miércoles, 15 de diciembre de 2010

BOLIÑOS DE COCO (COQUIÑOS OU COCADAS)

COQUITOS
Esta delicia tan sinxela débolla a María de Cocinando con mamá. En canto os vin sabía que os faría, a meu pai encántanlle os doces de coco e quen se pode resistir a facer estes boliños? Nun pispás xa están feitos. É que o teñen todo, sinxelísimos e bos, bos.
Na receita orixinal tiña a metade dos ingredientes, pero como me pareceron poucos pois dupliqueinas e non foron demasiados, saen sobre uns 20. Repetireinos moitas veces, sen dúbida. Grazas María por esta superreceta.
En castellano
Esta delicia tan sencilla se la debo a María de Cocinando con mamá. En cuanto los vi sabía que los haría, a mi padre le encantan los dulces de coco y quien se puede resistir a hacer estos bollitos? En un pispás ya están hechos. Es que lo tienen todo, sencillísimos y buenos, buenos.
En la receta original tenía la mitad de los ingredientes, pero como me pareció poco pues los dupliqué y no fueron demasiados, no llegaron a nada, salen sobre unos 20. Los repetiré muchas veces, sin duda. Gracias María por esta superreceta.



Ingredientes
- 250 g de coco relado
- 200 g de azucre
- 4 ovos 
Elaboración
-Batemos os ovos e engadímoslle o coco e o azucre. Mesturamos ben. Facemos boliñas ou montiños e ímolos depositando nunha bandexa de forno cuberta con papel de fornear.
- Métense en forno prequecido a 180º-200º durante non menos de 20 minutos. Debemos vixiar e cando estean douradiños xa os podemos sacar. Coidado que ninguén se escalde que co bos que están cómense sos. Primeiro ten que arrefriar.



En castellano
Ingredientes
- 250 g de coco rallado
- 200 g de azúcar
- 4 huevos
Elaboración
-Batimos los huevos y le añadimos el coco y el azúcar. Mezclamos bien. Hacemos bolitas o montoncitos y los vamos depositando en una bandeja de horno cubierta con papel de hornear.
- Se meten en horno precalentado a 180º-200 durante no menos de 20 minutos. Debemos vigilar y cuando estén doraditos ya los podemos sacar. Cuidado que nadie se escalde que con lo buenos que están se comen solos. Primero tiene que enfriar.



domingo, 12 de diciembre de 2010

TORTA CHOCO-QUEIXO

TARTA CHOCO-QUESO
Teño unha chea de receitas atrasadas, ultimamente fago moitas cousiñas e todas moi ricas, non como fai unha tempada que todo o que facía saía mal. Teño que ir parando, máis que nada para que me vaia dando tempo a poder publicalo e organizalo aquí.
A pesar de que teño varias receitas esta é a última, aínda a fixen onte. Tíñamos comida na casa de Helena e sempre me como a cabeza a ver que levo e que guste a todos, a máis complicada é Helena, que non lle gusta case ningún doce, de feito este non llegustou demasiado. A verdade é que me complico porque quero dado ela con un biscoito xa é feliz, non me mato máis. Aínda que ninguén me pode negar que a torta é unha preciosidade. En canto a vin no blogue Dulce y salado souben que a ía facer e que non quedaría sen probala.

En castellano
Tengo un montón de recetas atrasadas, últimamente hago muchas cositas y todas muy ricas, no como hace una temporada que todo lo que hacía salía mal. Tengo que ir parando, más que nada para que me vaya dando tiempo a poder publicarlo y organizarlo aquí.
A pesar de tener varias recetas, esta es la última, la hice ayer. Tuvimos comida en casa de Helena y siempre me rompo la cabeza a ver que llevo y que guste la todos, la más complicada es Helena, que no le gusta casi ningún dulce, de hecho este no le gustó demasiado. La verdad es que me complico porque quiero dado ella con un bizcocho ya es feliz, no me esfuezo más. Aunque nadie me puede negar que la tarta es una preciosidad, propia de presentar en las mesas en estas fiestas. En cuanto la vi en el blog Dulce y salado supe que la iba a hacer y que no quedaría sin probarla


Ingredientes
Ingredientes para o biscoito
3 ovos
200 g. de azucre
1 iogur
200 ml. de aceite de xirasol
200 g. de fariña
2 papelinas de gasificante (branca e morada) (das que venden no mercadona, marca hacendado) 
un chisco de sal
Ingredientes para o recheo
5 follas de xelatina
500 g. de queixo crema (neste caso metade e metade de philadelphia e mascarpone)
100 g. de azucre glass
200 g. de iogur grego
3 culleradas de leite
200 g. de chocolate fondant
1 cullerada de manteiga
Almíbar
100 ml. de ron
100 ml. de auga
50 g. de azucre



En castellano
Ingredientes
Ingredientes para el bizcocho
3 huevos
200 g. de azúcar
1 yogur
200 ml. de aceite de girasol
200 g. de harina
2 papelinas de gasificante (blanca y morada) (de las que venden en el mercadona, marca hacendado)
una pizca de sal
Ingredientes para el relleno
5 hojas de gelatina de 10 g cada una
500 g. de queso crema (philadelphia + mascarpone)
100 g. de azúcar glas
200 g. de yogur griego
3 cucharadas de leche
200 g. de chocolate fondant
1 cucharada de mantequilla
Almibar
100 ml. de ron
100 ml. de agua
100 g. de azúcar



Realización
Do biscoito
- Bater os ovos xunto co azucre, ata que dobren o volume.
- Engadir o iogur e o aceite e bater suavemente, para que non baixe o volume dos ovos.
- Agregar a fariña tamizada, xunto coas gasosas e o sal, e mesturar de novo.
- Botar a mestura nun molde desmontable, que teremos untado con manteiga e fariña, e meter en forno precalentado a 170º uns 35 minutos ou ata que ao picar no centro, vexamos que o biscoito xa está seco.
- Sacar do forno e en canto amorne, desmoldar e colocar sobre unha grella para que arrefríe.

Preparación da Crema
- Pór as follas de xelatina a remollar en auga para que se hidraten.
- Fundir o chocolate xunto coa manteiga no microondas vixiando cada 20 sg para que non se queime.
- Bater o queixo co azucre ata conseguir unha mestura cremosa.
- Engadir o iogur e bater de novo.
- Quentar no microondas o leite e mesturar coa xelatina escorrida. Mesturar de novo todo o conxunto ata lograr unha crema homoxénea



Almíbar
- Quentar todo nun cazo deixando que ferva durante 5 minutos. Os líquidos podemos combinalos como queramos máis ou menos cantidade de licor ou de auga.

Montaxe da torta - Partir o biscoito pola metade e empapar as dúas capas co almíbar.
- Colocar unha das capas como base, dentro dun molde desmontable e verter a crema preparada por encima.
- Tapar coa outra capa de bizcocho e meter no frigorífico unhas horas, ata que a crema adquira consistencia. - Sacar e adornar con chocolate raiado branco e con leite e bólas de chocolate. As bólas de chocolate molleinas en chocolate derretido para que quedasen fixas e non escapasen rodando.



En castellano
Elaboración
Preparación del bizcocho
- Batir los huevos junto con el azúcar, hasta que doblen su volumen.
- Añadir el yogur y el aceite y batir suavemente, para que no baje el volumen de los huevos.
- Agregar la harina tamizada, junto con las gaseosas y la sal, y mezclar de nuevo.
- Echar la mezcla en un molde desmontable, que tendremos untado con mantequilla y harina, y meter en horno precalentado a 170º unos 35 minutos o hasta que al pinchar en el centro, veamos que el bizcocho ya está seco.
- Sacar del horno y en cuanto entibie, desmoldar y colocar sobre una rejilla para que enfríe.
Preparación de la Crema
- Poner las hojas de gelatina a remojar en agua para que se hidraten.
- Fundir el chocolate junto con la mantequilla en el microondas vigilando cada 20 sg para que no se queme.
- Batir el queso con el azúcar hasta conseguir una mezcla cremosa.
- Añadir el yogur y batir de nuevo.
- Calentar en el microondas la leche y mezclar con la gelatina escurrida. Mezclar de nuevo todo el conjunto hasta lograr una crema homogénea



Almíbar
- Calentar todo en un cazo dejando que hierva durante 5 minutos. Los líquidos podemos combinarlos como queramos más o menos cantidad de licor o de agua.

Montaje de la tarta
- Partir el bizcocho por la mitad y empapar las dos capas.
- Colocar una de las capas como base, dentro de un molde desmontable y verter la crema preparada por encima.
- Tapar con la otra capa de bizcocho y meter en el frigorífico unas horas, hasta que la crema adquiera consistencia.
- Sacar y adornar con chocolate rallado blanco y con leche y bolas de chocolate. Las bolas de chocolate las mojé en chocolate derretido para que se quedasen fijas y no escaparan rodando.




martes, 7 de diciembre de 2010

PASTEL DE CABAZA

PASTEL DE CALABAZA
Ultimamente deume a febre da cabaza, antes só a usaba para facer cremas, combinada con outras hortalizas. Pero desde que descubrín a introducción da cabaza no mundo doce é un non parar, encántame. A combinación da cabaza coas especies típicas é unha auténtica delicia. De feito descubrín un xeito distinto de facer a crema que me encanta, xa o contarei máis adiante.
Este pastel xa o fixen en dúas ocasións, a primeira foi nos moldes individuais, por medo a que non nos gustara demasiado así parece coma se fose menos, aínda que a cantidade é a mesma. A verdade é que nas tataletas individuais queda moi bonita a presentación. Esta cantidade da para uns 10 moldes de 12 cm e o molde grande é de 27 cm . Eu só teño 4 moldes dos pequenos e sobroume masa do recheo entón decidín agregarlle un pouco de fariña e de aceite e facer un delicioso biscoito.
Esta receita está copiada dun blogue que descubrín fai pouco e que me encantan todas as súas propostas e presentacións, o blogue chámase El día más dulce, á vez tamén sacou a idea de outro blogue de referencia neste mundiño Food & Cook. E o mellor de todo é que cada unha de nós con unha idea inicial dámoslle o noso toque persoal, fantástico este mundiño, non?


En castellano
Últimamente me dio la fiebre de la calabaza, antes sólo la usaba para hacer cremas, combinada con otras hortalizas. Pero desde que descubrí la introducción de la calabaza en el mundo dulce es un no parar, me encanta. La combinación de la calabaza con las especies típicas es una auténtica delicia. De hecho, descubrí una manera distinta de hacer la crema que me encanta, ya lo contaré más adelante.
Este pastel ya lo hice en dos ocasiones, la primera fue en los moldes individuales, por miedo a que no nos gustara demasiado, así parece como si fuera menos, aunque la cantidad es la misma. La verdad es que en las tataletas individuales queda muy bonita la presentación. Esta cantidad da para unos 10 moldes de 12 cm y el molde grande es de 27 cm . Yo sólo tengo 4 moldes de los pequeños y me sobró masa del relleno entonces decidí agregarle un poco de harina y de aceite y hacer un delicioso biscoito. 
Esta receta está copiada de un blog que descubrí hace poco y que me encantan todas sus propuestas y presentaciones, el blog se llama El día más dulce, a la vez también sacó la idea de otro blog de referencia en este mundillo, Food & Cook. Y lo mejor de todo es que cada una, con una idea inicial le damos nuestro toque personal, fantástico este mundillo, no?



Ingredientes
Para a masa:
250 grs. de fariña de trigo
100 grs. de manteiga
75 g de azucre
1 ovo
1 chisco de sal
Para o recheo:
200 gr de azucre de cana
1 cda de maicena
½ cdta de sal
1 cdta de canela (das pequenas de café)
½  culleradiñade xenxibre
A punta do coitelo de noz moscada e de cravo
400 gr de puré de cabaza
3 ovos
200 ml de nata




En castellano
Ingredientes
Para la masa:
250 grs. de harina de trigo
100 grs. de mantequilla
75 g de azúcar
1 huevo
1 pizca de sal
Para el relleno:
200 gr de azúcar de caña
1 cda de maicena
½ cdta de sal
1 cdta de canela (de las pequeñas de café)
½ cdta de jengibre
La punta del cuchillo de nuez moscada y de clavo
400 gr de puré de calabaza
3 huevos
200 ml de nata



Elaboración
Masa
- Mesturar a fariña co azucre e o sal. Incorporar a manteiga fregando cos dedos ata que se forme unha textura areosa. Agregar o ovo e formar a masa. Métese na neveira durante 30 minutos a 1 hora ( ou uns 15-20 min no conxelador, así é máis rápido)
- Unha vez un pouco endurecida a masa estírase. Eu fágoo encima dun papel de fornear.
- Colócase a masa, coa axuda do papel de fornear nun molde engraxado e enfariñado. Pasamos o rodete polos bordos do molde e retiramos a masa sobrante, coa que podemos facer unhas galletas ou cubrir unhas tarteletas máis pequenas. Picamos a masa cun garfo.
Neste punto quero facer unhas puntualizacións: A masa logo de pasarlle o rodete parece que está moi grosa no bordo, déixase así, porque se se deixa máis fina é moi difícil de despegar, só se retiran ben os restos de masa. O molde ideal é un molde baixiño, estriado e de metal e se é antiadherente mellor.
- Cubrimos a masa con papel de fornear e encima colocamos uns garavanzos.
- Introducimos no forno prequentado a 180º durante 15 minutos. Nos últimos 5 minutos retirei o papel cos garavanzos.


Recheo
O primeiro que faremos será o puré de cabaza. Partiremos a cabaza pola metade e limparemos, quitando as pipas. Nunha bandexa con papel de aluminio colocarémolas dúas metades boca abaixo. Introducirémolas no forno previamente quentado a 160º, durante 1 hr., hai que ter en conta o tamaño da cabaza, a que utilicei era de algo máis dun quilo. Unha vez fría, sacaremos a polpa con axuda dunha culler.
Para o recheo: mesturamos os ovos co azucre, cando estean ben integrados, engadimos a maicena, o sal e as especies. Para rematar engadiremos o puré de cabaza, e mesturaremos coas variñas e iremos engadindo a nata aos poucos ata que quede unha mestura homoxénea.
Estenderemos o recheo encima da masa crebada e fornearemos a 180º na parte inferior do forno entre 30 e 45 minutos (debemos comprobalo con una aguja, cuando salga seca es que estará listo).



En castellano
Elaboración
Masa
- Mezclar la harina con el azúcar y la sal. Incorporar la mantequilla frotando con los dedos hasta que se forme una textura arenosa. Agregar el huevo y formar la masa. Se mete en la nevera durante 30 minutos a 1 hora ( o unos 15-20 min en el congelador, así es más rápido)
- Una vez un poco endurecida la masa se estira. Yo lo hago encima de un papel de hornear.
- Se coloca la masa, con la ayuda del papel de hornear en un molde engrasado y enharinado. Pasamos el rodillo por los bordes del molde y retiramos la masa sobrante, con la que podemos hacer unas galletas o cubrir unas tarteletas más pequeñas. Pinchamos la masa con un tenedor.
En este punto quiero hacer unas puntualizaciones: La masa después de pasarle el rodillo parece que está muy gruesa en el borde, se deja así, porque si se deja más fina es muy difícil de despegar, solo se retiran bien los restos de masa. El molde ideal es un molde bajito, estriado y de metal y si es antiadherente mejor. Yo lo hice en un molde de cristal.
- Cubrimos la masa con papel de hornear y encima colocamos unos garbanzos.
- Introducimos en horno precalentado a 180º durante 20 minutos. En los últimos 5 minutos retiré el papel con los garbanzos. Cuando vemos que los bordes están dorados, retiramos y dejamos enfriar.



Relleno
Lo primero que haremos será el puré de calabaza. Partiremos la calabaza por la mitad y limpiaremos, quitando las pipas. En una bandeja con papel de aluminio colocaremo las dos mitades boca abajo. Las introduciremos en el horno previamente calentado a 160º, durante 1 hr. hay que tener en cuenta el tamaño de la calabaza, la que utilicé era de algo más de un kilo. Una vez fría, sacaremos la pulpa con ayuda de una cuchara.
Para el relleno: mezclamos los huevos con el azúcar, cuando estén bien integrados, añadimos la maicena, la sal y las especies. Por último añadiremos el puré de calabaza, y mezclaremos con las varillas e iremos añadiendo la nata poco a poco hasta que quede una mezcla homogénea.
Extenderemos el relleno encima de la masa quebrada y hornearemos a 180º en la parte inferior del horno entre 30 y 45 minutos (para estar seguros lo comprobamos con una aguja, si sale seca es que está listo)


BISCOITO DE CABAZA
A primeira vez que fixen o pastel sobroume masa do recheo e decidín incorporarlle 200 g de fariña, unha cullerada de fermento royal e 50 g de aceite de xirasol. Mesturar ben. Meter no forno prequentado a 180º durante unha media hora e resultou un biscoito do máis rico. De todos xeitos dentro dos meus plans está facer un biscoito.
BIZCOCHO DE CALABAZA
La primera vez que hice el pastel me sobró masa del relleno y decidí incorporarle 200 g de harina, una cucharada de levadura royal y 50 g de aceite de girasol. Mezclar bien. Meter en el horno precalentado a 180º durante una media hora y resultó un biscoito de lo más rico. De todas maneras dentro de mis planes está hacer un biscoito.




sábado, 4 de diciembre de 2010

GALLETAS DE AMORODOS

GALLETAS DE FRESAS
Andá, pero se eu tiña un blogue no que ía anotando as miñas comidiñas e experimentos. Olvidado teño o mundo blogueril.  Por falta de tempo?? Pode ser, pero as máis das veces é por falta de ganas. Ultimamente nin visito as cociñas amigas, levo algo máis dunha semana case totalmente desconetada. Cociñar aínda cociño e disfruto de algún que outro manxar, pero cada vez odio máis o das fotos e o de redactar. Se teño que empregar o tempo prefiro facelo en cociñar, pero claro, o obxectivo deste blogue, que era ter todas as receitas ben ordenadas e anotadas, xa non se cumple. E por encima por aí hai uns blogues cunhas fotazos tan chulas coas que morro de envexa que se me quitan as ganas de quitar fotos.
Estas galletiñas namoreime delas en canto llelas vin a Natalia de Cocino y disfruto (ultimamente case non preciso blogue podo usar o seu de cabeceira, xa son dúas receitas seguidas as que lle copio). Un día entrando no carrefur vexo na entrada un expositor con froitas deshidratadas, como unha posesa póñome a miralas e comprei as fresas e as cereixas. Aquí non había fresas deshidratadas en ningún super, se as quería tiña que ir a algún mercadona. As galletas tíñaas reservadas para cando conseguira as fresas e resulta que a última vez que fun ó mercadona  non as había. Así que é de supoñer a miña alegría cando as vin alí tan tentadoras, pero tamén tan caras... Logo descubrín que tamén as teñen no Gadis a mellor precio e máis sabrosas. Agora xa non teño desculpa para facer cousiñas con estas delicias.
As galletiñas eu denomínaríaas de delicatesen. Para o meu gusto son algo doces de máis, quitaríalle azucre, co doce do chocolate branco e das fresas xa ten bastante.



En castellano
Andá, pero se yo tenía un blog en el que iba anotando mis comiditas y experimentos. Olvidado tengo el mundo blogueril. Por falta de tiempo?? Puede ser, pero las más de las veces es por falta de ganas. Últimamente ni visito las cocinas amigas, llevo algo más de una semana casi totalmente desconectada. Cocinar aún cocino y disfruto de algún que otro manjar, pero cada vez odio más lo de las fotos y lo de redactar. Si tengo que emplear el tiempo prefiero hacerlo en cocinar, pero claro, el objetivo de este blog, que era tener todas las recetas bien ordenadas y anotadas, ya no se cumple. Y por encima por ahí hay unos blogs con unas fotazos tan chulas con las que muero de envidia, que se me quitan las ganas de quitar fotos.
De estas galletitas me enamoré de ellas en cuanto se las vi a Natalia de  Cocino y disfruto (últimamente casi no preciso blog puedo usar el suyo de cabecera, ya son dos recetas sucesivas las que le copio). Un día entrando en el carrefur veo en la entrada un expositor con frutas deshidratadas, como una posesa me pongo a mirarlas y compré las fresas y las cerezas. Aquí no había fresas deshidratadas en ningún super, si las quería tenía que ir a algún mercadona. Las galletas las tenía reservadas para cuando consiguiera las fresas y resulta que la última vez que fui al mercadona no las había. Así que es de suponer mi alegría cuando las vi allí tan tentadoras, pero también tan caras... Luego descubrí que también las tienen en el Gadis a mejor precio y más sabrosas. Ahora ya no tengo disculpa para hacer cousitas con estas delicias.
Las galletitas las denomínaría de delicatesen. Para mi gusto son algo dulces de más, le quitaría azúcar, con el dulce del chocolate blanco y de las fresas ya tiene bastante



Ingredientes
250 gr de manteiga
70 gr de azucre glass
260 gr de fariña de repostería
Unha cullerada de nata líquida
1/4 cucharadita de sal
100 gr de chocolate branco
240 gr de fresas deshidratadas
En castellano
Ingredientes
250 gr de mantequilla
70 gr de azúcar glas
260 gr de harina de repostería
Una cucharada de nata líquida
1/4 cucharadita de sal
100 gr de chocolate blanco
240 gr de fresas deshidratadas



Elaboración
- Sacamos a manteiga con tempo para que se vaia abrandando.
- Batemos a manteiga co azucre glass ata fomar unha pasta.
- Engadimos a fariña (eu funa tamizando e incorporando aos poucos), a nata e o sal.
- Mesturamos ben ata que estea ben homoxénea a masa.
- Na receita orixinal fala de pingas de chocolate, pero eu como no pobo non encontro pois pico o chocolate branco ben finiño na picadora.
- Deixamos de bater e incorporamos o chocolate e as fresas deshidratadas troceadas, mesturándoos ben para que se repartan por toda a masa.
-A masa queda bastante branda e pegañenta. Teremos que metela na neveira para poder cortala. O mellor é estirala entre dous papeis para que cando a saquemos da neveira xa estea en forma de placa e poidamos facer as formas directamente. Debemos deixala bastante gorda diría que de case un par de cms. No meu caso estivo unhas tres horas na neveira, faille falta bastante tempo para estea ben dura.
- Unha vez que a masa está ben dura pasamos a cortala con un cortapastas, mellor cunha forma sinxela e facer rápido o proceso de cortado para que a masa non se abrande. A medida que as imos cortando depositámolas nunha praca de forno forrada con papel de fornear. Non está de máis volver a bandexa coas galletas á neveira mentras se quenta o forno.
- Prequentamos o forno a 160º, e xusto antes de metarlas baixámolo a 150º. Forneámolas uns 30 minutos. Saberemos que están listas cando empecen a dourarse os bordos.
- Apagamos o forno e deixámolas 5 minutitos dentro coa porta entreaberta.
- Cando as saquemos, é importante non sacalas da bandexa nin tocalas, xa que son moi moi brandiñas.

A ter en conta:
- Cortar a masa tirando a gordita senón vai espallando perde forma. O dobre do que queiramos que teña despois de grosor.
- O da temperatura é moi importante.
- A masa hai que metela na neveira logo de darlle forma, imprescindible



En castellano
Elaboración
- Sacamos la mantequilla con tiempo para que se vaya ablandando.
- Batimos la mantequilla con el azúcar glass hasta fomar una pasta.
- Añadimos la harina (yo la fui tamizando e incorporando poco a poco), la nata y la sal.
- Mezclamos bien hasta que esté bien homogénea la masa.
- En la receta original habla de gotas de chocolate, pero yo como en el pueblo no encuentro pues pico el chocolate blanco bien finiño en la picadora.
- Dejamos de batir e incorporamos el chocolate y las fresas deshidratadas troceadas, mezclándolos bien para que se repartan por toda la masa.
-La masa quedaa bastante blanda y pegajosa. Tendremos que meterla en la nevera para poder cortarla. LO mejor es estirarla entre dos papeles para que cuando la saquemos de la nevera ya esté en forma de placa y podamos hacer las formas directamente. Debemos dejarla bastante gorda diría que de casi un par de cms. En mi caso estuvo unas tres horas en la nevera, le hace falta bastante tiempo para esté bien dura.
- Una vez que la masa está bien dura pasamos a cortarla con un cortapastas, mejor con una forma sencilla y hacer rápido el proceso de cortado para que la masa no se ablande. A medida que las vamos cortando las depositamos en una placa de horno forrada con papel de hornear. No está de más volver la bandeja con las galletas a la nevera mientras se calienta el horno.
- Precalentamos el horno a 160º, y justo antes de metarlas lo bajamos a 150º. Las horneamos unos 30-40 minutos. Sabremos que están listas cuando empiezan a dorarse los bordes.
- Apagamos el horno y las dejamos 5 minutitos dentro con la puerta entreaberta.
- Cuando las saquemos, es importante no sacarlas de la bandeja ni tocarlas, ya que son muy muy blanditas.

A tener en cuenta:
- Cortar la masa tirando a gordita sino se va desparramando y pierde forma. El doble del que queramos que tenga después de grosor.
- Lo de la temperatura es muy importante.
- La masa hay que meterla en la nevera después de darle forma, imprescindible.




viernes, 19 de noviembre de 2010

BÓLAS DE GRELOS E TOUCIÑO

BOLAS DE GRELOS Y BACON
Irresistiblemente boas!!!! Tiña moitas ganas de publicar esta entrada para poder compartir algo tan rico e para non esquecerme delas porque esta receita téñoa que facer moitas veces. Aínda que lles chamo bólas non deixan de ser unhas simples croquetas, creo que as mellores que comín na vida.
O outro día comprei unha monllada de grelos, pero claro son moitos para unha vez. Fixen un revolto con gambas, tamén altamente recomendable e logo sobráronme a metade dos grelos.Decidín cocelos todos e ó día seguinte, que facía con eles??? Outro revolto?? Comenteillo a miña nai e as nais sempre teñen boas ideas, e díxome que fixera  unha empanada ou unhas croquetas. Ela nunca fai croquetas porque di que leva demasiado tempo, que é unha perda de tempo e que engordan demasiado e ademais dan moito choio. Listiña é un pouco, e aínda que di todo iso das croquetas logo come nelas que dá gusto, encántanlle, o mesmo cá min, e se de paso hai alguén que as faga e só queda fritilas, pois mellor que mellor, non? Primeiro pensei na empanada, que aínda ha hei de facer, pero claro a empanada hai que comela no día e as croquetas pódense conxelar e ir degustando en varios días.
Os grelos con touciño son o matrimonio perfecto, nesta receita non é touciño estilo do país, e algo máis americanado, aínda así fan unha parella ideal.
Non sei que cantidade de grelos empreguei, era, aproximadamente, a metade dunha monllada das que soen vender no carrefur, pode que sexa sobre medio quilo, pero non o podo asegurar. Ós grelos pásalles coma a toda a verdura de folla verde que ó cocer encolle unha barbaridade así que aínda que ó principio parece moito logo queda en nada.


En castellano
Irresistiblemente buenas!!!! Tenía muchas ganas de publicar esta entrada para poder compartir algo tan rico y para no olvidarme de ellas porque esta receta la tengo que hacer muchas veces. Aunque les llamo bolas no dejan de ser unas simples croquetas, creo que las mejores que comí en la vida.
El otro día compré un manojo de grelos, pero claro son muchos para una vez. Hice un revuelto con gambas, también altamente recomendable y luego me sobraron la mitad de los grelos. Decidí cocerlos todos y al día siguiente, que hacía con ellos??? Otro revuelto?? Se lo comenté a mi madre, y las madres siempre tienen buenas ideas, y me dijo que hiciera una empanada o unas croquetas. Ella nunca hace croquetas porque dice que lleva demasiado tiempo, que es una pérdida de tiempo y que engordan demasiado y además dan mucho trabajo. Listiña es un poco, y aunque dice todo eso de las croquetas luego las come que da gusto, le encantan, lo mismo que a mi, y si de paso hay alguien que las haga y solo queda freírlas, pues mejor que mejor, no? Primero pensé en la empanada, que seguro que la haré en otra ocasión, pero claro la empanada hay que comerla en el día y las croquetas se pueden congelar e ir degustando en varios días.
Los grelos con tocino son el matrimonio perfecto, en esta receta no es tocino estilo del país, es algo más americanado, panceta ahumada, pero aún así hacen una pareja ideal.
No sé que cantidad de grelos empleé, era, aproximadamente, la mitad de un monojo de las que suelen vender en el carrefur, puede que sea sobre medio kilo, pero no lo puedo asegurar. A los grelos les pasa como la toda la verdura de hoja verde que al cocer encoge una barbaridad así que aunque al principio parece mucho luego queda en nada.



Ingredientes
100 grs de manteiga
100 grs de fariña
600 ml de leite.
1 loncha grosa de touciño (panceta afumada)
Grelos cocidos, ben escorridos (medio quilo, ou algo menos)
Sal
Un pouco de noz moscada
60 gr de queixo fundente (un tetilla ou Arzúa-ulloa, van fenomenal, ou simplemente 3 lonchas de tranchetes)
3 ovos
Pan rilado
1 culleradiña de levadura Royal
Aceite para fritir.
En castellano
Ingredientes
100 grs de mantequilla
100 grs de harina
600 ml de leche.
1 loncha gruesa de tocino (bacon ahumado)
Grelos cocidos, bien escurridos (medio kilo, o algo menos)
Sal
Un poco de nuez moscada
60 gr de queso fundente (un tetilla o Arzúa-ulloa, van fenomenal, o simplemente 3 lonchas de tranchetes)
3 huevos
Pan rallado
1 cucharadita de levadura Royal
Aceite para freír.



Realización
- Primeiro cocemos os grelos: Lávanse ben e retórcense, fregándoos, como se fose a roupa (esto según a miña proxenitora, é para quitarlle algo o verde e que non sean tan bravos). Bótanse en auga quente e nunha media hora xa están. Eu pùxenos na express e en menos de 10 minutos estaban cocidos.
- Picamos en taquiños moi pequenos o touciño e anacos, pequenos tamén os grelos.
- Pasamos o touciño nunha tixola ata que vaia perdendo a graxa. Cando estea algo torradiño engadimos os grelos para que se impregnen da graxa do touciño. Reservamos ata que estea lista a bechamel.
- Métese a manteiga ó lume nun cazo ata que se derreta.
- Engádese a fariña e reméxese ben cunhas variñas ata que estea ben integrado e non haxa grumos. Deixámolo un pouco (2-3 minutos), sempre remexendo, para que se coza fariña. A calor media.
- Engadimos o leite e remexemos constantemente. Eu sempre poño o leite frío, ou morno porque así seguro que non me quedan grumos. Primeiro introduzo a metade do leite e logo cando vexo que vai espesando vou introducindo o resto ata conseguir a textura e espeso desexado, neste caso, das croquetas, ten que ser espesiña.
- Case o final, cando xa temos a bechamel lista, engadimos o sal e a noz moscada. Dámoslle unhas voltas e incorporamos o queixo ata que se funda coa bechamel.
- Apagamos o lume e engadimos o touciño e os grelos e dámoslle unhas voltas para que quede ben repartido pola bechamel.
- Estendemos a bechamel nunha bandexa para que enfríe. Pódeselle pasar por encima un pouco de manteiga para que non críe tona.
- Unha vez fría procedemos a moldear as bólas. Pásanse por pan rilado, ovo e pan rilado, deste xeito fáiselle unha cuberta moi cruxente e resistente.
- No ovo batido poñémoslle unha culleradiña de levadura Royal, esto tamén contribúe ó efecto da cuberta mencionado antes.
- Frítense en abundante aceite.



En castellano
Realización
- Primero cocemos los grelos: se lavan bien y se retuercen, fregándolos, como se fuese la ropa (esto según  mi progenitora, es para quitarle algo el verde y que non sean tan "bravos", el grelo tiene un sabor fuerte y tirando a amargo). Se echan en auga hirviendo  y en una media hora ya están. Yo los puse en la express y en menos de 10 minutos estaban cocidos.
- Picamos en taquitos muy pequeños el bacon y trozos, pequeños también, los grelos.
- Pasamos el tocino en una sartén hasta que vaya perdiendo la grasa. Cuando esté algo torradito añadimos los grelos para que se impregnen de la grasa del tocino. Reservamos hasta que esté lista la bechamel.
- Se mete la mantequilla al fuego en uno cazo hasta que se derrita.
- Se añade la harina y se bate bien con unas varillas hasta que esté bien integrado y no haya grumos. Lo dejamos un poco (2-3 minutos), siempre batiendo, para que se cueza la harina. El calor medio alto.
- Añadimos la leche y batimos constantemente. Yo siempre pongo la leche fría, o tibia porque así seguro que no me quedan grumos. Primero introduzco la mitad de la leche y luego cuando veo que va espesando voy introduciendo el resto hasta conseguir la textura y espesor deseado, en este caso, de las croquetas, tiene que ser espesita.
- Casi el final, cuando ya tenemos la bechamel lista, añadimos la sal y la nuez moscada. Le damos unas vueltas e incorporamos el queso hasta que se funda con la bechamel.
- Apagamos el fuego y añadimos el tocino y los grelos y le damos unas vueltas para que quede bien repartido por la bechamel.
- Extendemos la bechamel en una bandeja para que enfríe. Se le puede pasar por encima un poco de mantequilla para que no crie costra.
- Una vez fría procedemos a moldear las bolas. Se pasan por pan rallado, huevo y pan rallado, de este modo se le hace una cubierta muy crujiente y resistente.
- En el huevo batido le ponemos una cucharadita de levadura Royal, esto también contribuye al efecto de la cubierta mencionado antes.
- Se fríen en abundante aceite.



jueves, 11 de noviembre de 2010

MADALENAS DE MASCARPONE RECHEAS DE MARMELADA

MAGDALENAS DE MASCARPONE RELLENAS DE MERMELADA
Ás persoas que nos gusta isto dos experimentos culinarios, a min particularmente, gústanme máis os reposteros, pasámonos horas mirando os andeis dos super en busca de algo diferente, de algo novo, de ingredientes que nos poidan inspirar para a próxima receita. Pois ben, no meu caso, é mellor que non teña nada na casa porque senón a miña cabeza dá voltas ata que o emprego, e é nese momento cando me pregunto por que o comparía, que quen me mandaría a min.
Este é o caso destas deliciosas madalenas. Tiña na neveira unha tarrina de mascarpone (que non ten nada raro a pobre) pedindo clemencia, pedindo ser convertida en algo rico. Compreina para facer un tiramisú, e como son así, comprei, dúas, unha chegoume para o tiramisú, xa o sabía, pero tiven que comprar dúas. Tamén tiña medio brick de nata aberto, que sobrou da receita anterior e unhas ganas terribles de empregar a miña marmelada de figos, da cal aínda non publiquei a receita. Tiña pensado facelo nesta entrada, pero por preguiza non o vou a facer, e tamén porque non teño fotos decentes da devandita. Noutra ocasión será porque aínda quedan uns cantos botes. Por certo, está riquísima.
Para esta receita inspireime nunha que lle vin a Natalia de Cocino y disfruto, unha bloguera cociñeira sen igual, máis simpática...
Vou coa receita, que sei que hai por aí algunha que outra esperándoa.


En castellano
A las personas que nos gusta esto de los experimentos culinarios, a mi particularmente, me gustan más los reposteros, nos pasamos horas mirando las estanterías de los super en busca de algo diferente, de algo nuevo, de ingredientes que nos puedan inspirar para la próxima receta. Pues bien, en mi caso, es mejor que no tenga nada en casa porque sinó mi cabeza da vueltas hasta que lo empleo, y es en ese momento cuando me pregunto por qué lo comparía, que quien me mandaría a mi.
Este es el caso de estas deliciosas magdalenas. Tenía en la nevera una tarrina de mascarpone (que no tiene nada raro la pobre) pidiendo clemencia, pidiendo ser convertida en algo rico. La compré para hacer un tiramisú, y como soy así, compré, dos, una me llegó para el tiramisú, ya lo sabía, pero tuve que comprar dos. También tenía medio brick de nata abierto, que sobró de la receta anterior y unas ganas terribles de emplear mi mermelada de higos, de la cual todavía no he publicado la receta. Tenía pensado hacerlo en esta entrada, pero por pereza no lo voy a hacer, y también porque no tengo fotos decentes de la susodicha. En otra ocasión será porque aún quedan unos cuantos botes. Por cierto, está riquísima.
Para esta receta me inspiré en una que le vi a Natalia de Cocino y disfruto, una bloguera cocinera sin igual, más maja...
Voy con la receta, que sé que hay por ahí alguna que otra esperándola.


Ingredientes:
250 gr. de mascarpone
4 ovos
250 gr. de fariña (non tiña de repostería e puxen normal)
200 gr. de azucre
100 ml de nata
80 gr. de aceite de xirasol
1 sobre de Royal
Un belisco de sal
Para o recheo: marmelada de arándanos e de figos.
En castellano
Ingredientes:
 250 gr. de mascarpone
 4 huevos
250 gr. de harina (no tenía de repostería y puse normal)
200 gr. de azúcar
100 ml de nata
80 gr. de aceite de girasol
1 sobre de Royal
Un pellizco de sal
Para el relleno: mermelada de arándanos y de higos.



Elaboración
- Mesturar os ovos co azucre ata que escumen.
- Engadir a nata, o mascarpone, o aceite e o sal e volver mesturar.
- Incorporar a fariña tamizada xunto co Royal.
- Repartir a mestura en moldes de papel, primeiro unha cullerada de masa (ata que se cubra o fondo do molde) unha culleradiña do recheo que máis nos guste, neste caso marmelada de arándanos e de figos. Tapamos con masa a marmelada.
- As cápsulas de papel metinas dentro de moldes de aluminio (flaneras), para que ao crecer a masa, non se deformen e suban máis.
- Podemos espolvorear con azucre por encima antes de meter ao forno.
- Metelas no forno prequecido a 180º durante unha media hora.



En castellano
Elaboración
- Mezclar los huevos con el azúcar hasta que espumen.
- Añadir la nata, el mascarpone, el aceite y la sal y volver a mezclar.
- Incorporar la harina tamizada junto con el Royal.
- Repartir la mezcla en moldes de papel, primero una cucharada de masa (hasta que se cubra el fondo del molde) una cucharadita del relleno que más nos guste, en este caso mermelada de arándanos y de higos. Tapamos con masa la mermelada.
- Las cápsulas de papel las metí dentro de moldes de aluminio (flaneras), para que al crecer la masa, no se deformen y suban más.
- Podemos espolvorear con azúcar por encima antes de meter al horno.
- Meterlas en el horno precalentado a 180º durante una media hora.




jueves, 4 de noviembre de 2010

GALLETAS RECHEAS DE MARMELO

GALLETAS RELLENAS DE MEMBRILLO
Fai unhas semanas a miña queridísima amiga Puri regaloume doce de marmelo feito por ela mesma. Unha auténtica delicia cun pouco de queixo. Aínda así, apetecíame facer algo diferente con el. Cando lle vin a Islacris esta delicia non o dubidei, pareceume unha idea estupenda. E sen dúbida que o é, están deliciosos. Ela e Mar Argentina, de quen o copiou, chámanlle cannoli, pero investigando na rede comprobei que non ten nada que ver co orixinal e tampouco sei por qué lle chaman así. Entón ante a dúbida decidín darlles un nome máis sinxelo.
Fixen a metade da receita orixinal, unha porque me quedaba pouco marmelo e outra porque todo o doce que fago quero que sexa pouco, canto menos, menos se come, non? A verdade é que é unha receita moi sinxela e moi agradecida. Ademais de ser un bocado do máis orixinal.
En castellano
Hace unas semanas mi queridísima amiga Puri me regaló dulce de membrillo hecho por ella misma. Una auténtica delicia con un poco de queso. Aún así, me apetecía hacer algo diferente con él. Cuando le vi a Islacris estos cannolis no lo dudé, me pareció una idea estupenda. Y sin duda que lo es, están deliciosos. Ella y Mar Argentina, de quien lo copió, le llaman cannoli, pero investigando por la red comprobé que no tiene nada que ver con el original y tampoco sé por qué le llaman así. Entonces ante la duda decicí darles un nombree más sencillo.
Hice la mitad de la receta original, una porque me quedaba poco membrillo y otra porque todo lo dulce que hago quiero que sea poco, cuanto menos, menos se come, ¿no? La verdad es que es una receta muy sencilla y muy agradecida. Además de ser un bocado de lo más original.



Ingredientes:
100 g de manteiga a temperatura ambiente
100 ml de nata líquida 35% de materia graxa
250 g de fariña
unha culleradiña de fermento (royal).
doce de marmelo
En castellano
Ingredientes:
100 g de mantequilla a temperatura ambiente
100 ml de nata líquida 35% de materia grasa
250 g de harina
una cucharita de levadura royal.
dulce de membrillo



Preparación:
- Bátese lixeiramente a manteiga e mestúrase coa nata. Engádese a fariña e o fermento e se amasa ata que quedan ben integrados os ingredientes.
- A masa, envólvese en filme de cociña e déixase repousar unhas horas no frigorífico ou toda a noite
- Para darlles forma: esta cantidade de masa dividina en dúas partes, se fose o dobre daría para catro. Esténdese a porción de masa sobre unha superficie lixeiramente enfariñada, e córtase un círculo coa axuda dun prato, neste caso de sobremesa, duns 20cm, e un curta pastas ou un coitelo, ou un cuter.
- Con axuda dunha regra, divídese o círculo en oito parte iguais. No bordo de cada porción, ponse un anaquiño de marmelo, apértase polos bordos e enrólase como se ve na foto.



- Como sobra masa e non é cantidade suficiente para volver estirala do tamaño do prato podemos facer empanadillas pequenas. Esténdese a masa e córtanse círculos pequenos cun vasiño ou cun cortapastas duns 6-7 cm, péchanse e sélanse con axuda dun garfo.
- Foréase a 180º durante unha media hora, da metade para arriba do forno, ou ata que comecen a dourarse. Unha vez fora do forno, déixanse arrefriar e  espolvoreanse con azucre glass


En castellano
Preparación:
- Se bate ligeramente la mantequilla y se mezcla con la nata. Se añade la harina y la levadura y se amasa hasta que quedan bien integrados los ingredientes.
- La masa, se envuelve en film de cocina y se deja reposar unas horas en el frigorífico o toda la noche
- Para darles forma: esta cantidad de masa la dividí en dos partes, si fuese el doble daría para cuatro. Se extiende la porción de masa sobre una superficie ligeramente enharinada, y se corta un círculo con la ayuda de un plato, en este caso de postre, de unos 20cm, y un corta pastas o un cuchillo, o un cuter.
- Con ayuda de una regla, se divide el círculo en ocho parte iguales. En el borde de cada porción, se pone un trocito de membrillo, se aprieta por los bordes y se enrolla como se ve en la foto.
- Como sobra masa y no es cantidad suficiente para volver a estirarla del tamaño del plato podemos hacer empanadillas pequeñas. Se extiende la masa y se cortan círculos pequeños con un vasito o con un cortapastas de unos 6-7 cm, se cierran y se sellan con ayuda de un tenedor.
- Se hornean a 180º durante una media hora, de la mitad para arriba del horno, o hasta que comiencen a dorarse. Una vez fuera del horno, se dejan enfriar y se espolvorean con azúcar glass.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...