Mostrando entradas con la etiqueta hoxaldre. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta hoxaldre. Mostrar todas las entradas
miércoles, 10 de agosto de 2016

TRENZA ALMUDÉVAR. NOVA VERSIÓN.

Miña nai, desde agosto pasado, todo un ano, como pasa o tempo e nin me dou conta. Eu tiña un blogue e gustábame telo. Eses comezos..., eran divertidos, metida de cheo no mundo dos blogues de cociña, comentando, con ansias de publicar... Onde se foi todo iso? Segue gustándome ter este espazo, estes días visiteino moito para rescatar receitas; non só visitei o meu senón o de moitas outras blogueiras, receitas que teño en vista, que me gustan. Fíxome reflexionar o necesarios son, canto aprendemos e canta xenerosidade compartir todas esas receitas. A min encántame ir rescatar esas receitas e repetilas. O que non me encanta tanto é atoparme SEMPRE erros, que si falta unha letra ou sobra, fallos de redacción, faltas de ortografía, como pode ser?? Como podo ser tan despistada? Prometo que reviso cada entrada mil veces antes de publicar e logo cando volvo, despois de tempo, vexo tantos erros que me avergonzo de min mesma (creo que é o que máis me agobia do blogue).
Este retorno tiña que ser ao grande, coa miña receita estrela, a trenza almudévar, vale..., si..., xa a teño publicada, pero é que a cambiei tanto que creo que se merecía unha nova entrada. Agora xa non ten moito que ver coa que xa está publicada.
Seguindo co tema dos blogues hai cousas curiosas, cando publiquei por primeira vez a trenza non había nada en internet sobre ela, salvo nun foro de cociña e un programa de radio no que os da pastelería a Tolosana (lugar orixinario de dita trenza) explicaban a súa elaboración. Máis tarde, publiquei a segunda versión e tampouco había nada. Co tempo empezaron a publicar nalgúns blogues, algúns dos cales facían referencia ao meu, outros non. Xa sei, nisto da cociña está todo inventado, pero hai xente que copietea e non referencia, e queda feo. O curioso é que ao principio si escribías trenza almudévar en google pois das primeiras saía a miña, quitando as orixinais, pero receita en blogue, a miña era a primeira. Agora xa non, saen moitas antes que a miña. Está visto que a popularidade non é o meu. Que non me importa, a verdade, só me resulta curioso. Aínda así é a receita máis vista do meu blogue. 
Nesta ocasión vou poñer un vídeo de Xabier Barriga no que explica como se fan os croissants. E a masa é igual. 
A verdade é que é unha auténtica delicia, hai varias persoas namoradas da dichosa trenza e non é para menos. Vai por todos eles e elas. Eu creo que me queren pola trenza, ou será pola min... ?
Así que por petición popular aí vai a nova versión da trenza que fago cada pouco, case me sae cos ollos pechados.





En castellano
Madre mía, desde agosto pasado, todo un año, como pasa el tiempo y ni me doy cuenta. Yo tenía un blog y me gustaba tenerlo. Esos comienzos, eran divertidos, metida de lleno en el mundo de los blogs de cocina, comentando, con ansias de publicar. Dónde se fue todo eso? Sigue gustándome tener este espacio, estos días lo he visitado mucho para rescatar recetas; no solo he visitado el mío sino el de muchas otras blogueras, recetas que tengo en vista, que me gustan. Me ha hecho reflexionar cuan necesarios son, cuanto aprendemos y cuanta generosidad compartir todas esas recetas. A mi me encanta ir a rescatar esas recetas y repetirlas. Lo que no me encanta tanto es encontrarme SIEMPRE errores, que si falta una letra o sobra, pero bueno, es lo que hay.
Este retorno tenía que ser a lo grande, con mi receta estrella, la trenza almudévar, vale..., si..., ya la tengo publicada, pero es que la he cambiado tanto que creo que se merecía una nueva entrada. 
 Siguiendo con el tema de los blogs hay cosas curiosas, cuando publiqué por primera vez la trenza no había nada en internet sobre ella, salvo en un foro de cocina y un programa de radio en el que los de la pastelería la Tolosana (lugar originario de dicha trenza) explicaban su elaboración. Más tarde, publiqué la segunda versión y tampoco había nada. Poco a poco se empezaron a publicar en algunos blogs, algunos de los cuales hacían referencia al mío, otros no. Ya sé, en esto de la cocina está todo inventado, pero hay gente que copietea y no referencia, y queda feo. Lo curioso es que al principio si escribías trenza almudévar en google pues de las primeras salía la mía, quitando las originales, pero receta en blog, la mía era la primera. Ahora ya no, salen muchas antes que la mía. Está visto que la popularidad no es lo mío. Que no me importa, la verdad, solo me resulta curioso. Aún así es la receta más vista de mi blog. 
En esta ocasión voy a poner un vídeo de Xabier Barriga en el que explica como se hacen los croissants. Y la masa es igual.
La verdad es que es una auténtica delicia, tengo varias personas enamoradas de la dichosa trenza y no es para menos. Va por todos ellos y ellas. Yo creo que me quieren por la trenza, o será por mi... ?
Así que por petición  popular ahí la nueva versión de la trenza que hago cada poco, casi me sale con los ojos cerrados.



Ingredientes
Masa
250 g de auga
50 g de azucre
10 g de sal
500 g de fariña
1 sobre de levadura seca de panadeiro (marca maizena)
280 g de manteiga (para os pregues)
Noces, améndoas laminadas, pasas (remolladas en viño doce)
Para a crema de xema (copiada de aquí)
50 g de auga
100 g de azucre
2 ovos
10 g de maizena
10 g de manteiga
Esencia de vainilla (se queremos)
Almíbar
100 g de azucre glass
50 g de auga



En castellano
Ingredientes
Masa
250 g de agua
50 g de azúcar
10 g de sal
500 g de harina
1 sobre de lavadura seca de panadero (marca maizena)
280 g de mantequilla (para los pliegues)
Nueces, almendras laminadas, pasas (remojadas en vino dulce)
Para la crema de yema (la saqué de aquí)
50 g de agua
100 g de azúcar
2 huevos
10 g de maizena
10 g de mantequilla
Esencia de vainilla (opcional)
Almíbar
100 g de azúcar glass
50 g de agua



Elaboración
Crema de xema
- Poñemos a ferver a auga co azucre ata que o azucre se disolva por completo, uns tres minutos. Retiramos do lume e imos preparando o resto.
- Noutro cazo mesturamos os ovos coa maizena. Imos engadindo lentamente o almíbar. Coamos a mestura e imos desfacendo posibles grumos. Eu volvo a coalo outra vez porque prefiro facer a crema no cazo onde mesturei os ovos coa maizena.
- Á mestura anterior engadímoslle a manteiga e levamos ao lume. Removendo constantemente hasta conseguir que espese. Eu empezo con máximo de calor e en canto vexo que empeza e espesar, baixo o calor e sigo removendo ata que espese totalmente.
- Cubrimos con film (tocando a crema) e deixamos que enfríe.
Masa.
Eu uso a panificadora, introducimos os ingredientes nesta orde; a auga, o azucre, o sal, a fariña e a levadura.  Se o facemos a man, mesturamos todos os ingredientes e amasamos hasta ter unha masa lisa e elástica.Unha vez rematado o amasado boleo, repousa a bola de masa, tapada, durante dez minutos. Estiramos en forma de rectángulo, depositamos nunha bandexa (cuberta con papel de fornear) e tapamos con film, metemos na neveira, durante unhas horas (unhas sete ou oito horas, tampouco pasa nada se é algunha máis)
Logo pasamos ás dobreces da masa. En principio non parece sinxelo, só hai que collerlle o truco e é moi entretido. Poñerei un vídeo de Xabier Barriga ao final para que se vexa todo o proceso e enténdese perfectamente, moito máis que nas miñas fotos.



En castellano
Elaboración
Crema de yema
- Ponemos a hervir el agua con el azúcar hasta que el azúcar se disuelva por completo, unos tres minutos. Retiramos del fuego y vamos preparando el resto.
- En otro cazo mezclamos los huevos con la maizena. Vamos añadiendo lentamente el almíbar. Colamos la mezcla y vamos deshaciendo posibles grumos. Yo vuelvo a colarlo otra vez porque prefiero hacer la crema en el cazo donde mezclé los huevos con la maizena.
-  A la mezcla anterior le añadimos la mantequilla y llevamos al fuego. Removiendo constantemente hasta conseguir que espese. Yo empiezo con máximo de calor e en cuanto veo que empieza e espesar, bajo el calor y sigo removiendo hasta que espese totalmente.
- Cubrimos con film (tocando la crema) y dejamos que enfríe.
Masa.
Yo uso la panificadora, introduciendo en este orden: el agua, la sal, el azúcar, la harina y la levadura. Si lo hacemos a mano mezclamos todos los ingredientes y amasamos hasta tener una masa lisa y elástica. Una vez hecho el amasado se bolea y se deja reposar la masa por espacio de diez minutos. Estiramos en forma de rectángulo, depositamos en una bandeja, tapamos con film, metemos en la nevera durante unas horas (unas siete u ocho, tampoco pasa nada si es alguna más)
Luego pasamos a las dobleces. En principio no es sencillo, solo hay que cogerle el truquillo y es muy entretenido. Pondré un vídeo al final, de Xabier Barriga en el cual queda perfectamente explicado el proceso, mucho más que en mis fotos.


1. Poñemos a manteiga nunha bolsa de conxelados e axudándonos dun rodelo extendémola no seu interior. 
Ponemos la mantequilla en una bolsa de congelados y ayudándonos de un rodillo la extendemos.





2. Colocamos a manteiga no medio da masa.
Ponemos el bloque da mantequilla en el medio de la masa.




3. Tapamos a manteiga coa masa.
Tapamos la mantequilla con la masa.


 4. Estiramos a masa: do medio hacia a dereita, do medio hacia esquerda e o mesmo hacia arriba e hacia abaixo (se miramos o vídeo entendémolo perfectamente).
Estiramos la masa: desde el centro hacia un extremo, luego lo mismo hacia el otro, e igual hacia arriba y hacia abajo (en el vídeo se entiende perfectamente)


5. Dobramos o lado dereito hacia o centro.
Doblamos el lado derecho hacia el centro.


6. Dobramos o lado esquerdo encima do dereito. Métese na neveira por espazo de media hr. Doblamos el lado izquierdo encima del derecho. Se mete en la nevera por espacio de media hr.



7. Ao sacalo da neveira volvemos a estiralo, pero colocámolo coa doblez hacia abaixo, é dicir, xiramos a masa 90º. Repetimos esta operación dúas veces máis. 
Al sacarlo de nevera volvemos a estirarlo, pero colocamos la doblez que estaba a la derecha hacia abajo, es decir, giramos la masa 90º. Se repite esta acción dos veces más.



8. Unha vez fixemos os dobrados e estirados tres veces da masa, dámoslle o estirado final. Custa un pouco. Eu o que fago é estiralo todo o que podo, volvo a metela na neveira durante dez-quince minutos e logo é máis fácil estirar. Cortamos todos os bordes (cos cales podemos facer unhas espirais que quedan riquísimas).
Untamos toda a superficie coa crema de xema. Engadimos noces e pasas a gusto.
 Una vez hemos doblado y estirado tres veces la masa, le damos el estirado final. Cuesta un poco. Yo lo que hago es estirar todo lo que puedo, volver a meterla en la bandeja y en la nevera unos diez-quince minutos, luego es más fácil seguir estirándola. Cortamos todos los bordes (con las cuales podemos hacer unas espirales que quedan riquísimas).
Untamos toda la superficie con la crema de yema. Añadimos las nueces y pasas a gusto.


9. Facemos un rulo coa masa. Hacemos un rulo con la masa.



10. Cortamos o rulo lonxitudinalmente pola metade. Cortamos el rulo longitudinalmente por la mitad.





11. Entrelazamos as dúas metades.
Entrelazamos las dos mitades
12. Tapamos con film e deixamos que fermente, ata que dobre o volume, podemos metela na neveira durante toda a noite.
Tapamos con film y dejamos que fermente, hasta que doble el volumen, podemos meterla en la nevera toda la noche.
13. Pintamos con ovo e cubrimos con améndoas fileteadas.
Pintamos con huevo batido y cubrimos con almendras filiteadas.
14. Introducimos no forno prequecido a 200º durante uns 10 minutos e baixamos a 180º durante 30 min máis. Cubrimos con papel de prata se vemos que se tosta moito.
Introducimos en el horno precalentado a 200º durante unos 10 minutos, luego bajamos a 180º y lo dejamos 30 min más. Cubrimos con papel de plata si vemos que se dora mucho.
15. Cando faltan 5 minutos para o final do forneado, poñemos os ingredientes do almíbar a quentar uns minutos.
Cuando faltan 5 minutos para el final del horneado, ponemos los ingredientes del almíbar y llevar a ebullición durante unos minutos.
16. Sacamos do forno e pintamos co almíbar.
Sacamos del horno y pintamos con el almíbar.



ACLARACIÓNS

- Creo necesario aclarar algunhas dificultades que poden xurdir durante o proceso:
- Cando facemos as dobleces debemos enfariñar ben a superficie de traballo. 
- O rulo que se forma é bastante grande para unha bandexa estándar de forno. Polo tanto, ás veces, córtoo pola metade e fago dúas trenzas pequenas. Outras veces corto un anaco e fago unha trenciña pequena e a outra do tamaño da bandexa. Outras corto tiras antes de poñer a crema e fago espirais, ou corto espirais do rulo ata quedar o tamaño adecuado. Son varias as opcións. O que si fago sempre é cortar os extremos do rulo para que quede máis igualado.
- Os tempos son estimativos. Unha vez formada a trenza déixoa a temperatura ambiente unha hr e logo na neveira toda a noite, antes de fornear adoito tela unha hr a temperatura ambiente. Noutras ocasións fermenta a temperatura ambiente e métoa na neveira durante media hr para que a masa hoxaldrada entre fría no horno.
- Sempre fago dúas fornadas: unha cos recortes e outra coa propia trenza.
- Nunca consigo unhas boas fotos porque a fago sempre para levar ou regalar e non teño fotos dos recortes. Procurarei facelas e editarei a entrada. A verdade é que tiña tantas ganas de publicar esta entrada que me obriguei a facer unhas fotos e a redactar a entrada (que me levou o meu).
- Son consciente de que non está perfecta, que o hoxaldrado pódese mellorar. O que si podo dicir é que é exquisita e que todo aquel que a proba namórase. A proba está no que dura na mesa.

ACLARACIONES
- Creo necesario aclarar algunas dificultades que pueden surgir durante el proceso:
- Cuando hacemos las dobleces debemos enharinar bien la superficie de trabajo. 
- El rulo que se forma es bastante grande para una bandeja estándar de horno. Pôr lo tanto, a veces lo corto por la mitad y hago dos trenzas pequeñas. Otras veces corto un trozo y hago una trencita pequeña y la otra del tamaño de la bandeja. Otras corto tiras antes de poner la crema y hago espirales, o corto espirales del rulo hasta quedar el tamaño adecuado. Son varias las opciones. Lo que si hago siempre es cortar os extremos del rulo para que quede más igualado.
- Los tiempos son estimativos. Una vez formada la trenza la dejo a temperatura ambiente una hr y luego en la nevera toda la noche, antes de hornear suelo tenerla una hr a temperatura ambiente. En otras ocasiones fermenta a temperatura ambiente y la meto en la nevera durante media hr para que la masa hojaldrada entre fría en el horno.
- Siempre hago dos hornadas: una con los recortes y otra con la propia trenza.
- Nunca consigo unas buenas fotos porque la hago siempre para llevar o regalar y no tengo fotos de los recortes. Procuraré hacerlas y editaré la entrada. La verdad es que tenía tantas ganas de publicar esta entrada que me obligué a hacer unas fotos y a redactar la entrada (que me ha llevado lo mío).
- Soy consciente de que no está perfecta, que el hojaldrado se puede mejorar. Lo que sí puedo decir es que es exquisita y que todo aquel que la prueba se enamora. La prueba está en lo que dura en la mesa.











viernes, 29 de marzo de 2013

PALMEIRIÑAS DE MASA FOLLADA


PALMERITAS DE HOJALDRE
Esta é unha entrada sinxela, mooooi sinxela, ata ridícula. Masa follada, azucre, unhas dobleces e ao forno. Xa está, xa se acabou a receita. Ou poida que nin sequera sexa unha receita. Con todo, tiña moitas ganas de publicala fai moito tempo, fai tempo que tiña ganas de facer as palmeritas coa miña propia masa follada, pero resulta que a masa follada sempre se fai para outra cousa e nunca queda para as palmeiriñas. Nesta ocasión é masa follada que fixen de máis, que acabou no conxelador e días libres son os culpables de que por fin fixese as miñas tan ansiadas palmeiriñas.
Probablemente a dificultade estea en facer a nosa propia masa follada. Xa fai un tempo que non a compro, desde o meu punto de vista é sinxelo e rápido, só hai que perderlle o medo e facela unha vez despois xa non se compra nunca máis.
O sabor das palmeiriñas é incrible, direi que todo o que fago coa masa follada caseira ten un sabor incrible, aí o deixo. Recoñezo que, ademais da dificultade que poida ter facer a masa follada, manexala é máis dífícil que a que se compra, é máis delicado, temos que ter moito coidado de que non colla temperatura, de que se manteña sempre fría. Si, son dificultades engadidas, pero unha vez que se lle colle o truco vai rodado.
Vou volver a poñer o proceso da masa follada, xa o puxen en dúas ocasións, pero é bo ir recordándoo de cando en vez.



En castellano
 Esta es una entrada sencilla, muuuy sencilla, incluso ridícula. Masa de hojaldre, azúcar, unas dobleces y al horno. Ya está, ya se acabó la receta. O puede que ni siquiera sea una receta. Con todo, tenía muchas ganas de publicarla hace mucho tiempo, hace tiempo que tenía ganas de hacer las palmeritas con mi propio hojaldre, pero resulta que el hojaldre siempre se hace para otra cosa y nunca queda para las palmeritas. En esta ocasión y hojaldre que hice de más, que acabó en el congelador y días libres son los culpables de que por fin hiciera mis tan ansiadas palmeritas.
Probablemente la dificultad esté en hacer nuestro propio hojaldre. Ya hace un tiempo que no lo compro, desde mi punto de vista es sencillo y rápido, solo hai que perderle el miedo y hacerlo una vez después ya no se compra nunca más.
El sabor de las palmeritas es increíble, diré que todo lo que hago con el hojaldre casero tiene un sabor increíble, ahí lo dejo. Reconozco que, además de la dificultad que pueda tener hacer el hojaldre, manejalo es más dífícil que el que se compra, es más delicado, tenemos que tener mucho cuidado de que no coja temperatura, de que se mantenga siempre frío. Sí, son dificultades añadidas, pero una vez que se le coge el truco va rodado.
Voy a volver a poner el proceso del hojaldre, ya lo puse en dos ocasiones, pero es bueno ir recordándolo de vez en cuando.



 
MASA FOLLADA. HOJALDRE
Ingredientes
600 grs de fariña de repostería
300 ml de auga do tempo
1 cullerediña de sal
70 grs de manteiga derretida e fría
350 grs de manteiga fría, en bloque (usei president), para o hoxaldrado
En castellano
Ingredientes
600 gr de harina de repostería
300 ml de agua del tiempo
1 cucharadita de sal
70 grs de mantequilla fundida y fría
350 grs de mantequilla en bloque para hacer el hojaldrado (usé president)

Elaboración
Pór a fariña na mesa de traballo ou nun recipiente amplo. Facer un oco no centro. Meter no oco a auga, o sal e a manteiga fundida. Incorporar cara a dentro a fariña aos poucos ata formar unha bóla. Non traballar demasiado. A esta masa chámaselle plastón
É moi fácil só temos que unir os ingredientes, cando vexamos que forma masa xa está, non temos que matarnos a amasar.
En castellano
Elaboración
Poner la harina en la mesa de trabajo o en un recipiente amplio. Hacer un hueco en el centro. Meter en el hueco el agua, la sal y la mantequilla fundida. Incorporar hacia dentro la harina poco a poco hasta formar una bola. No trabajar demasiado. A esta masa se le llama plastón
Es muy fácil solo tenemos que unir los ingredientes, cuando veamos que forma masa ya está, no tenemos que matarnos a amasar.



1. Facémoslle unha cruz profunda co coitelo e metémola na neveira por espazo dunha hora ou máis (non hai présa, adáptase aos nosos horarios)
2. Enfariñamos a superficie de traballo. Estiramos cada unha das partes da cruz e así facemos unha cruz coa masa, deixando a parte central máis avultada, na que colocaremos a manteiga.
En castellano
1. Le hacemos una cruz profunda con el cuchillo y la metemos en la nevera por espacio de una hora o más (no hay prisa, se adapta a nuestros horarios)
2. Enharinamos la superficie de trabajo. Estiramos cada una de las partes de la cruz y así hacemos una cruz con la masa, dejando la parte central más abultada, en la que colocaremos la mantequilla.

3. Colocamos a manteiga na parte central avultada e procedemos a encerrala coa masa: 1º, lado dereito, 2º lado esquerdo,3º abaixo (máis próximo a nós) e 4º arriba. Resumindo: Dereita-esquerda-abaixo-arriba. Apertamos ben a masa e estiramos. O estiramento é primeiro con golpes de rodete e logo estirar de arriba cara abaixo, tamén nos podemos axudar de golpes, pero sempre de arriba cara abaixo.

En castellano
3. Colocamos la mantequilla en la parte central abultada y procedemos a encerrarla con la masa: 1º, lado derecho, 2º lado izquierdo, 3º abajo (más próximo a nosotros) y 4º arriba. Resumiendo: Derecha-izquierda-abajo-arriba. Apretamos bien la masa y estiramos. El estiramiento es primero con golpes de rodillo y luego estirar de arriba hacia abajo, también nos podemos ayudar de golpes, pero siempre de arriba hacia abajo.


4. Unha vez estirada procedemos a facer as dobreces: Dobramos o terzo superior sobre a masa e a continuación o terzo inferior encima do que xa está dobrado.
5. Viramos 90º cara á nosa dereita

En castellano
4. Una vez estirada procedemos a hacer las dobleces: Doblamos el tercio superior sobre la masa y a continuación el tercio inferior encima del que ya está doblado.
5. Giramos 90º hacia nuestra derecha




6. Estiramos de novo e procedemos como antes: Dobrar terzo superior- inferior-xiro 90º cara á dereita.
7. Envolvemos en filme e metemos na neveira como mínimo unha hora, pode ser máis (adáptase aos nosos horarios). Cando o sacamos da neveira colocar a masa coa abertura da doblez sempre cara á dereita. Sempre enfariñamos a superficie de traballo. Se saen burbullas estoupámolas cun alfinete e apertamos ben a masa.
8. Repetimos a operación descrita nas fotografías anteriores (os dous cadros) (estirar-dobrar-xiro-estirar-dobrar-neveira) dúas veces máis. En total son tres veces e seis voltas. Se vemos que se nos abranda a manteiga metemos na neveira entre cada volta.
9. Eu na quinta volta, é dicir, cando estiro a masa por 5ª vez, antes de facer o último dobrado, corto a masa en dúas e procedo por separado a facer o último dobrado. Logo, estiro a masa e fago o que necesite e así non teño tanta cantidade de masa xunta e é máis cómodo traballar con ela. O outro anaco pódese conxelar.
En castellano
6. Estiramos de nuevo y procedemos como antes: Doblar tercio superior- inferior-giro 90º hacia la derecha.
7. Envolvemos en film y metemos en la nevera como mínimo una hora, puede ser más (se adapta a nuestros horarios). Cuando lo sacamos de la nevera colocar la masa con la abertura de la doblez siempre hacia la derecha. Siempre enharinamos la superficie de trabajo. Si salen burbujas de aire, las explotamos con un alfiler y apretamos bien la masa.
8. Repetimos la operación decrita en las fotografías anteriores (los dos cuadros) (estirar-doblar-giro-estirar-doblar-nevera) dos veces más. En total son tres veces y seis vueltas. Si vemos que se nos ablanda la mantequilla la metemos en la nevera entre cada vuelta.
9. Yo en la quinta vuelta, es decir, cuando estiro la masa por 5ª vez, antes de hacer el último doblado, corto la masa en dos y procedo por separado a hacer el último doblado. Luego, estiro la masa y hago lo que necesite y así no tengo tanta cantidad de masa junta y es más cómodo trabajar con ella. El otro trozo se puede congelar.
 
 
 
 PROCESO DE CONXELADO
Isto non sei se se fai así ou non, no meu caso dáme bo resultado, por iso paréceme importante contalo.
Á hora de conxelalo fágoo en láminas finas. Estiro a masa e envólvoa en filme, dobrándoa. Igual que as dobleces que lle damos cando o facemos, pero que a masa non se toque, é dicir no medio das dobleces está o filme.
Podemos metelo nunha bolsa de conxelar, eu non o fago, envólvoo noutro filme.
Introducímolo no congelador , de maneira que non se deforme.

Para deconxelar. Sacámolo con 3-4 horas de antelación e metémolo na neveira. Logo dese tempo estará perfecto para usar.
 
 
 
En castellano
PROCESO DE CONGELADO
Esto no sé si se hace así o no, en mi caso me da buen resultado, por eso me parece importante contarlo.
A la hora de congelarlo lo hago en láminas finas. Estiro el hojaldre y lo envuelvo en film, doblándolo. Igual que las dobleces que le damos cuando lo hacemos, pero que la masa no se toque, es decir en medio de las dobleces está el film.
Podemos meterlo en una bolsa de congelar, yo no lo hago, lo envuelvo en otro film.
Lo introducimos en el congelador , de manera que no se deforme.
Para decongelar. Lo sacamos con 3-4 horas de antelación y lo metemos en la nevera. Después de ese tiempo estará perfecto para usar.

 
 
AS PALMEIRIÑAS
Necesitamos
Unha lámina de masa follada, si é caseiro mellor . Debe ser un rectángulo que sexa, polo menos, o dobre de longo que de ancho.
azucre
Como se fan
- Estiramos a masa e, si é casero, seguramente necesitamos recortala un pouco para que quede un rectángulo perfecto.
- Dispoñemos azucre por toda a masa e pasámoslle o rodelo para que se integre na masa.
- Dobramos a masa, axudámonos do filme ou do papel que teñen os comprados, cada extremo cara ao centro, de tal forma que os os extremos queden enfrontados no centro (mirar o vídeo que nos facilita a comprensión).
- Volvemos a esparcir azucre e volvemos pasar o rodelo. Volvemos a dobrar os extremos cara o centro.
- Xa só queda unir as dúas metades e dispoñer o azucre por ambos lados, axudámonos do filme ou o papel para presionar o azucre.
- Neste momento, se a masa follada é caseira necesita ir á nevera durante media hora ou ao conxelador durante 10 minutos, así endurecerase a masa e facilitaranos porder cortala.
- Cortamos en porcións dun cm aproximadamente e dispoñémolas nunha bandexa cuberta con papel de forno.
- Esmagamos as palmeritas cun coitelo ou cunha culler.
- Acendemos o forno a 220º e mentres se quenta metemos a fonte coas palmeiriñas na neveira.
- Forneámolas durante uns 15-17 minutos, aos 10 minutos dámoslle a volta para que se douren polos dous lados.
- Cando as vexamos douradiñas retirámolas.
 
 

En castellano
LAS PALMERITAS
Necesitamos
Una lámina de hojaldre, si es casero mejor. Debe ser un rectángulo que sea, por lo menos, el doble de largo que de ancho.
azúcar
Como se hacen
- Estiramos la masa de hojaldre y, si es casero, seguramente necesitamos recortarla un poco para que quede un rectángulo perfecto.
- Disponemos azúcar por toda la masa y le pasamos el rodillo para que se integre en la masa.
- Doblamos la masa, nos ayudamos del film o del papel que tienen los comprados, cada extremo hacia el centro, de tal forma que los los extremos queden enfrentados en el centro (mirar el vídeo que nos facilita la comprensión).
- Volvemos a esparcir azúcar y volvemos a pasar el rodillo. y volvemos a doblar los extremos hacia el centro.
- Ya solo queda unir las dos mitades y disponer el azúcar por ambos lados, nos ayudamos del film o el papel para presionar el azúcar.
- En este momento, si el hojaldre es casero necesita ir a la nevera durante media hora o al congelador durante 10 minutos, así se endurecerá la masa y nos facilitará porder cortarla.
- Cortamos en porciones de un cm aproximadamente y las disponemos en una bandeja cubierta con papel de horno.
- Aplastamos las palmeritas con un cuchillo o con una cuchara.
- Encendemos el horno a 220º y mientras se calienta metemos la fuente de horno con las palmeritas en la nevera.
- Las horneamos durante unos 15-17 minutos, a los 10 minutos le damos la vuelta para que se doren por los dos lados.
 
 
miércoles, 10 de octubre de 2012

HOJALDRE RELLENO DE MACROLEPIOTA PROCERA, JAMÓN Y ROQUEFORT

Ás veces chegan ás nosas mans agasallos inesperados que nos alegran o día e que nos fan ver que é moi agradable estar rodeada de xente fantástica para poder compartir porque compartindo gáñase. Este é o caso do ingrediente principal desta receita, os cogomelos, un agasallo inesperado e moi agradable, por isto debo dar moitas grazas a quen as merece, a quen entende disto de cogomelos, membros da Asociación Micolóxica "SENDEIRIÑA" de Negreira.
Pois ben, cando me vin cos cogomelos en cuestión nas miñas mans pensei como podería preparalas, o agasallador deume varias suxestións, dirixido por quen sabe preparalas ben, todas elas moi tentadoras. Así e todo puxen a cabeza a funcionar, o primeiro que pensei foi combinalos con xamón, logo pensei que un pouco de queixo non lles estaría mal e por último acordoume a masa follada que tiña no conxelador que me sobrara de cando fixen os hoxaldres con cebola caramelizada e queixo brie. Unha vez pensado todo isto acordeime que, xa fai un tempo, a miña querida Natalia de Cocino y disfruto publicara unha receita na que había parte destes ingredientes, e non era parte, eran todos, como son as cousas, eh? Vaia memoria que teño cando quero e cando algo me gusta ou me interesa, a receita ten data de decembro do 2009, case tres anos e aínda a tiña na memoria.  Total, unha vez que atopei a súa receita vexo que o queixo que ela usaba era queixo azul, ao principio intimidoume un pouco porque eu ao queixo azul téñolle moito respeto, está ben, pero na súa xusta medida, non é o meu queixo preferido. Atrevinme con el e podo dicir que foi todo un acerto. Agora entendo por qué se quedou esta receita gravada na miña memoria, porque tiña que probala, unha delicia altamente recomendable.


En castellano
A veces llegan a nuestras manos regalos inesperados que nos alegran el día y que nos hacen ver que es muy agradable estar rodeada de gente fantástica para poder compartir porque compartiendo se gana. Este es el caso del ingrediente principal de esta receta, las setas, un regalo inesperado y muy agradable, por esto debo dar muchas gracias a quien las merece, a quien entiende de esto de setas, miembros de La Asociación Micológica "SENDEIRIÑA" de Negreira.
Pues bien, cuando me vi con las setas en cuestión en mis manos pensé como podría prepararlas, el agasajador me dio varias sugerencias, dirigido por quien sabe prepararlas bien, todas ellas muy tentadoras. De todas formas puse la cabeza a funcionar, lo primero que pensé fue combinarlas con jamón, luego pensé que un poco de queso no les estaría mal y por último me acordé del hojaldre que tenía en el congelador sobrante de cuando hice los hojaldres con cebolla caramelizada y queso brie. Una vez pensado todo esto me acordé que, ya hace un tiempo, mi querida Natalia de Cocino y disfruto había publicado una receta en la que había parte de estos ingredientes, y no era parte, eran todos, como son las cosas, eh? Vaya memoria que tengo cuando quiero y cuando algo me gusta o me interesa, la receta tiene fecha de diciembre del 2009, casi tres años y aún la tenía en la memoria. Total, una vez que encontré su receta veo que el queso que ella usaba era queso azul, al principio me intimidó un poco porque yo al queso azul le tengo mucho respeto, está bien, pero en su justa medida, no es mi queso preferido. Me atreví con él y puedo decir que fue todo un acierto. Ahora entiendo por qué se quedó esta receta grabada en mi memoria, porque tenía que probarla, una delicia altamente recomendable.



Ingredientes (non poño cantidades porque non as sei, fun facendo co que tiña)
Cogomelos (neste caso era macrolepiota procera tamén chamada zarrota ou choupín)
2 dentes de allo
Aceite de oliva
Xamón serrano en taquiños, era unha loncha gordiña de medio centímetro (tamén lle puxen un pouco de restos de polo)
Nata líquida (2-3 culleradas)
Queixo roquefort (uns 50 g)
sal
Masa follada
1 ovo para pintar
En castellano
Ingredientes (no pongo cantidades porque no las sé, fui haciendo con lo que tenía)
Setas (en este caso eran macrolepiota procera también llamada zarrota o choupín)
2 dientes de ajo
Aceite de oliva
Jamón serrano en taquitos, era una loncha gordita de medio centímetro (también le puse un poco de restos de pollo)
Nata líquida (2-3 cucharadas)
Queso roquefort (unos 50 g)
sal
Hojaldre
1 huevo para pintar


Preparación
- Cubrimos o fondo dunha tixola con aceite de oliva e douramos nel os dentes de allo.
- Engadimos as setas picadas e deixamos que se fagan. Soltarán moita auga. Introducimos o xamón e dámoslle unhas voltas, se é necesario engádese sal.
- Retiramos da tixola cunha escumadeira. Para que solte a auga pódese poñer o prato, ao que se retiran, un pouco inclinado.
- Deixamos que a auga da tixola se consuma un pouco e engadimos un par de culleradas de nata e un pouco de queixo. Ligamos a salsa e engadimos as setas co xamón (neste punto engadinlle un pouco de restos de polo ao forno). Mesturamos ben .
-  Estiramos a masa follada, podemos facelo da forma que máis nos guste ou que nos sexa máis cómodo. Podemos facelo como se fora unha empanada. Masa, dispoñer o recheo e cubrir con masa, selando ben os bordos e facéndolle algún burato na parte superior. Nesta ocasión optei por facelo en forma de trenza, para elo dividimos, de maneira imaxinaria, o rectángulo de masa en tres partes iguais, dispomos o recheo na parte central e facemos uns cortes oblícuos nos laterais que imos cruzando encima do recheo. Pintamos con ovo batido.
- Depositamos a trenza nunha bandexa de forno forrada con papel de fornear.
- Metemos no forno prequecido a 200º por espazo de media hora, ou hasta que vexamos que está dourado.




En castellano
Preparación
- Cubrimos el fondo de una sartén con aceite de oliva y doramos en él los dientes de ajo.
- Añadimos las setas en trocitos  y dejamos que se hagan. Soltarán mucha agua. Introducimos el jamón y le damos unas vueltas, si es necesario se añade sal.
- Retiramos de la sartén con una espumadera. Para que suelte el agua se puede poner el plato,  al que se retiran, un poco inclinado.
- Dejamos que el agua de la sartén se consuma un poco y añadimos un par de cucharadas de nata y un poco de queso. Ligamos la salsa y añadimos las setas con el jamón (en este punto le añadí un poco de restos de pollo al horno). Mezclamos bien. Retiramos del fuego.
- Estiramos el hojaldre, podemos hacerlo de la forma que más nos guste o que nos sea más cómodo. Podemos hacerlo como si fuera una empanada. Masa, disponer el relleno y cubrir con masa, sellando bien los bordes y haciéndole algún agujero en la parte superior. En esta ocasión opté por hacerlo en forma de trenza, para ello dividimos, de manera imaginaria, el rectángulo de masa en tres partes iguales, disponemos el relleno en la parte central y hacemos unos cortes oblícuos en los laterales que vamos cruzando encima del relleno. Pintamos con huevo batido.
- Depositamos la trenza en una bandeja de horno forrada con papel de hornear.
- Metemos en el horno precalentado a 200º por espacio de media hora, o hasta que veamos que está dorado.
jueves, 16 de agosto de 2012

HOXALDRES CON CEBOLA CARAMELIZADA E QUEIXO BRIE

HOJALDRES CON CEBOLLA CARAMELIZADA Y QUESO BRIE
Veña unha salgadiña, un aperitivo para estes días festivo-estivais. Polos nunha mesa e cando te dás conta xa non están, gústanlle a todo o mundo, se ata á miña  compi  Patricia os comeu, iso que lle levanta a tapa á empanada para quitarlle a cebola.
Para min facer estes aperitivos sempre é unha boa desculpa para porme coa masa follada, que no fondo encántame todo o proceso. Non é obrigatorio preparar a masa follada, aínda que nunca me cansarei de recomendar elaborala na casa, para iso teño publicada unha entrada na que detallo o seu proceso. Todo é empezar, unha vez que se lle perde o medo dá menos traballo que baixar ao super a comprala.
Probeinos con varios tipos de queixo e con todos son deliciosos. A receita vinlla a Silvia de Mi dulce tentación, ela proponos con queixo de cabra, aínda que o queixo de cabra non é para todos os padais. Persoalmente dáme igual o tipo de queixo, debo confesar que o brie é a miña  perdición.



En castellano
Venga una saladita, un aperitivo para estos días festivo-veraniegos. Los pones en una mesa y cuando te das cuenta ya no están, le gustan a todo el mundo, si hasta mi compi Patricia se los comió, eso que le levanta la tapa a la empanada para quitarle la cebolla.
Para mi hacer estos aperitivos siempre es una buena disculpa para ponerme con el hojaldre, que en el fondo me encanta. No es obligatorio preparar el hojaldre, aunque nunca me cansaré de recomendar el elaborarlo en casa, para ello tengo publicada una entrada en la que detallo su proceso. Todo es empezar, una vez que se le pierde el miedo da menos trabajo que bajar al super a comprarlo.
Los he probado con varios tipos de queso y con todos son deliciosos. La receta se la vi a Silvia de Mi dulce tentación, ella los propone con queso de cabra, aunque el queso de cabra no es para todos los paladares. Personalmente me da igual el tipo de queso, debo confesar que el brie es mi perdición.



Ingredientes
1 peza de masa follada, comprada ou caseira (a miña era caseira)
3 cebolas medianas
75 ml de vinagre, poño metade de vinagre de viño e metade de módena.
1 cullerada de glasé de vinagre de frambuesa
Aceite de oliva
2 culleradas de azucre moreno
sal
Queixo brie, ou calquera outro queixo que sexa de noso agrado. Con queixo de cabra tamén quedan fantásticos
Piñóns
Herbas provenzais.

En castellano
Ingredientes
1 plancha de hojaldre, comprado o casero (el mío era casero)
3 cebollas medianas
75 ml de vinagre, pongo mitad de vinagre de vino y mitad de módena.
1 cucharada de glasé de vinagre de frambuesa
Aceite de oliva
2 cucharadas de azúcar moreno
sal
Queso brie, o cualquier otro queso que sea de nuestro agrado. Con queso de cabra también quedan fantásticos
Piñones
Hierbas provenzales.



Preparación
- Elaborar a masa follada ou cómprase no super.
- Empezamos preparando a cebola caramelizada, que podemos facela o día anterior. Para iso cubrimos o fondo dunha tixola con aceite de oliva e incorporamos as cebolas cortadas finiñas, en xuliana. Deixamos as cebolas, dándolle voltas de cando en vez ata que estean tenras e cun ton transparente.
- Nun recipiente mesturamos os vinagres e o glasé de vinagre de frambuesa que incorporamos á tixola coa cebola. Deixamos que se vaia consumindo a lume medio e removendo de cando en vez.
- Logo de media hora, engadimos un pouco de sal e as dúas culleradas de azucre.
- Deixámolo ata que se consuma todo o vinagre e a cebola teña un ton marrón. Nunca sei canto tempo necesita. Penso que en total debe estar ao redor de 50 minutos. Aínda que polo aspecto sabemos perfectamente cando está listo.
- Cortamos a masa follada ao noso gusto (en rectángulos, por exemplo) e dispomos as porcións na bandexa de forno cuberta con papel de fornear. Encima de cada porción pomos unha culleradiña de cebola confitada, encima o queixo, uns piñóns e espolvoreamos con herbas provenzais.
- Introducimos no forno prequecido a 200º ata que vexamos que a masa follada estea dourada, uns 20 minutos (supoño).
- Só queda ver as caras dos nosos convidados ao comelos, porque isto hai que facelo para invitados.



En castellano
Preparación
Elaborar el hojaldre o se compra en el super.
- Empezamos preparando la cebolla caramelizada, que podemos hacerla el día anterior. Para ello cubrimos el fondo de una sartén con aceite de oliva e incorporamos las cebollas cortadas finitas, en juliana. Dejamos las cebollas, dándole vueltas de vez en cuando hasta que estén tiernas y con un tono transparente.
- En un recipiente mezclamos los vinagres y el glasé de vinagre de frambuesa que incorporamos a la sartén con la cebolla. Dejamos que se vaya consumiendo a fuego medio y removiendo de vez en cuando.
- Después de media hora, añadimos un poco de sal y las dos cucharadas de azúcar.
- Lo dejamos hasta que se consuma todo el vinagre y la cebolla tenga un tono marrón. Nunca sé cuanto tiempo está. Pienso que en total debe estar alrededor de 50 minutos. Aunque por el aspecto sabemos perfectamente cuando está listo.
- Cortamos la plancha de hojaldre a nuestro gusto y disponemos las porciones en la bandeja de horno cubierta con papel de hornear. Encima de cada porción ponemos una cucharadita de cebolla confitada, encima el queso, unos piñones y espolvoreamos con hierbas provenzales.
- Introducimos en el horno precalentado a 200º hasta que veamos que el hojaldre esté dorado, unos 20 minutos (supongo).
- Solo queda ver las caras de nuestros invitados al comerlos, porque esto hay que hacerlo para invitados.




domingo, 15 de enero de 2012

HOJALDRES CON ALMÍBAR

Estes hojaldres molladiños, chorreantes, encántanme. Cando llos vin a Patt de Cociñando para Lola sabía que tarde ou cedo caerían. Tardei máis do que pensaba, pero é que na miña cabeza estaba facer tamén a masa follada (hojaldre), entón tiña que esperar a un día inspirado.
Patt chámalle rosquillas cristaleiro. Teñen ese nome porque hai unhas rosquillas que se fan en Gondomar, e o negocio que as fai ten ese nome. Digo negocio porque ten un hotel, restaurante e non sei se pastelería. Eu cominas e están moi boas. Nas miñas andanzas como substituta, tamén estiven en Gondomar e claro naqueles sitios nos que estás debes tomar o máis típico, non? Ademais hospedeime no seu hotel e cada venres cando me ía levaba uns cantos paquetitos das famosas rosquillas. Estas rosquillas ademais de molladas están rebozadas en azucre. Ademais, como o seu propio nome indica, son redondas.
Pero a mesma esencia téñena os hojaldres de Astorga que aparecen nos andeis dos super nas épocas do Nadal, que serían cadrados e sen rebozado de azucre. Os meus parécense máis a estes.
E dunha entrada sinxela fago unha gran entrada porque a pesar de que xa teño publicado o proceso da masa follada (hojaldre) vólvoo a pór aquí. Para no complicarse a vida cómpranse no super un par de pranchas de masa follada e é unha receita do máis sinxeliña.


En castellano
Estos hojaldres mojaditos, chorreantes, me encantan. Cuando se los vi a Patt de Cocinando para Lola sabía que tarde o temprano caerían. Tardé más de lo que pensaba, pero es que en mi cabeza estaba hacer también el hojaldre, entonces tenía que esperar a un día inspirado.
Patt le llama rosquillas cristaleiro. Tienen ese nombre porque hay unas rosquillas que se hacen en Gondomar, y el negocio que las hace tiene ese nombre. Digo negocio porque tiene un hotel, restaurante y no sé si pastelería. Yo las comí y están muy buenas. En mis andanzas como sustituta, también estuve en Gondomar y claro en aquellos sitios en los que estás debes tomar lo más típico, no? Además me hospedé en su hotel y cada viernes cuando me iba llevaba unos cuantos paquetitos de las famosas rosquillas. Estas rosquillas además de mojaditas están rebozadas en azúcar. Ademas, como su propio nombre indica, son redondas.
Pero la misma esencia la tienen los hojaldres de Astorga que aparecen en las estanterías de los super en las épocas Navideñas, que serían cuadrados y sin rebozado de azúcar. Los míos se parecen más a estos.
Y de una entrada sencilla hago una gran entrada porque a pesar de que ya tengo publicado el proceso de hojaldre lo vuelvo a poner aquí. Para no complicarse la vida se compran dos planchas de hojaldre en el super y es una receta de lo más sencilla.





MASA FOLLADA. HOJALDRE
Ingredientes
600 grs de fariña de repostería
300 ml de auga do tempo
1 cullerediña de sal
70 grs de manteiga derretida e fría
350 grs de manteiga fría, en bloque (usei president), para o hoxaldrado
En castellano
Ingredientes
600 gr de harina de repostería
300 ml de agua del tiempo
1 cucharadita de sal
70 grs de mantequilla fundida y fría
350 grs de mantequilla en bloque para hacer el hojaldrado (usé president)

Elaboración
Pór a fariña na mesa de traballo ou nun recipiente amplo. Facer un oco no centro. Meter no oco a auga, o sal e a manteiga fundida. Incorporar cara a dentro a fariña aos poucos ata formar unha bóla. Non traballar demasiado. A esta masa chámaselle plastón
É moi fácil só temos que unir os ingredientes, cando vexamos que forma masa xa está, non temos que matarnos a amasar.
En castellano
Elaboración
Poner la harina en la mesa de trabajo o en un recipiente amplio. Hacer un hueco en el centro. Meter en el hueco el agua, la sal y la mantequilla fundida. Incorporar hacia dentro la harina poco a poco hasta formar una bola. No trabajar demasiado. A esta masa se le llama plastón
Es muy fácil solo tenemos que unir los ingredientes, cuando veamos que forma masa ya está, no tenemos que matarnos a amasar.



1. Facémoslle unha cruz profunda co coitelo e metémola na neveira por espazo dunha hora ou máis (non hai présa, adáptase aos nosos horarios)
2. Enfariñamos a superficie de traballo. Estiramos cada unha das partes da cruz e así facemos unha cruz coa masa, deixando a parte central máis avultada, na que colocaremos a manteiga.
En castellano
1. Le hacemos una cruz profunda con el cuchillo y la metemos en la nevera por espacio de una hora o más (no hay prisa, se adapta a nuestros horarios)
2. Enharinamos la superficie de trabajo. Estiramos cada una de las partes de la cruz y así hacemos una cruz con la masa, dejando la parte central más abultada, en la que colocaremos la mantequilla.

3. Colocamos a manteiga na parte central avultada e procedemos a encerrala coa masa: 1º, lado dereito, 2º lado esquerdo,3º abaixo (máis próximo a nós) e 4º arriba. Resumindo: Dereita-esquerda-abaixo-arriba. Apertamos ben a masa e estiramos. O estiramento é primeiro con golpes de rodete e logo estirar de arriba cara abaixo, tamén nos podemos axudar de golpes, pero sempre de arriba cara abaixo.

En castellano
3. Colocamos la mantequilla en la parte central abultada y procedemos a encerrarla con la masa: 1º, lado derecho, 2º lado izquierdo, 3º abajo (más próximo a nosotros) y 4º arriba. Resumiendo: Derecha-izquierda-abajo-arriba. Apretamos bien la masa y estiramos. El estiramiento es primero con golpes de rodillo y luego estirar de arriba hacia abajo, también nos podemos ayudar de golpes, pero siempre de arriba hacia abajo.


4. Unha vez estirada procedemos a facer as dobreces: Dobramos o terzo superior sobre a masa e a continuación o terzo inferior encima do que xa está dobrado.
5. Viramos 90º cara á nosa dereita

En castellano
4. Una vez estirada procedemos a hacer las dobleces: Doblamos el tercio superior sobre la masa y a continuación el tercio inferior encima del que ya está doblado.
5. Giramos 90º hacia nuestra derecha




6. Estiramos de novo e procedemos como antes: Dobrar terzo superior- inferior-xiro 90º cara á dereita.
7. Envolvemos en filme e metemos na neveira como mínimo unha hora, pode ser máis (adáptase aos nosos horarios). Cando o sacamos da neveira colocar a masa coa abertura da doblez sempre cara á dereita. Sempre enfariñamos a superficie de traballo. Se saen burbullas estoupámolas cun alfinete e apertamos ben a masa.
8. Repetimos a operación descrita nas fotografías anteriores (os dous cadros) (estirar-dobrar-xiro-estirar-dobrar-neveira) dúas veces máis. En total son tres veces e seis voltas. Se vemos que se nos abranda a manteiga metemos na neveira entre cada volta.
9. Eu na quinta volta, é dicir, cando estiro a masa por 5ª vez, antes de facer o último dobrado, corto a masa en dúas e procedo por separado a facer o último dobrado. Logo, estiro a masa e fago o que necesite e así non teño tanta cantidade de masa xunta e é máis cómodo traballar con ela. O outro anaco pódese conxelar.
En castellano
6. Estiramos de nuevo y procedemos como antes: Doblar tercio superior- inferior-giro 90º  hacia la derecha.
7. Envolvemos en film y metemos en la nevera como mínimo una hora, puede ser más (se adapta a nuestros horarios). Cuando lo sacamos de la nevera colocar la masa con la abertura de la doblez siempre hacia la derecha. Siempre enharinamos la superficie de trabajo. Si salen burbujas de aire, las explotamos con un alfiler y apretamos bien la masa.
8. Repetimos la operación decrita en las fotografías anteriores (los dos cuadros) (estirar-doblar-giro-estirar-doblar-nevera) dos veces más. En total son tres veces y seis vueltas. Si vemos que se nos ablanda la mantequilla la metemos en la nevera entre cada vuelta.
9. Yo en la quinta vuelta, es decir, cuando estiro la masa por 5ª vez, antes de hacer el último doblado, corto la masa en dos y procedo por separado a  hacer el último doblado. Luego, estiro la masa y hago lo que necesite y así no tengo tanta cantidad de masa junta y es más cómodo trabajar con ella. El otro trozo se puede congelar.




OS HOJALDRES
Ingredientes:
- 2 pranchas de hojaldre (se non fixemos nós mesmos o hojaldre)
- Un pouco de manteiga derretida para pintar unha das pranchas
- 1 medida de mel
- 1 medida de azucre (non puxen unha medida pareceume demasiado)
- 1 medida de auga
-  Un pouco de azucre para rebozar (se queremos)
A medida que cada un use a que crea conveniente en función da cantidade de hojaldre que teña. Eu tiven que repetir, non me chegou o almíbar inicial. En principio usei un vasiño de cristal de yogurt (dos da lechera)

En castellano
Ingredientes:
-2 planchas de hojaldre (si no hemos hecho nosotros mismos el hojaldre)
-Un poco de mantequilla derretida para pintar una de las planchas
-1 medida de miel
-1 medida de azúcar (no puse una medida me pareció demasiado)
-1 medida de agua
- Un poco de azúcar para rebozar (si queremos)
La medida que cada uno use la que crea conveniente en función de la cantidad de hojaldre que tenga. Yo tuve que repetir, no me llegó el almíbar inicial. En principio usé un vasito de cristal de yogurt (de los de la lechera)



Elaboración
- Estiramos o hojaldre, que fixemos, deixándoo con case un cm de grosor. Eu fíxeno así, aínda que tamén se poderían facer dúas láminas e sobrepolas, non sei como quedaría mellor, así quedou bastante ben, aínda que se fosen dous probablemente quedasen máis altos
- Se non fixemos o hojaldre: desenrolamos as dúas láminas de hojaldre, a unha delas pintámola coa manteiga (penso que pintándoa cun pouco de auga ou leite tamén vale, ou sen nada, Patt non lle puxo nada e quedoulle ben) e pomos a outra encima.
- Facemos os pasteliños coa forma que queiramos, poden ser redondos ou cadrados. Eu empecei facéndoos redondos, pero como vin que estragaba moito hojaldre dedicín que serían cadadros. O buraco central fíxeno cun descorazonador de mazás.
- Levámolos a forno a 220º ata que estean dourados. En pouco tempo están listos.
- Mentres pomos nun cazo o mel, o azucre e a auga e témolo 10 minutos a lume lento ata que nos espese un pouco.
- Bañamos os pasteis no almíbar e ímolos colocando encima dun papel de forno ou papel filme. Eu mergulleinos para que quedasen ben empapados. E se o almíbar non é suficiente para mergullalos dáselles a volta e de lado e do outro lado, para que logo chorreen.
- Patt dinos que os pasteis deben arrefriar antes de bañalos. Eu fíxeno recén saídos do forno e co almibar recén feito, quente e quedáronme fenomenal.
- Para gardalos consérvanse perfectamente nunha lata. Eu cubrina con filme e entre cada capa de hojaldres para separalos tamén lles puxen filme, tal como se presentan os de Astorga.



En castellano
Elaboración
- Estiramos el hojaldre, que hemos hecho, dejándolo con casi un cm de grosor. Yo lo hice así, aunque también se podrían hacer dos planchas y sobreponerlas, no sé como quedaría mejor, así quedó bastante bien, aunque si fueran dos probablemente quedasen más altos
- Si no hemos hecho el hojaldre: desenrollamos las dos planchas de hojaldre, a una de ellas la pintamos con la mantequilla (pienso que pintándola con un poco de agua o leche también vale, o sin nada, Patt no le puso nada y le quedó bien) y ponemos la otra plancha encima. 
- Hacemos los pastelitos con la forma que queramos, pueden ser redondos o cuadrados. Yo empecé haciéndolos redondos, pero como vi que estropeaba mucho hojaldre dedicí que sería cuadadros. El agujero central lo hice con un descorazonador de manzanas.
- Los llevamos a horno a 220º hasta que estén dorados. En poco tiempo están listos.
- Mientras ponemos en un cazo la miel, el azúcar y el agua y lo tenemos 10 minutos a fuego lento hasta que nos espese un poco.
- Bañamos los pasteles en el almíbar y los vamos colocando encima de un papel de horno o papel film. Yo los sumergí para que quedaran bien empapados.Y si el almíbar no es suficiente para sumergirlos se les da la vuelta y de lado y del otro lado, para que luego chorreen.
- Patt nos dice que los pasteles deben enfriar antes de bañarlos. Yo lo hice recién salidos del horno y con el almibar recién hecho, bien calentito y me quedaron fenomenal.
- Para guardarlos se conservan perfectamente en una lata. Yo la cubrí con film y entre cada capa de hojaldres para separarlos también les puse film, tal cual los de Astorga, vamos.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...