sobre (aínda que se se pon todo non pasa nada)
1 cullerada de mel ou de sirope de ágave ou de sirope de arce ou de azucre
1 culleradiña de sal ou un pouco máis (eu adoito pór pouco)
350 ml de leite. Eu como non teño leite enteiro na casa poño 250 ml de leite desnatada e 100 de nata.
25 g de manteiga derretida
En castellano
Ingredientes
250 g de harina de repostería
250 g de harina de fuerza (es harina con más proteína debe tener en su composición un porcentaje de proteína superior a 11 g, se consigue en las panaderías o en el super, la más fácil de encontrar es de la marca harimsa)
1 sobre de levadura de panadería (no vale royal, es propia de pan, la más fácil de encontrar es de la marca maizena, una caja amarilla). En verano no es necesario usar todo el sobre (aunque si se pone todo no pasa nada)
1 cucharada de miel o de sirope de ágave o de sirope de arce o de azúcar
1 cucharadita de sal o un poco más (yo suelo poner poco)
350 ml de leche. Yo como no tengo leche entera en casa pongo 250 ml de leche desnatada y 100 de nata.
25 g de mantequilla derretida



Preparación
- En primeiro lugar dicir que as masas fermentadas dependen da temperatura ambiente, isto é, no verán necesitamos menos tempo, están listas antes e tamén necesitamos menos fermento. Tamén é necesario aclarar que o proceso de fermentación debe ser sempre nun lugar sen corrientes e sen cambios de temperatura. Pódese meter no forno apagado ou nalgún armario, pode ser boa técnica cubrir o recipiente cunha bolsa de plástico.
- Quentamos o leite no micro, só quitarlle o frío da neveira, uns 30 segundos, podemos tocala para ver se está a temperatura corporal máis ou menos. Mesturamos o mel ou o sirope de ágave ou o de arce ou o azucre co leite tépedo.
- Derretemos a manteiga no micro.
- Pomos nun recipiente amplo a fariña, o fermento e mesturámolas. No inverno debemos pór todo o sobre de fermento, pero no verán chega con menos, algo máis da metade, uns 3 gr.
- Incorporamos o leite ao recipiente coa fariña, mesturamos un pouco, pode ser coa man ou cunha culler de madeira. Só nos falta engadir o sal e a manteiga. Mesturamos ben todos os ingredientes ata que sexa unha masa. Pegarase un pouco ás mans. Deixámolo no recipiente tapado cun pano por espazo de dez minutos.
- A partir de aquí é cando empeza o proceso de amasado. Poida que esta parte sexa a máis complicada, complicada para quen nunca amasou, pero tampouco é difícil. Imos por partes: Engraxamos as mans e a superficie na que amasaremos, cun pouco de aceite e amasamos durante dez ou quince segundos, é dobrar a masa sobre si mesma, presionar un pouco e darlle un cuarto de volta, dobrala sobre se mesma, presionar e cuarto de volta (isto unhas 10-12 veces). Faise unha bóla e vólvese a depositar no recipiente, tápase cun pano e déixase repousar 10 minutos. Este procedemento repítese tres veces máis, en total son 4. Desde o primeiro amasado xa conseguimos ter unha masa auténtica.
- Para facilitar a comprensión deste proceso de amasado porei uns vídeos, así vese o fácil que é. Neste primeiro vídeo o amasador non ten moita pericia, o cal demostra que non é necesario ser un amasador experto. Realmente non usa a técnica correctamente. No 2º vídeo si.



En castellano
Preparación
- En primer lugar decir que las masas fermentadas dependen de la temperatura ambiente, esto es, en verano necesitamos menos tiempo, están listas antes y también necesitamos menos levadura. También es necesario tener en cuenta que en el proceso de fermentación la masa debe estar en un lugar en el que no haya cambios de temperatura, ni corrientes de aire, un buen lugar puede ser el horno apagado o un armario, también es buena técnica cubrir el recipiente en una bolsa de plástico.
- Calentamos la leche en el micro, solo quitarle el frío de la nevera, unos 30 segundos, podemos tocarla para ver si está a temperatura corporal más o menos. Mezclamos la miel o el sirope de ágave o el de arce o el azúcar con la leche templada.
- Derretimos la mantequilla en el micro.
- Ponemos en un recipiente amplio la harina, la levadura y las mezclamos. En invierno debemos poner todo el sobre de levadura, pero en verano llega con menos, algo más de la mitad, unos 3 gr.
- Incorporamos la leche al recipiente con la harina, mezclamos un poco, puede ser con la mano o con una cuchara de madera. Solo nos falta añadir la sal y la mantequilla. mezclamos bien todos los ingredientes hasta que sea una masa. Se pegará un poco a las manos. Lo dejamos en el recipiente tapado con un paño por espacio de diez minutos.
-  A partir de aquí es cuando empieza el proceso de amasado. Puede que esta parte sea la más complicada, complicada para quien nunca amasó, pero tampoco es difícil. Vamos por partes: Engrasamos las manos y la superficie en la que amasaremos, con un poco de aceite y amasamos durante diez o quince segundos, es doblar la masa sobre si misma, presionar un poco y darle un cuarto de vuelta, doblarla sobre si misma, presionar y cuarto de vuelta (esto unas 10-12 veces). Se hace una bola y se vuelve a depositar en el recipiente, se tapa con un paño y se deja reposar 10 minutos. Este procedimiento se repite tres veces más, en total son 4. Desde el primer amasado ya conseguimos tener una masa auténtica.
- Para facilitar la comprensión de este proceso de amasado pondré unos vídeos, así se ve lo fácil que es. En este primer vídeo el amasador no tiene mucha pericia, lo cual demuestra que no es necesario ser un amasador experto. Realmente no usa la técnica correctamente. En el 2º vídeo sí.
 

 
 - Este reportaje es interesante verlo entero porque es muy instructivo. En la página de David de Jorge, Robin food, se puede ver entero.



- Unha vez amasado, deixamos repousar a masa por espazo de media hora, ou algo máis, tapada con un pano. A masa aumentará o seu volume o dobre ou ata máis, deixámola ata que dobre o volume. No verán pode ser media hora ou 45 minutos, pero no inverno pode necesitar unha hora ou hora e media.
- Cando vexamos que dobrou o volume, desgasificamos a masa, desgasificar a masa é quitarlle o gas que colleu durante a fermentación. Estiramos a masa coas man en forma de rectángulo sobre a superficie de traballo. Dobramos as partes superior e inferior do rectángulo cara ao centro, é dicir, a parte superior vaise ao centro da masa e a inferior tamén (quedan enfrontadas). Presionamos ben os dous lados (é coma se fose a columna vertebral da masa). E volvemos dobrar pola metade, unindo ben. Facemos rodar un pouco a masa pola superficie de traballo. Quédanos un bolo alargado.

Paso a paso del proceso de formado del pan.


- Cubrimos un molde rectangular con papel de fornear ou o engraxamos e enfariñamos un pouco. Introducimos a masa e presionámola un pouco para adaptala ao molde. O molde que uso é de 30x12 e ten 8 cm de profundidade.
- Deixámola fermentar, tapado cun pano, durante unha hora aproximadamente. A medida é que a masa duplique o volume. Depende da temperatura ambiente será máis ou menos tempo.
- Prequecemos o forno a 210º e introducimos o pan, deixámolo a esa temperatura durante 10 minutos, baixamos a temperatura a 180º e deixámolo durante media hora máis. O pan terá un ton dourado, se vemos que se queima demasiado cóbrese con papel de prata.
- Un truco para saber se está cocido é darlle uns golpiños e que soe a oco. Cada forno é un mundo e en cada un necesita un tempo diferente. Nun estará en 40 minutos e noutro necesitará 50 e outro menos. Debemos coñecer como funciona o noso forno.
- Na receita orixinal pinta a masa con leite antes de metelo no forno, pero eu non o fago. O que si fago é derreter un pouco de manteiga e xusto ao sacalo do forno píntoo coa manteiga derretida, queda delicioso.



En castellano
- Una vez amasado, dejamos reposar la masa, tapada por un paño, por espacio de media hora, o algo más. La masa aumentará su volumen el doble o incluso más, la dejamos hasta que doble el volumen. En verano puede ser media hora o 45 minutos, pero en invierno puede necesitar una hora u hora y media.
- Cuando veamos que ha doblado el volumen, desgasificamos la masa, desgasificar la masa es quitarle el gas que ha cogido durante la fermentación. Estiramos la masa con las mano en forma de rectángulo sobre la superficie de trabajo. Doblamos las partes superior e inferior del rectángulo hacia el centro, es decir, la parte superior se va al centro de la masa y la inferior también (quedan enfrentadas). Presionamos bien los dos lados (es como si fuera la columna vertebral de la masa). Y volvemos a doblar por la mitad, uniendo bien. Hacemos rodar un poco la masa por la superficie de trabajo. Nos queda un bollo alargado.
- Cubrimos un molde rectangular con papel de hornear o lo engrasamos y enharinamos un poco. Introducimos la masa y la presionamos un poco para adaptarla al molde. El molde que uso es de 30x12 y 8 cm de profundidad.
- La dejamos fermentar, tapado con un paño, durante una hora aproximadamente. La medida es que la masa duplique el volumen. Depende de la temperatura ambiente será más o menos tiempo.
- Precalentamos el horno a 210º e introducimos el pan, lo dejamos a esa temperatura durante 10 minutos, bajamos la temperatura a 180º y lo dejamos durante media hora más. El pan tendrá un tono dorado, si vemos que se quema demasiado se cubre con papel de plata.
- Un truco para saber si está cocido es darle unos golpecitos y que suene a hueco. Cada horno es un mundo y en cada uno necesita un tiempo diferente. En uno estará en 40 minutos y en otro necesitará 50 y otro menos. Debemos conocer como funciona nuestro horno.
- En la receta original pinta la masa con leche antes de meterlo en el horno, pero yo no lo hago. Lo que si hago es derretir un poco de mantequilla y justo al sacarlo del horno lo pinto con la mantequilla derretida, queda delicioso.
sábado, 18 de agosto de 2012

BUNDT CAKE DE CHOCOLATE Y GRACIAS MAI


Primeiro de nada quería presentar a miña nova imaxe, unha imaxe totalmente diferente. Xa levaba tempo querendo cambiala, pero non me atrevía. Abrín o blogue no verán do 2009, así un bo día sen case darme conta. Poucos cambios fixen no deseño, a verdade é que, en xeral, non me gustan demasiado os cambios. Nalgunha ocasión intenteino, pero co computador vello non podía, cada vez que o intentaba colgábaseme, polo tanto desistín. Pero agora como teño aparatiño novo, soporta mellor este tipo de cousas.
Un día  destes, de excursións pola rede, visitando eses blogs que tanto me gustan, descubrín que Mai do blog "Hierbas e especias" dedicábase a facer deseños para blogs. O que máis me sorprendeu foi que as regalaba a quen as quixese, non mo podía crer, iso é ser xeneroso e o demais son bobadas. Ademais os deseños eran superchulos, que eran o que eu andaba buscando. Envieille un comentario, nunca antes lle comentara, aínda que se era asidua ao seu blog, encántame o que fai e o que conta. Non tardou nada en contestarme e regalábame a plantilla que me gustou. Desde logo estes xestos emocionan a calquera.
Tardei bastante en aplicala porque todo o novo dáme un medo excesivo, e se se me perde o blog? E se se me perden todas a entradas e logo non sei recuperalas? A pesar das palabras tranquilizadoras de Mai eu seguía coas miñas dúbidas. Pero onte decidín coller o touro polos cornos e logo de facer copias de seguridade a trochi moche, armeime de tranquilidade e acougo e resulta que a cousa era en grao sumo sinxela. Sempre me pasa igual, medos, medos ao descoñecido e ao final non era para tanto. Iso de vivir a vida perigosamente non é para min, todo ten que estar perfectamente controlado.
Pois ao final ben contenta que estou co resultado e o  deseño paréceme precioso. A xente que vale, vale para todo, para ter un blog estupendo, facer receitas marabillosas, fotos fantásticas e ademais deseña plantillas. Só me queda dicir, e en letras maiúsculas, GRAZAS MAI!!!!!!!!!!!!!
A receita, nesta ocasión, tamén é copiada. Desde que teño o meu molde bundt úsoo todo o que podo e, como non, débese facer un clásico, o de chocolate. A receita copieina de food & cook 
En castellano
Primero de nada quería presentar mi nueva imagen, una imagen totalmente diferente. Ya llevaba tiempo queriendo cambiarla, pero no me atrevía. Abrí el blog en el verano del 2009, así un buen día sin casi darme cuenta. Pocos cambios hice en el diseño del blog, la verdad es que, en general, no me gustan demasiado los cambios. En alguna ocasión lo intenté, pero con el ordenador viejo no podía, cada vez que lo intentaba se me colgaba, por lo tanto desistí. Pero ahora como tengo aparatito nuevo soporta mejor este tipo de cosas.
Un día de estos, de excursiones por la red, visitando esos blogs que tanto me gustan, descubrí que Mai del blog "Hierbas y especias" se dedicaba a hacer plantillas para blogs. Lo que más me sorprendió fue que las regalaba a quien las quisiera, no me lo podía creer, eso es ser generoso y lo demás son tonterías. Ademas los diseños eran superchulos, vamos que eran lo que yo andaba buscando. Le envié un comentario, nunca antes le había comentado, aunque si era asidua a su blog, me encanta lo que hace y lo que cuenta. No tardó nada en contestarme y me regalaba la plantilla que me había gustado. Desde luego estos gestos emocionan a cualquiera.
Tardé bastante en aplicarla porque todo lo nuevo me da un miedo excesivo, y si se me pierde el blog? Y si se me pierden todas la entradas y luego no sé recuperarlas? A pesar de las palabras tranquilizadoras de Mai yo seguía con mis dudas. Pero ayer decidí coger el toro por los cuernos y después de hacer copias de seguridad a trochi moche, me armé de tranquilidad y sosiego y resulta que la cosa era de lo más sencilla. Siempre me pasa igual, miedos, miedos a lo desconocido y al final no era para tanto. Eso de vivir la vida peligrosamente no es para mi, todo tiene que estar perfectamente controlado.
Pues al final bien contenta que estoy con el resultado y la plantilla me parece preciosa. La gente que vale, vale para todo, para tener un blog estupendo, hacer recetas maravillosas, fotos fantásticas y además diseña plantillas. Solo me queda decir, y en letras mayúsculas, GRACIAS MAI!!!!!!!!!!!!!
La receta, en esta ocasión, también es copiada. Desde que tengo mi molde bundt lo uso todo lo que puedo y, como no, se debe hacer un clásico, el de chocolate. La receta la copié de food & cook.




Ingredientes
225 gr. de manteiga
250 gr. de azucre (na receita orixinal leva 410 g)
4 ovos a temperatura ambiente
360 gr. de fariña
7 gr. de bicarbonato sódico (na orixinal pon 15, pero inflaba demasiado)
1 chisco de sal
240 ml. de buttermilk (como é difícil atopala, podémola facer na casa)
65 gr. de cacao en po
160 ml. de auga
2 culleradiñas de extracto de vainilla

Ingredientes para a buttermilk
250 ml de leite enteiro
1 cullerada de zume de limón ou de vinagre
En castellano
Ingredientes
225 gr. de mantequilla
250 gr. de azúcar (en la receta original lleva 410 g)
4 huevos a temperatura ambiente
360 gr. de harina
7 gr. de bicarbonato sódico (en la original pone 15, pero inflaba demasiado)
1 pizca de sal
240 ml. de buttermilk (como es difícil encontrarla, la podemos hacer en casa)
65 gr. de cacao en polvo
160 ml. de agua
2 cdtas. de extracto de vainilla

Ingredientes para la buttermilk
250 ml de leche entera
1 cucharada de zumo de limón o de vinagre



Elaboración
- Mesturamos a manteiga a temperatura ambiente e o azucre ata obter unha masa lixeira e esponxosa.
- Podemos ir facendo a buttermilk: pór nun bol 250 ml. de leite, engadirlle unha cullerada rasa de vinagre ou de zume de limón e deixalo repousar durante 10 minutos a temperatura ambiente. Transcorrido este tempo mesturámolo todo e xa teremos a nosa buttermilk caseira lista para usar.
- Engadimos os ovos un a un e batemos ben logo de cada adicción.
- Nun bol tamizamos a fariña, o sal e o bicarbonato sódico e engadímosllo á masa anterior alternándoa coa buttermilk, farémolo en tres adiccións.
- Pomos a auga a ferver (ou no microondas) e cando chegue a ebulición engadímoslla ao cacao en po, mesturamos ata formar unha masa homoxénea.
- Engadimos esta mestura suavemente á masa, xunto co extracto de vainilla e batémolo ata que estean integrados todos os ingredientes.
- Engraxamos o molde, derrito un pouco de manteiga no micro e pincelo o molde en dirección ascendente. Nunca o enfariño e non se pega.
- Vertemos a mestura sobre o molde e introducímolo no forno, prequecido a 180º, durante 50 minutos aproximadamente, ou ata que piquemos e vexamos que a nosa agulla sae limpa.
- Cando o noso bizcocho estea forneado, sacámolo e deixámolo uns minutos ata que se arrefríe dentro do molde, a continuación sacámolo e deixámolo arrefriar completamente sobre unha grella.



Elaboración
- Mezclamos la mantequilla blanda y el azúcar hasta obtener una masa ligera y esponjosa.
- Podemos ir haciendo la buttermilk: poner en un bol 250 ml. de leche, añadirle una cucharada rasa de vinagre o de zumo de limón y dejarlo reposar durante 10 minutos a temperatura ambiente. Transcurrido este tiempo lo mezclamos todo y ya tendremos nuestra buttermilk casera lista para usar.
- Añadimos los huevos uno a uno y batimos bien después de cada adicción.
- En un bol tamizamos la harina, la sal y el bicarbonato sódico y se lo añadimos a la masa anterior alternándola con la buttermilk, lo haremos en tres adicciones.
- Ponemos el agua a hervir (o en el microondas) y cuando llegue a ebullición se lo añadimos al cacao en polvo, mezclamos hasta formar una masa homogénea.
- Añadimos esta mezcla suavemente a la masa, junto con el extracto de vainilla y lo batimos hasta que estén integrados todos los ingredientes.
- Engrasamos el molde, derrito un poco de mantequilla en el micro y pincelo el molde en dirección ascendente. Nunca lo enharino y no se pega
- Vertimos la mezcla sobre el molde y lo introducimos en el horno, precalentado a 180º, durante 50 minutos aproximadamente, o hasta que pinchemos y veamos que nuestra aguja sale limpia.
- Cuando nuestro bizcocho esté terminado, lo sacamos y lo dejamos unos minutos hasta que se enfríe dentro del molde, a continuación lo sacamos y lo dejamos enfriar completamente sobre una rejilla.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...